ΚΥΝΟ-ΒΟΥΛΙΟ

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2012-02-09T05:26:00.000-08:00

Κι έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις...

Και αποφάσισα:

- Εμείς που χάσαμε τις ελπίδες μας από της "μεταπολίτευσης τη χαμένη γενιά", ήρθε η ώρα να γράψουμε το δικό μας μικρό κομμάτι στην ιστορία

- Το κομμάτι αυτό δεν μπορεί να είναι μια trendy, απολιτίκ, αποχαυνωτική απάθεια

- Η δική μας ιστορία πρέπει να είναι μια δυναμική απάντηση στη σαπίλα που κάθε ώρα που περνάει μολύνει άλλο ένα ζωτικό κομμάτι της κοινωνίας

- Κεντρικό αίτημα μας να είναι: "Θέλουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, να έχουμε όνειρα και να μη νιώθουμε ενοχές όταν γελάμε"

Με ποιους θα πάω;

- Με τους φίλους που, που εδώ και λίγα χρόνια, μας έχουν κάνει να σκεφτόμαστε κάθε απίθανο σενάριο για τη ζωή μας, εκτός από το στοιχειώδες και φυσιολογικό: ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΟΥΣ ΖΩΗΣ

- Με τους ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν με το κεφάλι ψηλά και να μη μετρατραπούν σε κωπηλάτες σε γαλέρα

- Με όσους πιστεύουν ότι η συλλογικότητα είναι βαθιά ανθρώπινη αξία, σε αντίθεση με την ανταγωνιστικότητα την οποία έχουν αναγάγει σε απόλυτο στόχο οι εξουσιαστές και το κεφάλαιο

- Με όσους έχουν στην ψυχή τους την ανάμνηση ενός γλυκού του κουταλιού κάτω από ένα πλατάνι και δεν ψήνονται να πάνε με το ζόρι μετανάστες

- Με όσους σταμάτησαν να τρώνε την παραμύθα που επιμελώς εδώ και πολλά χρόνια τους σερβίρουν οι δημοσιογράφοι στα δελτία των οκτώ.

Και ποιους θα αφήσω;

- Αυτούς που ακόμη νιώθουν ενοχές γιατί τους το 'πε ο Πάγκαλος

- Αυτούς που λένε "και τι να κάνουμε; πρέπει να σωθεί η χώρα"

- Τα κομματόσκυλα κάθε απόχρωσης, που ο καθένας με τον τρόπο του εκμαύλισε το λαό και πρόδωσε ιδέες και κινήματα

- Όσους έγιναν πολύ "ψύχραιμοι" και πιστεύουν ότι οι πορείες και οι διαμαρτυρίες είναι ξεπερασμένες

Θα είναι ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο, λοιπόν. Ας θυμηθούμε πόσο όμορφα νιώσαμε το καλοκαίρι όταν το Σύνταγμα γέμισε κόσμο, αυθόρμητα. Ας μην αφήσουμε τους κρατικούς μηχανισμούς να καταστείλουν, ξανά, βίαια την οργή μας.

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ

Υ.Γ. Κάποια λίγα χρόνια πριν, η επίπλαστη Πασοκική ευημερία, μας είχε φτάσει στο σημείο να απαρνηθούμε τα χαρακτηριστικά της κουλτούρας μας και να μετατρέψουμε το χαλαρό, απαραίτητο για την κοινωνικοποίηση ελληνικό Σαββατοκύριακο, σε trendy, θορυβώδες ΣΚ. Αν δεν έβγαινες το Σάββατο το βράδυ, αν δεν έκανες μια εκδρομή στην Αράχωβα ή στη Μύκονο, το weekend δεν είχε νόημα. Ευτυχώς, ένα από τα βασικά θύματα της κρίσης είναι to lifestyle. Ελπίζω ότι πολλοί από εμάς κατανοούν, πια, ότι το να περάσεις ένα "ΣΚ" όχι ανάμεσα σε glamour-άτους νεόπλουτους, αλλά ανάμεσα σε ανθρώπους που κατεβαίνουν στο δρόμο γιατί διεκδικούν το μέλλον τους, είναι η μεγαλύτερη χαρά που μπορεί να σου προσφέρουν οι κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

2012-02-03T05:28:00.000-08:00

Η ενέργεια και η ενεργειακή πολιτική δεν είναι εξωτικά ζητήματα, αλλά παράγοντες άμεσα συνυφασμένοι με την καθημερινότητα και το επίπεδο ζωής μας. Όμως, κυρίαρχο ρόλο σε σχέση με την ενημέρωση του πολίτη για τα ζητήματα της ενέργειας διεκδικεί συγκεκριμένος ραδιοτηλεοπτικός σταθμός, ο οποίος στηρίζει μια συγκεκριμένη γραμμή, που συνίσταται στα ακόλουθα:

1) Το μονοπώλιο της ΔΕΗ πρέπει να σπάσει, για να μειωθούν οι τιμές του ρεύματος, να απελευθερωθεί η αγορά, για να γίνουμε Ευρώπη βρε αδερφέ... (μέσω των περίφημων μεταρρυθμίσεων)

2) Οι ανεμογεννήτριες, τα φωτοβολταϊκά και οι άλλες ανανεώσιμες τεχνολογίες (ΑΠΕ) θα σώσουν τον κόσμο και το απαίσιο κράτος (και η ΔΕΗ - πάντα) με τη γραφειοκρατία του εμποδίζει την ανάπτυυξή τους - τη στιγμή που πολλοί τίμιοι επενδυτές θέλουν να ρίξουν τα λεφτά τους στις ΑΠΕ

Επειδή, όμως, ο κόσμος και η πραγματικότητα διαφέρουν από την προπαγάνδα που πλασάρουν ορισμένα μέσα, είναι καλό να δώσουμε μερικές χρήσιμες διευκρινίσεις και πληροφορίες για τα ενεργειακά ζητήματα.

Αφορμή για όσα γράφονται αποτελεί ένας τρομακτικός αριθμός: 164. Αυτός ήταν ο αριθμός των θυμάτων της κακοκαιρίας στην Ανατολική Ευρώπη (μέχρι το μεσημέρι της 3/2/2012).

Απ' ό,τι μαθαίνουμε οι νεκροί δεν ήταν στο σύνολό τους άστεγοι. Επιπλέον, υπάρχουν πληροφορίες για τουλάχιστον ένα θύμα - μη άστεγο στην Ελλάδα από το κρύο. Τα τραγικά αυτά γεγονότα συνδέονται με την οικονομική αδυναμία πολλών ανθρώπων να προμηθευτούν τα απαραίτητα καύσιμα για να καλύψουν τη στοιχειώδη ανάγκη θέρμανσης του χώρου κατοικίας τους.

Τέτοιου είδους τραγικά φαινόμενα αποτελούν απότοκο του φαινομένου της ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. Έτσι ορίστηκε πριν κάμποσα χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία, η αδυναμία ενός νοικοκυριού να προμηθευτεί επαρκή καύσιμα για θέρμανση, σε τιμές που μπορεί να αντέξει ο ετήσιος προϋπολογισμός του.

Πριν λίγα χρόνια φάνταζε υπερβολική η εκτίμηση του ΟΗΕ ότι εάν δεν υπάρξουν κινήσεις στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της ενεργειακής φτώχειας, τα θύματά της θα είναι μέχρι το 2030 περισσότερα από τα θύματα του AIDS και της μαλάρια. Κι όμως, γεγονότα, όπως αυτά του φετεινού χειμώνα, φαίνεται να επιβεβαιώνουν τέτοιου είδους απαισιόδοξες προβλέψεις.

Οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων και η συρρίκνωση των εισοδημάτων που ακολουθούν τη σοβούσα οικονομική κρίση επιτείνουν το φαινόμενο της ενεργειακής φτώχειας. Άλλωστε, πολλοί από εμάς - ευτυχώς - δεν αντιμετώπισαν το φάσμα της επικίνδυνης κατάψυξης, αλλά οπωσδήποτε βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, όταν είδαν πόσα χρήματα χρειάζονται για αγορά πετρελαίου θέρμανσης.

Προς πληροφόρηση των ΜΜΕ που αναφέρθηκαν στην αρχή, των καθοδηγητών και των ακολούθων τους, συστήνουμε μια γρήγορη ματιά στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, η οποία επιβεβαιώνει ότι η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας στην Ευρώπη δεν έχει οδηγήσει σε μείωση της τιμής των ενεργειακών προϊόντων. Αντίθετα, η ίδια η Ε.Ε. έχει συστήσει ομάδες εργασίας για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, που όπως η ίδια παραδέχεται έχει ενταθεί στην Ευρώπη, εν μέσω όλο και μεγαλύτερης απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας.

Τι άλλο μπορεί να συντελέσει στην αύξηση της ενεργειακής φτώχειας; Η συνέχιση του υφιστάμενου μοντέλου ανάπτυξης των ΑΠΕ. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως αναπτύσσονται οι ΑΠΕ στην Ελλάδα και διεθνώς. Μεγάλοι ιδιώτες επενδυτές πιέζουν, ώστε να απελευθερωθεί η αγορά ενέργειας και να μπορούν να φτιάξουν τις δικές τους μονάδες παραγωγής. Έπειτα, η πίστη στην ελεύθερη αγορά σταματάει και ζητείται από τα κράτη να ενισχύσουν (και με επιδοτήσεις στο κόστος εγκατάστασης και με ιδιαίτερα υψηλές τιμές αγοράς της παραγόμενης ενέργειας) αφειδώς τις επενδύσεις σε ΑΠΕ. Έτσι, κάποιοι πραγματοποιούν επενδύσεις μηδενικού επενδυτικού ρίσκου με εγγυημένα κέρδη και ταυτόχρονα συμβάλλουν στην άνοδο των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος. Το τελευταίο συμβαίνει, επειδή η παραγόμενη ενέργεια διοχετεύεται στο σύστημα με τιμές διπλάσιες και τριπλάσιες από την ενέργεια που παράγεται από ορυκτά καύσιμα.

Απαντήσεις στα παραπάνω; Απλές αλλά και δύσκολες στην εφαρμογή τους σε ένα περιβάλλον χυδαίας κυριαρχίας της αγοράς:

- Προτεραιότητα έχει η διασφάλιση των κοινωνικών κατακτήσεων (ενεργειακή επάρκεια) και όχι τα αμφίβολα ιδεολογήματα, όπως η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας

- Ανάπτυξη των ΑΠΕ και προστασία του περιβάλλοντος όχι σε βάρος της ζωής των ανθρώπων και όχι προς όφελος της τσέπης ορισμένων επιτήδειων

- Ανάπτυξη των ΑΠΕ με κρατικές επενδύσεις, χωρίς απαιτήσεις ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας

Η "ορθολογική" πολιτική της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας το μόνο που εγγυάται είναι η ένταση φαινομένων, όπως οι απώλειες ανθρώπινων ζωών που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες. Ας μην αφήσουμε άλλη μια μορφή φτώχειας, την ενεργειακή να ριζώσει βαθιά στην κοινωνική πραγματικότητα.

ΩΡΑ ΓΙΑ ΖΩΝΤΑΝΕΜΑ

2012-01-31T22:45:00.000-08:00

Σύντομα και πάλι κοντά σας. Οι στιγμές είναι δύσκολες, ας προσπαθούμε τουλάχιστον να μοιραζόμαστε τις απόψεις μας, άλλωστε, αν έστω μια σκέψη, είναι καλή και ενδιαφέρουσα θα ακούσω τη γιαγιά:

"Η γιαγιά έλεγε ότι όταν βρίσκεις κάτι που αξίζει, το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να το μοιράζεσαι με τους άλλους. Έτσι, το καλό εξαπλώνεται και δεν ξέρεις που μπορεί να φτάσει"

Η εκπαίδευση του μικρού δέντρου, Φόρεστ Κάρτερ

ΛΙΓΗ ΠΟΙΗΣΗ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΝΑΣΑ

2010-11-10T00:48:00.000-08:00

Οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν με αμείωτους ρυθμούς. Η πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών περιείχε αρκετά σημαντικά μηνύματα. Από την άλλη οι φίλοι μας και δανειστές μας ακόμη παίζουν με τους αριθμούς σε βάρος των ανθρώπων και με τη συνεχή αναθεώρηση του ελείμματος ζητάνε κι άλλες θυσίες.

Ε, πριν συνεχίσουμε σε πολιτικές αναλύσεις, πρέπει να γίνει ένα διάλειμμα, να πάρουμε μιαν ανάσα, έτσι για την ψυχική μας ισορροπία.

Πάμε λοιπόν σε ένα ποίημα του Νίκου Καβαδία, του μεγάλου αυτού δημιουργού, που δεν υπήρξε απλώς ο ποιητής της θάλασσας και των ταξιδιών, αλλά ένας εμπνευσμένος, ευαίσθητος εικονοπλάστης, με συχνά έντονους κοινωνικούς προβληματισμούς.

Παραλληλισμοί (από τη συλλογή "Μαραμπού")

Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα.
Τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών,
των φορτηγών οι βρώμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των κοινών, χαμένων γυναικών.

Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ' όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.

8 στίχοι ικανοί να γεννήσουν πολλές στιγμές δημιουργικής σκέψης και αισθητικής απόλαυσης

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

2010-11-05T06:54:00.001-07:00

Γιατί οι εκλογές είναι κατ’ εξοχήν πολιτικές και όχι αυτοδιοικητικές

Η κυβέρνηση πρόβαλε μέχρι πρότινος σθεναρά την άποψη ότι στις εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου, οι πολίτες αποφασίζουν για το ποιοι θα διοικούν τις τοπικές κοινωνίες, συνεπώς τα κριτήρια των εκλογών είναι αυτοδιοικητικά και μόνον. Αυτό κατέρρευσε για δύο λόγους. Πρώτον, από τη στιγμή που τα κόμματα δίνουν «χρίσματα» στους υποψηφίους, αμέσως το παιχνίδι πολιτικοποιείται. Δεύτερον, οι αρμοδιότητες των περιφεριεαρχών είναι τόσο διευρυμένες (βλέπε Ν. 3852/2010), που δεν είναι δυνατόν να ψηφίζει ο κόσμος με κριτήρια του τύπου, «δεν έχουμε παιδική χαρά» και «έχει σκουπίδια στο δρόμο». Οι περιφερειάρχες είναι στην κυριολεξία μικροί πρωθυπουργοί, με αρμοδιότητες που φτάνουν μέχρι την απευθείας διαπραγμάτευση με την Ε.Ε. για αναπτυξιακά προγράμματα και οι οποίες αλλάζουν τη δομή της χώρας και οδηγούν σε ένα υβριδικό σύστημα διοίκησης που είναι πάντρεμα του κλασικού ελληνικού μοντέλου διοίκησης με το γερμανικό. Ουσιαστικά οι 13 περιφέρειες που δημιουργούνται έχουν χαρακτηριστικά γερμανικών ομόσπονδων κρατιδίων, όπου το περιφερειακό συμβούλιο αποτελεί ένα μίνι – κοινοβούλιο. Συνεπώς, είναι μοιραίο να πολιτικοποιηθούν οι εκλογές. Επιπλέον, είναι πασιφανές ότι οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος δεν μπορεί παρά να συμφωνεί πάνω σε ένα κοινό «αυτοδιοικητικό» πλαίσιο. Δηλαδή, όλοι θέλουν να υπάρχουν πλήρεις υποδομές, καθαριότητα, περισσότερο πράσινο κ.ο.κ. Το ζήτημα είναι ποια θέση παίρνουν οι τοπικοί άρχοντες στα γενικότερα πολιτικά ζητήματα και με ποιο τρόπο και ποια προοπτική θα διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής για τους κατοίκους των περιοχών τους. Παράδειγμα: Όλοι θέλουμε περισσότερο πράσινο και ελεύθερους χώρους. Ποιος δήμαρχος όμως είναι αρκετά έτοιμος και ικανός να στηρίξει τα κινήματα των πολιτών που διεκδικούν το χώρο και να μην υποκύψει στις πιέσεις των συμφερόντων, προβαίνοντας μόνο σε κυριλέ, πανάκριβες αναπλάσεις και συμπράξεις δημόσιο – ιδιωτικού τομέα;

Εξ’ άλλου δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό είναι απαραίτητα κακή η πολιτικοποίηση των εκλογών, αφού π.χ. στη Γερμανία έγιναν τοπικές εκλογές στη Ρηνανία – Βεστφαλία και μία υφήλιος ασχολιόταν με το αν θα κερδίσει το SPD ή η Μέρκελ, χωρίς οι Γερμανοί να έχουν ενοχές για την ακραία κομματικοποίηση των εκλογών τους.

Σε επίπεδο τακτικής ο Παπανδρέου έχασε, γιατί σύρθηκε στην πολιτικοποίηση των εκλογών από το Σαμαρά, ο οποίος (χωρίς σαφές σχέδιο είναι αλήθεια) εξ’ αρχής έβαλε το δίλημμα ότι οι εκλογές αποτελούν δημοψήφισμα περί έγκρισης ή μη της κυβερνητικής πολιτικής, που βασίζεται στην υιοθέτηση του περίφημου μνημονίου με ΔΝΤ και ΕΕ. Και βέβαια, τώρα, δε διστάζει να μας εκβιάζει πως αν δεν ψηφίσουμε Πασόκους, θα κάνει βουλευτικές εκλογές, με προφανές σχέδιο κυβέρνηση συνεργασίας για πορεία προς δουλική αναδιάρθρωση του χρέους.

Καλός ή κακός ο Καλλικράτης;

Είναι προφανές ότι η τοπική αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα έχει αρκετές αδυναμίες και σε πολλές περιπτώσεις οι τοπικοί άρχοντες είναι ηγήτορες διαπλεκόμενων συμφερόντων και λαμογιάς. Βέβαια, δεν έχω καταλάβει γιατί δεν υπάρχει ένας αυστηρός μηχανισμός ελέγχου των πράξεων των δημάρχων. ‘Η κάτι άλλο που δεν έχω καταλάβει είναι γιατί κάνουν δεκαετίες να εκδικάσουν υποθέσεις διαφθοράς της τοπικής αυτοδιοίκησης που πηγαίνουν στη δικαιοσύνη από το γενικό επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης. Συνεπώς, η ευθύνη της κεντρικής εξουσίας για τα προβλήματα της αντίστοιχης τοπικής είναι σαφής.

Με πρόσχημα, λοιπόν, την πάταξη της διαφθοράς και το σπάσιμο των μεγάλων εκλογικών περιφερειών (Ένας ή δύο καλλικρατικοί δήμοι θα αποτελούν μονοεδρικές περιφέρειες) γίνεται μία σαρωτική μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση που διαφημίζεται ως επανάσταση για την Ελλάδα.

Όμως

Μία υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε 13 περιφερειάρχες
Μία αντίστοιχη υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε μεγάλους δήμους (μέχρι υγεία και παιδεία θα ελέγχονται από τους δήμους και όχι από το κράτος)
Μία απομάκρυνση της εξουσίας από τις τοπικές κοινωνίες (στην ορεινή Ελλάδα ή στα νησιά η ύπαρξη ενός δημαρχείου ή μιας υπηρεσίας δρα ευεργετικά οικονομικά και ψυχολογικά, αφού κανείς δε φρόντισε να δώσει μια αναπτυξιακή πνοή στην ύπαιθρο και κατάργηση του αποκεντρωμένου μοντέλου διοίκησης επί της ουσίας

Μπορούν να αποτελέσουν νέα αναπτυξιακή ευκαιρία;

Προσωπικά πιστεύω πως όχι και ελπίζω να διαψευστώ. Αλλά η επαφή μου με δημάρχους στην Ήπειρο, με σημαντικό έργο στην περιοχή τους, μάλλον με κάνει να πιστεύω ότι θα διαψευστούν όσοι πιστεύουν το αντίθετο (ακόμη και μεγάλη μερίδα της αριστεράς) και δυστυχώς θα έχουμε ένα νέο κύμα αστικοποίησης.

Συσχέτιση του Καλλικράτη και των εκλογών με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση της χώρας

Αρνητικό δεδομένο πάνω στο οποίο κινούνται όλα τα υπόλοιπα: Η Ελλάδα βρίσκεται ουσιαστικά υπό ξένη κυριαρχία, αφού το περίφημο μνημόνιο (άρα οι δανειστές μας) ελέγχουν τα πάντα. Ακραίο παράδειγμα είναι ότι στο μνημόνιο αναφέρεται ότι θα πρέπει να επικαιροποιηθεί ο κανονισμός μεταλλευτικών και λατομικών δραστηριοτήτων…!!!

Γιατί είμαστε στην κατάσταση αυτή;

Συστηματικά τα ΜΜΕ προσπαθούν εδώ και ένα χρόνο να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτό που ζούμε σήμερα, σπρώχνοντας έτσι σκανδαλωδώς τις κυβερνητικές επιλογές. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι οι Έλληνες είναι απείθαρχοι και διεφθαρμένοι και ότι οδήγησαν όλοι μαζί της χώρα τους στην οικονομική καταστροφή. Δεν παράγουν και απλώς καταναλώνουν και η λύση είναι να τους κόψουμε τους μισθούς και να επιβάλλουμε ένα σκληρότερο οικονομικό μοντέλο.

Αλλά, ποια είναι τελικά η αλήθεια;

Κατ’ αρχήν η μεγάλη αλήθεια είναι ότι τα όσα λέγονται στην παραπάνω παράγραφο είναι ψέμα

Ελάχιστοι αναλυτές τολμούσαν μέχρι και το καλοκαίρι να αντιτεθούν στην κρατούσα άποψη και πολιτική και η κλασική απάντηση ήταν ότι όποιος διαφωνεί είναι ένας ακραίος κομμουνιστής, που απλώς θέλει τη συντήρηση ενός στρεβλού κατεστημένου. Όμως οι μύθοι πλέον κατέρρευσαν και δεν ξέρω που θα κρυφτούν σε λίγο καιρό όλα τα παπαγαλάκια.

Συγεκριμένα κάποιοι βασικοί μύθοι είναι οι ακόλουθοι:

· Μύθος 1^ος: Την Ελλάδα διέλυσαν οι δημόσιοι υπάλληλοι

Μούγκα στη στρούγκα έπεσε όταν η απογραφή των δημόσιων υπαλλήλων έδειξε περίπου 700.000 υπαλλήλους! Ο ίδιος ο Παπανδρέου δεν ντράπηκε να πει δημόσια ότι το κράτος δεν ξέρει πόσους υπαλλήλους έχει, ενώ ο μαγικός αριθμός 700.000 αναφερόταν ρητά στον προϋπολογισμό. Επίσης ο Μίχαλος (πρόεδρος του ΕΒΕΑ και ακραίος υποστηρικτής των πολιτικών λιτότητας) πριν την απογραφή είχε ανεβάσει σε σχεδόν 1.500.000 τους δημόσιους υπαλλήλους. Όταν βγήκε ότι ήταν οι μισοί, γιατί το βούλωσε; Επιπλέον, όταν κάποια στιγμή έσκασε η βόμβα των επίσημων στοιχείων της Ε.Ε., όπου η Ελλάδα είναι δεύτερη από το τέλος στη λίστα των χωρών της Ε.Ε. όσον αφορά στις δαπάνες για πληρωμές δημοσίων υπαλλήλων ούτε η κυβέρνηση ούτε οι φίλοι της ούτε οι υποκριτές Ευρωπαίοι ένιωσαν την ευαισθησία να πουν ένα συγγνώμη. (http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100919.htm) Αντί λοιπόν να δημαγωγούν, ας κοιτάξουν να δουν ποιοι υπάλληλοι τεμπελιάζουν και να τους βάλουν στη θέση τους. Αλλά και όποιον τσακώσουν τον δικαιώνουν τα δικαστήρια. (Μεγάλο πλυντήριο αυτή η δικαιοσύνη, αδερφέ μου…)

· Μύθος 2^ος: Μαζί τα φάγαμε και όλοι λίγο – πολύ έχουμε ευθύνη για τη διαφθορά

Η ιστορική αυτή ρήση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Πάγκαλου (εγγονού του δικτάτορα των αρχών του 20^ου αιώνα, που ανέτρεψε τη νόμιμη κυβέρνηση με πραξικόπημα, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε) είναι πέρα για πέρα γελοία και προκλητική. Πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη του μέσου Έλληνα για το Δημόσιο χρέος όταν: οι περικοπές στους μισθούς και της συντάξεις μειώνουν το έλλειμμα κατά το πολύ 1,5%; Γιατί δε μας απαντάνε για το ποια είναι τα διαφυγόντα κέρδη του ελληνικού δημοσίου από τις συμβάσεις με τη Siemens, οι οποίες είναι σκανδαλώδεις, όχι τώρα, αλλά από το 1950; Ο μέσος Έλληνας έφτασε το χρέος στα 300δις όταν μόνο επί Καραμανλή το χρέος διπλασιάστηκε; Ο διπλασιασμός του χρέους πήγε σε μισθούς και συντάξεις γιατί εγώ δε βλέπω στα βόρεια προάστια να αυξήθηκε πια τόσο πολύ ο πληθυσμός… Το ότι κανείς από τους εξουσιαστές μας δεν απαντά επί της ουσίας στα παραπάνω δείχνουν ότι οι ευθύνες για το χρέος είναι αλλού. Η γενικότερη νοοτροπία του Έλληνα έχει πολλά αρνητικά, αλλά αυτά δεν είναι ικανά να φτάσουν το χρέος στο ιλιγγιώδες ποσό των 300δις €.

· Μύθος 3^ος: Για το τεράστιο χρέος φταίει το «σπάταλο κράτος» που δεν έχει στοιχειώδη τάξη και έλεγχο στα οικονομικά του

Προφανώς το κράτος είναι σπάταλο. Ναι, έχει τεράστιες ελλείψεις όσον αφορά στον έλεγχο και την καταγραφή των δαπανών του. Αλλά, έχω μία απορία. Με ευκολία βρίζουμε το σπάταλο κράτος, αλλά συστηματικά βάζουμε σε δεύτερη μοίρα κρίσιμες λεπτομέρειες (που σχετίζονται με τη διεθνή διάσταση της κρίσης), όπως το «πακέτο διάσωσης» των τραπεζών που έφτασε τα περίπου 70 δις (πάνω από 25% του δημοσίου χρέους), τα οποία έχουν αντληθεί προηγουμένως ως δάνειο από τις τράπεζες (!!!) Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο, αλλά υπό τις ευλογίες του διεθνούς οικονομικού κατεστημένου. Επίσης όλοι οι αδέκαστοι μεγαλοδημοσιογράφοι, δε μας έχουν πει: Ο καταπληκτικός ιδιωτικός τομέας, που δε δημιουργεί ελλείμματα και τόσο στηρίζει την ανάπτυξη, γιατί στην Ελλάδα είναι τόσο φρικτά κρατικοδίαιτος; Γιατί οι ελληνικές μεγάλες βιομηχανικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις ξοδεύουν για έρευνα και καινοτομία ένα ελαχιστότατο ποσοστό του κύκλου εργασιών τους, σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο; Α, και αυτές είναι οι εταιρίες που θα στηρίξουν την έρευνα, στο νέο χυδαία εμπορευματοποιημένο πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν – άλλο μεγάλο θέμα αυτό.

Ας το πάρουμε απόφαση:

Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΟΠΟΊΟΥ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ’70. Ο ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΦΟΥΣΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΣΩΡΡΕΥΣΗ ΠΛΟΥΤΟΥ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ. ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΕΧΟΥΝ ΑΥΞΗΘΕΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΧΡΕΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ. Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΛΠΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΟΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΛΕΙΜΜΑΤΩΝ, ΥΠΟ ΜΟΝΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΝ ΑΚΕΡΑΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΩΝ.

Εξ’ άλλου, στην τελευταία σύνοδο της Ε.Ε. η στάση του γαλλογερμανικού άξονα, επιβεβαίωσε αυτά που πολύ καιρό λίγοι έγραφαν και ακόμη λιγότεροι, πρόστυχοι παπαγάλοι τολμούσαν να δημοσιεύσουν:

Η Γερμανία με το ισχυρό ευρώ, εξάγει πανάκριβα στους Ευρωπαίους αδερφούς της προϊόντα. Αποκομίζει τεράστια κέρδη, τα οποία λόγω του ισχυρού ευρώ έχουν και μεγάλη συναλλαγματική αξία. Επενδύει σε μεγάλο βαθμό τα κέρδη εκτός Ε.Ε. και κατόπιν εμφανίζεται ως αυστηρός σωτήρας των περιφερειακών οικονομιών που βρίσκονται σε κρίση, βγάζοντας άλλο ένα γύρο κέρδους, με τα τοκογλυφικά επιτόκια, που δανείζει χώρες σαν εμάς.

Για όλα τα παραπάνω πρέπει να υπάρχει ένα σαφές νέο πλαίσιο πολιτικής και ανατροπών:

Αυστηρός έλεγχος των κρατικών δαπανών, πάταξη και χαρακτηριστική τιμωρία όλων των λαμόγιων. Μείωση της μίζας και όχι των μισθών και των συντάξεων.
Άρνηση πληρωμής ποσοστού του δημόσιου χρέους, του προερχόμενου από λεόντειες συμβάσεις και τοκογλυφικές συμφωνίες.
Παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας, μέσω κρατικοποίησης των τραπεζών, ελέγχου της διακίνησης και κεφαλαίων και έξοδο από το πανάκριβο, αδηφάγο ευρώ.
Συλλογικός, εργατικός έλεγχος και ανασυγκρότηση των υπό κατάρρευση επιχειρήσεων
Αυστηρά δημόσια τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της ενέργειας και των άλλων φυσικών πόρων. Κρατικός έλεγχος στην κερδοσκοπία επί των βασικών αγαθών που οδηγεί στη φτώχεια

ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ;

Ναι, θα ματώσουμε, αλλά είναι καλύτερα να ματώσουμε και να ζήσουμε ένα καλύτερο μέλλον, παρά να ματώνουμε συνέχεια σε καθεστώς τουλάχιστον εικοσαετούς υποτέλειας, όπως ονειρεύονται οι εξουσιαστές μας και οι Ευρωπαίοι αδερφοί μας.

Γι’ αυτό την Κυριακή:

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΕΛΟΙΟΥΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΣΑΦΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ
ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ, ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΑΤΩ – ΚΑΤΩ; ΗΔΗ ΚΟΝΤΕΥΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ: ΤΟ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ
Η ΑΠΟΧΗ, ΕΦ΄ΟΣΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΝΟΧΗ
ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ Ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗ ΜΑΡΑΖΩΣΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟΣ

Ξεσκέπασμα της πολιτικής εξόντωσης της ελληνικής κοινωνίας

2010-09-20T02:28:00.000-07:00

Σιγά σιγά, οι ίδιοι οι φορείς της λαίλαπας που πλήττει την ελληνική κοινωνία αρχίζουν να παραδέχονται τα αδιέξοδα της πολιτικής τους, αλλά αποσιωπούν τα ψέματα και τις ανακρίβειες που χρησιμοποίησαν ως επικοινωνιακό τρικ για να μας κάτσουν στο σβέρκο.

Την ώρα που το ΔΝΤ, η τρόικα, η ΕΚΤ και οι λοιποί δικτατορικοί σχηματισμοί, που καθορίζουν τις τύχες των λαών χωρίς να έχουν αιρετά μέλη ή να λογοδοτούν για το οτιδήποτε, είναι κρίσιμο ο κόσμος να καταλάβει ότι η αλήθεια της κρίσης κρύβεται στη λειτουργία του διεθνούς χρηματοποιστωτικού συστήματος και να μη μασάει από την καταστροφολογία του ΓΑΠ.

Αφιερωμένο λοιπόν σε όλα τα λαμόγια της εξουσίας, το ακόλουθο πλήρως τεκμηριωμένο άρθρο του "Ιού" με εντυπωσιακά στοιχεία για το δήθεν αδηφάγο ελληνικό δημόσιο.

http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100919.htm

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

2010-05-06T01:32:00.000-07:00

Μετά τα τραγικά γεγονότα της 5/5/2010, όπου στην Αθήνα έχασαν τρεις άνθρωποι τη ζωή τους από δολοφονικές ενέργειες των καθόλα γνωστών, αλλά τυπικά αγνώστων, ασύλληπτων εγκληματιών, είναι ηθικό χρέος να γίνει μία ανάλυση της κατάστασης. Μίας νοσηρής κατάστασης, που φέρνει φτώχεια στον ελληνικό - και όχι μόνο - λαό, μίας κατάστασης βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης.
Ξεκαθαρίζεται, για λόγους αρχής, ότι ο γράφων δεν αρκείται στα όσα μεταδίδονται από τα ΜΜΕ και αντιμετωπίζει τα γεγονότα, τα προβλήματα, τις οικονομικές εξελίξεις και την κοινωνική δυναμική από αριστερή σκοπιά.

Πώς φτάσαμε στην τρέχουσα οικονομική κρίση

Μετά το β' παγκόσμιο πόλεμο, η ανάγκη ανασυγκρότησης ώθησε προς μία τριακονταετία μεγάλης οικονομικής μεγέθυνσης. Κυριάρχησαν οι οικονομικές ιδέες του Τζον Μέιναρντ Κέινς, οι οποίες σε πολύ αδρές γραμμές περιλαμβάνουν:

Πλήρη απασχόληση
Ενεργό κρατικό έλεγχο στην αγορά
Έλεγχο στα χρηματιστήρια
Σημαντικές δημόσιες επενδύσεις
Κοινωνικές παροχές και υψηλούς μισθούς για την τόνωση της κατανάλωσης

Όλα αυτά τα ωραία άρχισαν να καταρρέουν τη δεκαετία του 70. Η μεγάλη οικονομική άνοδος της Γερμανίας και της Ιαπωνίας, που έκλεισαν σταδιακά τις πληγές τους από τον πόλεμο, οδήγησε στη μεγάλη άνοδο του ανταγωνισμού μεταξύ των οικονομιών των χωρών αυτών και της αμερικανικής οικονομίας. Έτσι, άρχισε να κυριαρχεί στο επιχειρηματικό πεδίο το σύνθημα "ο θάνατός σου η ζωή μου" και δημιουργήθηκε μία κρίση συρρίκνωσης των ποσοστών κέρδους, με αποτέλεσμα το στασιμοπληθωρισμό. (Παρατεταμένη περίοδος με ασυνήθιστα υψηλό πληθωρισμό).

Η λύση στην οικονομική κατάσταση μετά από μεγάλες μάχες με τα συνδικάτα δόθηκε το 80 με την πολιτική κυριαρχία της Θάτσερ και του Ρίγκαν. Υιοθετήθηκαν οι αρχές της λεγόμενης Σχολής του Σικάγο, με κύριο εκφραστή το Φρίντμαν και ο Κέινς μπήκε στο χρονοντούλαπο. Το νέο οικονομικό μοντέλο, γνωστό ως νεοφιλελευθερισμός είχε και έχει τα ακόλουθα βασικά χαρακτηριστικά:

Ελαχιστοποίηση της κρατικής παρέμβασης στην αγορά
Απελευθέρωση της χρηματοπιστωτικής αγοράς
Αυτορύθμιση της αγοράς μέσω του ανταγωνισμού
Περιορισμός της πραγματικής οικονομίας έναντι της χρηματιστικής αγοράς
Ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, διάδοση της μερικής απασχόλησης

Οι πολιτικές της Θάτσερ και του Ρίγκαν και κατόπιν και της Ε.Ε. στηρίχθηκαν στη διατήρηση δημοσιονομικής πειθαρχίας με χαμηλά ελείμματα και χαμηλό πληθωρισμό. Προτιμήθηκε και προτιμάται η αύξηση των ποσοστών ανεργίας, προκειμένου τα δημόσια οικονομικά να παραμένουν υγιή και να παρέχουν επενδυτικές ευκαιρίες.
Ο νεοφιλελευθερισμός, όμως, σταδιακά άρχισε να ξεφεύγει και έφτασε τα πρόσφατα χρόναι στα όρια του παραλογισμού. Η κυριαρχία της χρηματοπιστωτικής αγοράς και του εμπορίου έναντι της πραγματικής βιομηχανικής παραγωγής ήταν τόσο έντονη, που η παγκόσμια αγορά παραγώγων έφτασε να είναι δεκαπλάσια του παγκόσμιου ΑΕΠ! Το χειρότερο είναι ότι η τάση για αύξηση των κερδών, η οποία αποτελεί κύριο γνω΄ρισμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, έφτασε να οδηγήσει στη δημιουργία "τοξικών" χρηματιστηριακών προϊόντων, που είναι απορίας άξιο, πώς δεν έκαναν τον Άνταμ Σμιθ να σηκωθεί έξαλλος από τον τάφο του.
Το αποκορύφωμα της τοξικής οικονομίας που απετέλεσε και τη θρυαλλίδα για το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης, κρύβεται στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα. Ως γνωστόν, τα μεγάλα ρίσκα έχουν και μεγάλες αποδόσεις. Αυτό είναι ένας βασικός οικονομικός κανόνας. Στην προσπάθεια, λοιπόν, για αυξημένες αποδόσεις ορισμένα ευαγή ιδρύματα άρχισαν να επενδύουν σε προϊόντα μεγάλου ρίσκου (π.χ. δάνεια σε αφερέγγυους δανειολήπτες, παράγωγα στα όρια του τζόγου κλπ). Για να ισοσκελίσουν το ρίσκο προέβησαν σε διάχυση των τοξικών δανείων και των λοιπών δηλητηρίων σε άλλες τράπεζες και επενδυτικές εταιρίες. Αυτές με τη σειρά τους ανέμειξαν ασφαλή με τοξικά προϊόντα και όλοι νόμιζαν ότι το ρίσκο που είχε τόσο μεγάλη διασπορά είχε πρακτικά εκμηδενιστεί. Όταν όμως κάτι πήγε στραβά, όλοι κατάλαβαν ότι η εκτίμησή τους ήταν από άστοχη έως βλακώδης, αφού η κρίση των ακινήτων στην Αμερική οδήγησε κολοσούς (Freddie Mac, Lehman Bros κλπ) στην καταστροφή.
Το σπάσιμο της φούσκας ήταν αναμενόμενο. Το χάσμα μεταξύ πραγματικής παραγωγής και χρηματιστικής αξίας είχε φτάσει στα επίπεδα της μεγάλης κρίσης του 1929. Όμως τα μεγάλα οικονομικά μυαλά, που παταγωδώς απέτυχαν, συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό της ασύδοτης - πλέον - αγοράς, παρά το ότι η πτώχευση των ΗΠΑ απεφεύχθη, χάρις στη FED (κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ), που με ελάχιστο επιτόκιο δάνεισε στην κυβέρνηση Ομπάμα 1,8 τρις δολάρια για να σώσει την κατάσταση. (Δεν είναι άστοχο σχόλιο το ότι εάν οι ΗΠΑ δεν αποτελούσα τα αφεντικά του ΔΝΤ και εάν δεν ασκούσαν τον δια της πυγμής των όπλων παγκόσμιο έλεγχο, θα είχαν αναγκαστεί να προσφύγουν στο ΔΝΤ)

Και για να μη νομίζετε ότι οι μαρξιστές είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του νεοφιλελευθερισμού, προσέξετε το ακόλουθο:

"Υπάρχουν δύο μορφές απόκτησης πλούτου, η φυσική οικονομία και το εμπόριο. Η πρώτη είναι απαραίτητη και σεβαστή, ενώ η δεύτερη, που συνίσταται στην ανταλλαγή, δίκαια επικρίνεται γιατί είναι αφύσικη και είναι ένας τρόπος για να βγάζουν οι άνθρωποι κέρδος ο ένας από τον άλλο. Η πιο μισητή μορφή είναι - εύλογα - η τοκογλυφία, η οποία βγάζει κέρδος από το χρήμα και όχι από το φυσικό αντικείμενο του χρήματος. Διότι αποσοτλή του χρήματος ήταν να χρησιμποιηθεί ως μέσο ανταλλαγής, όχι για να πολλαπλασιάζεται με τόκους. Εξ ου και ο όρος τόκος, ο οποίος σημαίνει τη γέννηση του χρήματος από το χρήμα, επειδή τα τέκνα μοιάζουν στους γονείς" ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Η κρίση και η Ελλάδα

Η όμορφη, ηλιόλουστη και ιστορική, πλην ταπεινή και σε πολλά σημεία προβληματική μας χώρα δεν αντιμετώπισε τα προβλήματα των μεγάλων οικονομιών στην αρχή της κρίσης. Ευτυχώς οι δικές μας τράπεζες δεν ήταν ιδιαίτερα μολυσμένες με τοξικά προϊόντα, όπως στις κεντρικές οικονομίες.
Εδώ και λίγους μήνες όμως, η κρίση μας χτύπησε την πόρτα, της ανοίξαμε, την τρατάραμε γλυκάκι και σε λίγο έρχονται τα χειρότερα...
Παπαγαλάκια πετάνε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Ευρώπης, λένε τα ποιηματάκια τους και προσπαθούμε να καταλάβουμε ποια είναι η αλήθεια. Στη συνέχεια θα επιχειρήσουμε να δώσουμε τη δική μας οπτική - με λίγα λόγια - για την αλήθεια, όπως έχει διαμορφωθεί από παρακολούθηση της επικαιρότητας, αναζήτηση στοιχείων και συζητήσεις.

Η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας

Το μείζον ζήτημα στην Ελλάδα είναι ένα: ΤΟ ΥΨΗΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ, το οποίο έχει δημιουργηθεί από τη συσσώρρευση μεγάλων ελειμμάτων. Έτσι, αναγκαζόμαστε να δανειζόμαστε πολλά χρήματα για την αποπληρωμή τόκων, φαλκιδεύοντας τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας και επιπλέον δανειζόμαστε με πολύ υψηλά επιτόκια, διότι θεωρούμαστε αφερέγγυοι, αφού έχουμε τόσο μεγάλα χρέη.

Τι φταίει για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ

Προφανώς, εδώ υπάρχει μία σημαντική δόση αλήθειας. Η οικονομία μας είναι κυρίως καταναλωτική, έχει περιοριστεί η βιομηχανική παραγωγή και δε διαφαίνονται προοπτικές ανάκαμψής της.
Υπάρχει όμως μία παράμετρος που πρέπει να εξεταστεί.
Το γεγονός ότι δεν παράγουμε οφείλεται στο ξεροκέφαλό μας και το ότι είμαστε μπανανία ή υπάρχουν και άλλα, λιγότερο προβεβλημένα αίτια?

Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν ως μοναδικές αιτίες τη φοβερή γραφειοκρατία, τη διαφθορά, τη νοοτροπία του Έλληνα ή ό,τι άλλο, μία οικονομία δεν είναι δυνατόν να πάψει να είναι παραγωγική επειδή θες πολλά χαρτιά για να φτιάξεις μία επιχείρηση. Ας σοβαρευτούμε. Θέτουμε τα ακόλουθα προς προβληματισμό:

Μετά την ένταξη στην Ε.Ε. στις αρχές της δεκαετίας του 1980, εκτινάχθηκε το έλειμμα τρεχουσών συναλλαγών
Η ευρωπαϊκή πολιτική υπέδειξε στην Ελλάδα τη συρρίκνωση του αγροτικού τομέα από περίπου 30% σε περίπου 10%, όπερ και εγένετο
Δε φάνηκε οι Έλληνες επιχειρηματίες, που τώρα κόπτονται για την πατρίδα, να προχωρούν σε σοβαρές επενδύσεις, τις δεκαετίες των ευνοϊκών οικονομικών συγκυριών
Το πάρτυ του χρηματιστηρίου (και εδώ υπάρχουν τεράστιες ευθύνες που δεν αποδόθηκαν ποτέ) ήταν πρώτης τάξεως ευκαιρία για πλουτισμό χωρίς παραγωγικές επενδύσεις

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ

Φυσικά και είναι. Δεν είναι δυνατόν, να μην υπάρχουν νοσηλευτές στα νοσοκομεία και να στριμώχνονται αργόσχολοι σε προνομιακά γραφεία. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνονται χιλιάδες κόσμου και να μην παράγουν ουσιαστικό έργο. Αλλά, ας ρίξουμε και εδώ μια ματιά πίσω από τις γραμμές, γιατί άλλο τα ουσιαστικά ζητήματα και άλλο οι φασιστικές γενικεύσεις του τύπου, "όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες".

Όταν ο ιδιωτικός τομέας παρουσιάζει τόσο ελάχιστη κινητικότητα, σύμφωνα με έγκριτους μελετητές αρχίζει η διόγκωση του Δημοσίου για να καλύψει το κενό στην απασχόληση. Και αυτό δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία, αλλά κύρια αιτία αύξησης των ελειμμάτων στην Ευρωζώνη
Ποιος έχει την ευθύνη για τις δυσλειτουργίες του Δημοσίου? Μήπως πέρα από τους κακούς υπαλλήλους υπάρχουν και ανεύθυνες πολιτικές ηγεσίες?
Όταν, δυστυχώς, η οικονομία μας είναι καταναλωτική και θέλουμε και να υπάρχει κίνηση στην αγορά, όλοι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν κινούν την αγορά, απλώς αμοίβονται και τα βάζουν σε σεντούκια?

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Ναι, ισχύει και αυτό. Υπάρχουν πολλά κρούσματα διαφθοράς, ισχύει σε πολλούς τομείς ακόμη και του ιδιωτικού τομέα το περίφημο γρηγορόσημο και υπάρχει μία διάχυτη αίσθηση σαπίλας. Το ζήτημα είναι ότι τα μεγάλα κρούσματα διαφθοράς, στα οποία εμπλέκονται και πολιτικοί υπεύθυνοι δεν έχουν διαλευκανθεί και επικρατεί παροιμιώδης ατιμωρησία. Θα ήταν όμως αφελές να πιστέψουμε ότι η διαφθορά δημιουργεί από μόνη της τα μεγάλα ελείμματα και χρέη ή να αφεθούμε σε μοδάτες αφέλειες, του τύπου, "αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται"

Υπενθυμίζεται απλώς ότι τα ακόλουθα σκάνδαλα: Siemens, Daimler, MAN, ελαττωματικά υποβρύχια, εχουν γερμανική προέλευση. Οι Έλληνες ανευθυνουπεύθυνοι τα άρπαξαν εις βάρος του εθνικού συμφέροντος, αλλά καθόλου δε χαλάστηκε η γερμανική οικονομία, η οποία με ανάλογες μεθόδους δημιουργεί πλεονάσματα στη μισή υφήλιο

Συνεπώς, η κατάσταση δεν επιδέχεται απλουστεύσεων και εύκολων εξηγήσεων, από αυτές που αρέσουν στα ΜΜΕ ώστε συλλήβδην να βγαίνουν γενικευτικά συμπεράσματα. Χρειάζεται μία σφαιρικότερη εκτίμηση, ώστε να γίνει κατανοητή η φύση και τα αίτια της κρίσης, προκειμένου να καταλήξουμε σε σοβαρές προτάσεις.

Μαζεύω λοιπόν τα κατά τη γνώμη μου σημαντικότερα αίτια της κρίσης που ταλανίζει την Ελλάδα:

Χρόνια αδυναμία σύστασης μίας γερής παραγωγικής βάσης, οφειλόμενη κυρίως στη δομή του οικονομικού συστήματος και τις επιταγές της ΕΕ και συμπληρωματικά στις αγκυλώσεις του ελληνικού συστήματος
Μεγάλο λάθος - λόγω ύστερου μεγαλοϊδεατισμού - η ανάληψη της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Η εκτίναξη του δημοσιονομικού ελλείματος είναι κατά το μεγαλύτερο βαθμό αποκύημα της φιέστας της ντόπας, των εργολάβων και του καταναλωτισμού. (Α, ρε καημένε Παλαμά, "αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα, του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού", που να ξερες...)
Τεράστια η πολιτική ευθύνη για την αναποτελεσματικότητα των εισπρακτικών μηχανισμών. Αδιανόητη εθνική μειοδοσία, η μη είσπραξη φόρων και εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία
Υδροκεφαλισμός στο δημόσιο τομέα, με κύρια προβλήματα την ανυπαρξία ορθολογικής κατανομής των υπαλλήλων, τη μείωση της παραγωγικότητας λόγω μη ανάθεσης ουσιαστικών καθηκόντων και περιορισμό των υπαλλήλων σε ανούσιους ελέγχους και γραφειοκρατικές διεκπεραιώσεις, την απουσία ορθολογικού μισθολογίου, τους κατά καιρούς άχρηστους και ρουσφετολογικούς διορισμούς και την απουσία ουσιαστικών ελεγκτικών μηχανισμών.
Προβληματική αναπτυξιακή στρατηγική, χωρίς σαφείς στόχους και χωρίς αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων.
Τεράστια οικονομική αφαίμαξη για αγορά οπλικών συστημάτων, η προμήθεια των οποίων συχνά συνοδεύεται από σκάνδαλα. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, φυσικά, αρνούνται εδώ και τριάντα χρόνια να δεχθούν ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι και ευρωπαϊκά σύνορα, αφού έτσι έχουν εξασφαλισμένους πελάτες για να τροφοδοτούν τις αμυντικές τους βιομηχανίες.
Χρόνια ανεύθυνοι αποδεικνύονται οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Αν και αποτελεί κεντρική πολιτική της ΕΕ η δημοσιονομική πειθαρχία, κανένας μέχρι πρότινος δεν είχε συγκινηθεί από τα πλαστά στοιχεία που τους παρουσιάζαμε. Και φυσικά δεν είχε συγκινηθεί, διότι η παροχή πειραγμένων στοιχείων δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία. Επίσης, κατά την τελευταία εξαετία, όπου το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σημαντικά, ο πρόεδρος της κομισιόν, ο φίλτατος Μπαρόζο, επέδειξε μία παροιμοιώδη αλληλεγγύη στην ανεύθυνη πολιτική Καραμανλή, επειδή ήταν πολιτικά φιλαράκια.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωζώνη αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων, διότι δεν παρέχουν ουσιαστική στήριξη σε μία δύσκολη στιγμή. Άφησαν την Ελλάδα να δανείζεται με τοκογλυφικούς όρους (και ας αφήσουμε τις γραφικότητες περί του έτσι λειτουργεί η αγορά, έτσι δε λειτουργεί η αγορά, αλλά οι απατεώνες που πατάνε στις πλάτες των λαών). Η ΕΚΤ έπρεπε να δεχθεί να αγοράσει ελληνικά ομόλογα με χαμηλό επιτόκιο, αντί να συνηγορεί στην εκτίναξη των spreads, διακινδυνεύοντας τη γενικότερη σταθερότητα της ευρωζώνης από πιθανή χρεωκοπία της Ελλάδας.

Πρέπει να γίνει, εν ολίγοις, κατανοητό ότι:

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΑΣΤΟΧΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ
Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ, ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΣΚΛΗΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΔΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΛΕΙΜΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΛΟΥΤΟ
Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ

Ελάχιστα νούμερα (ακούμε πολλά) για να σταματησουν οι αυταπατες:

Το ΑΕΠ της Ελλάδας ουσιαστικά δεκαπλασιάστηκε την τελευταία τριακονταετία (Ποιος καρπώθηκε τον πλούτο? Πάντως σε ελαχιστότατο βαθμό οι εργαζόμενοι)
Αν και όλοι παπαγαλίζουν δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη και άλλα παρόμοια, επιμένω στη δύναμη συγκεκριμένων αριθμών που δείχνουν ότι κάτι έχει πάει γενικώς στραβά. Ποσοστά δημοσίου χρέους επί του ΑΕΠ: Ελλάδα 159%, Ισπανία 158%, Πορτογαλία 217%, Ιρλανδία 966% (Πού κρύφτηκαν όλοι εκείνοι που έλεγαν γιατί η Ελλάδα να μην μπορεί να γίνει Ιρλανδία να τρώμε με χρυσά κουτάλια)
Αποτελέσματα του νεοφιλελευθερισμού: Στις ΗΠΑ το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού αύξησε από το 1979 έως το 2004 κατά 78% το μερίδιο του στο ΑΕΠ της χώρας.
Αριθμός χωρών της ευρωζώνης που πληρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ: Για το 2010 καμία...! (μεγάλη επιτυχία του Συμφώνου Σταθερότητας και της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής)

Το πακέτο στήριξης και το ΔΝΤ

Δεν είναι σκόπιμο να εισέλθουμε σε λεπτομέρειες για το νομοσχέδιο περί στήριξης της οικονομίας από ΕΕ και ΔΝΤ. Τα βασικά χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα:

Περικοπές μισθών στο Δημόσιο και προσεχώς και στον ιδιωτικό τομέα
Περικοπές στις συντάξεις
Αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης
Περικοπές επιδομάτων
Κατάργηση συλλογικών συμβάσεων
Μείωση ελάχιστου μισθού περίπου 750€ σε περίπου 600€

Θέλετε κι άλλα? Αν και φαντάζει προφανές, κωδικοποιούμε τους λόγους, για τους οποίους ο μηχανισμός στήριξης είναι αναποτελεσματικός και άδικος:

Δε μειώνεται το δημόσιο χρέος. Στοιχεία του ΔΝΤ: Μέχρι το 2014 προβλέπεται αύξηση του δημοσίου χρέους. Λογικό αφού παρά την αφαίμαξη του λαού θα υπάρχει αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης, άρα και να μικρύνει το έλλειμα, αφού θα είναι μεγαλύτερο από το ρυθμό ανάπτυξης θα αυξάνεται το δημόσιο χρέος.
Καταρρέει ο μύθος της τολμηρής κυβέρνησης που δε φοβήθηκε το πολιτικό κόστος. Η κυβέρνηση είναι δειλή και πολιτικά ανίκανη, διότι τα βάζει με τους συνταξιούχους και τους μισθωτούς και δεν κάνει τίποτα για την πάταξη της φοροδιαφυγής, την είσπραξη των φόρων, τις οφειλόμενες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την ανάπτυξη της χώρας.
Η ρητορική περί του "επιτέλους θα νοικοκυρευτούμε" είναι τουλάχιστον ανιστόρητη και ανεδαφική, διότι όταν επιβάλλεται καθεστώς επιτήρησης, το νοικοκύρεμα είναι επιφανειακό και η ουσία είναι ότι τα εγχώρια και διεθνή κοράκια προσπαθούν εκμεταλλευόμενα τη συγκυρία να αγοράσουν αντί πινακίου φακής κάθε ελάχιστη παραγωγική δομή της χώρας.

Και επειδή η ιστορία επαναλβάνεται ως φάρσα, θα πρέπει να διδασκόμαστε από το παρελθόν. Ένας από τους καλύτερους πελάτες του ΔΝΤ στην πρόσφατη ιστορία υπήρξε η Αργεντινή. Η χώρα του τάνγκο θεωρήθηκε το 90 ως λαμπερό παράδειγμα ανάπτυξης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. (Σαν την Ιρλανδία ένα πράγμα...) Όμως οι επιλογές που είχαν ως κύριο στοιχείο τη σύνδεση του εθνικού νομίσματος με το δολάριο και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, είχαν ως αποτέλεσμα όταν το δολάριο ανέβηκε η Αργεντινή να απωλέσει παντελώς την ανταγωνιστικότητά της και να καταρρεύσει ολοσχερώς όταν οι φιλάνθρωποι επιχειρηματίες εγκατέλειψαν τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους. Το ΔΝΤ με επαχθείς όρους βοήθησε αρχικά τη χώρα και δέσμευσε ακόμη περισσότερο την οικονομία της. Όταν τελικώς - λόγω της αρνητικής ανάπτυξης - το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε το ΔΝΤ έκοψε τη ροή του χρήματος και ξέσπασαν μεγάλες ταραχές με 27 νεκρούς. Έπρεπε να χυθεί αίμα, για να παραδεχθεί η διεθνής κοινότητα τα σφάλματά της. Με παρρησία οι Αργεντίνοι κατάφεραν να επαναδιαπραγματευτούν το δημόσιο χρέος και τελικά, έστω και δειλά, η χώρα να οδηγηθεί σε ένα δρόμο ανάπτυξης και πάλι.

Τι λέτε να έχουμε ως οδηγό την παραπάνω ιστορία ή να αισθανόμαστε πολύ μακριά από αυτήν γιατί οι 3 νεκροί είναι μόλις το 11% των 27 νεκρών? (και επιπλέον οι δικοί μας δε σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία, αλλά από προβοκάτορες κουκουλοφόρους). Για να σκεφτούμε λίγο σοβαρά επιτέλους τις διαστάσεις της κρίσης! Για να αναλογιστεί η κυβέρνηση τις τεράστιες ευθύνες της. Ας μην επικαλείται την ιστορία. Δε θα την αθωώσει, όπως κραύγαζε κάποτε ο Φιντέλ Κάστρο, θα την καταρακώσει!

Καλά όλα τα προηγούμενα, τι να κάνουμε όμως?

Εναλλακτικές προτάσεις

Μας ζητήθηκε να γίνουμε πολιτικοί και οικονομολόγοι όταν τολμήσαμε να αντιδράσουμε στα νέα μέτρα. Ρωτηθήκαμε: Ποια είναι η λύση? Κανονικά έπρεπε να κάτσουμε όλοι στους δρόμους ξάπλα και σιωπηρά να παραλύσουμε τα πάντα και να αφήσουμε τους ιθύνοντες να κόψουν το λαιμό τους. Αλλά υπάρχει ένα πολύ καλό πλαίσιο εναλλακτικών προτάσεων. Κάποιες έχουν ακουστεί, κάποιες όχι.

Διαπραγματευτική πίεση ώστε η ΕΚΤ να λειτουργήσει ως ΕΚΤ και όχι ως κομπάρσος των κερδοσκόπων. Άμεση πίεση για δανεισμό σε χαμηλά επιτόκια.
300 δις € οι καταθέσεις των Ελλήνων. Γιατί δεν εκδίδεται λαϊκό ομόλογο, τουλάχισοτν για τις άμεσες δανειακές ανάγκες και πάμε και δανειζόμαστε με 6,5% και φωνάζουμε το ΔΝΤ?
Παπαγάλισμα άνευ αληθείας ότι θα συνεισφέρουμε όλοι σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Αν ίσχυε θα έπρεπε από τους λογαριασμούς όλων να δεσμευτεί ένα ποσοστό για τη χρηματοδότηση του χρέους. Έτσι με ένα π.χ. 5% ο παππούς που έχει στην άκρη 1000€ θα έδινε 50€ και ο μεγαλοσχήμων με το 1.000.000€ θα έδινε 50.000€. Τώρα όμως την πληρώνει μόνο ο παππούς!
Πάταξη της εξόδου κεφαλαίων στο εξωτερικό και του παράνομου πλουτισμού με σκληρά μέτρα. Πώς? Ας σκεφτούν και κάτι οι πολιτικοί, αντί να επικαλούνται τον πατριωτισμό μας.
7 πλάσια του δημοσίου χρέους η ακίνητη περιουσία. Άρα, αν το πάμε όπως λέει ο πρωθυπουργός αναλόγως των δυνατοτήτων του καθενός, όποιος έχει εφτά σπίτια να δώσει το ένα στο κράτος. Είναι πολύ παράλογο? Περισσότερο παράλογο από το να φορολογείται ακόμη και η πρώτη κατοικία στα Κάτω Πατήσια?

Να πούμε και ένα σκληρό, έτσι για να φτιαχτούμε?

Παύση πληρωμών, επαναδιαπραγμάτευση χρέους και αναδόμηση της χώρας με σκληρά, πλην όμως όχι επιβεβλημένα μέτρα, αλλά δικής μας επιλογής. Και αν χρειαστεί δραχμή.?Το σκληρό αυτό σενάριο δεν είναι καθόλου χειρότερο από τη μαύρη ύφεση του ΔΝΤ και θα το δούμε σε λίγα χρόνια.

Αντί επιλόγου, να πούμε λίγα λόγια για τις κινητοποιήσεις.

Θλίψη για τους συνανθρώπους μας που χάθηκαν. Να συλληφθούν ΤΩΡΑ οι δολοφόνοι.

Δεν πρέπει να φοβηθούμε όμως την προβοκάτσια. Οι πορείες της 5/5/2010 υπήρξαν μεγαλειώδεις. Το παραδέχθηκαν οι πάντες. Είναι η ώρα της ενωτικής δράσης. Η Αριστερά να σταματήσει να γελοιοποιείται και να αναλάβει τις ιστορικές της ευθύνες. Αλέκα, ξύπνα, Αλέξη, κουρδιστείτε, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οργανωθείτε. Ο λαός σας χρειάζεται, αλλά ίσως πρέπει και ρίξει ένα καλό φτύσιμο για να καταλάβετε ότι μέχρι στιγμής είστε αρκετά κατώτεροι των περιστάσεων.
Να περιφρουρηθούν οι πορείες. Η αστυνομία εκτελώντας πιστά τις οδηγίες της κυβέρνησης έχει βαλθεί να κάμψει με τα πιο χυδαία μέσα τις αντιδράσεις. Απομόνωση και ανοικτή καταδίκη αυτών που κρύβονται πίσω από κουκούλες, αλλά και αυτών που δεν κρύβονται και απλώς βιαιοπραγούν.

Ζούμε ιστορικές στιγμές, ίσως η καλύτερη παραίνεση είναι η ακόλουθη:
Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη... (Dr. Mark Weisbrot, οικονομολόγος - όχι μαρξιστής)

Αναφορές

Παπακωνσταντίνου Πέτρος. (2010). Επιστροφή στο Μέλλον.Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνη
Φωτόπουλος Τάκης. (2009). Η παγκόσμια κρίση, η Ελλάδα και το Αντισυστημικό Κίνημα. Αθήνα: Εκδόσεις Κουκίδα.
www.imf.org: Ιστοσελίδα του ΔΝΤ
www.oecd.org: Ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ? ΓΙΑΤΙ ΘΥΣΙΕΣ?

2010-02-05T05:54:00.000-08:00

Χωρίς πολλά λόγια, θα ήθελα να εκφράσω την αντίθεσή μου στις προσπάθειες για συναίνεση στην οικονομική πολιτική και τις αλά Μάρθα Βούρτση δακρύβρεχτες εκκλήσεις του πρωθυπουργού για θυσίες, ώστε να σωθεί η χώρα.

- Προεκλογικά είχε αναφερθεί ότι από τα 31 δις ευρώ ανείσπρακτους φόρους, άμεσα μπορούν να συλλεγούν τα 5. Τα είδε κανείς? Γιατί δεν μπορούμε να εισπράξουμε 5 κλεμμένα από το δημόσιο δις ευρώ?

- Γιατί αδυνατούν επί σειρά ετών οι κυβερνήσεις να περιορίσουν την αλόγιστη σπατάλη στα φάρμακα, που βάζουν συνεχώς μέσα το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης?

- Έχουν περάσει από την Ελλάδα τρία πακέτα οικονομικής ενίσχυσης και τώρα τρέχει το τέταρτο. Υπήρξε διάχυση του πακτωλού των χρημάτων στους πολίτες? Γιατί ένα ελάχιστο ποσοστό επιτήδιων καρπώθηκε όλα τα οικονομικά οφέλη?

- Πόσο δύσκολο στην εποχή της κυριαρχίας των ηλεκτρονικών συστημάτων είναι να επιτευχθεί έλεγχος της φοροδιαφυγής και άρτια οργάνωση της κρατικής διοίκησης?

- Γιατί οι τράπεζες έχουν καβάτζα 28 δις ευρώ και παράλληλα μειώνουν τις χορηγήσεις προς τις επιχειρήσεις και τα φυσικά πρόσωπα, ενώ συνεχίζουν να προσφέρουν αφειδώς πιστωτικές κάρτες και δάνεια του Αγίου Βαλεντίνου?

- Γιατί οι βουλευτές και οι υπουργοί απολαμβάνουν ασυλίας και ειδικής δικαστικής μεταχείρισης, έχοντας κουκουλώσει γιγαντιαία οικονομικά σκάνδαλα και έχοντας προστατεύσει και τους μη πολιτικούς συνεργούς τους?

Οι διαπιστώσεις και οι απορίες ατελείωτες.

Οι αλήθειες προφανείς.

Κι όμως:

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΖΗΤΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΧΛΕΥΑΖΕ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ!

Δεν έχω κανένα κοινό συμφέρον με τους μεγαλοκαρχαρίες.

Δεν υφίσταται εθνικό συμφέρον σε μία χώρα που έχει εγκαταλείψει τη συλλογικότητα και την κοινωνική συνοχή.

ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ ΚΑΙ ΟΧΙ στις κυβερνητικές προτάσεις.

Κι αν πτωχεύσουμε?

Ας γίνει κι αυτό εν τέλει. Αφού έτσι κι αλλιώς μόνο κάποιοι επωμιζόμαστε τα βάρη των άθλιων και στρεβλών πολιτικών θα αντέξουμε άλλη μια μεγάλη κρίση. Μόνο που τουλάχιστον σε μία πολύ μεγάλη κρίση υπάρχει η ελπίδα να παρασύρει χωρίς επιστροφή στην αφάνεια και πολλούς από τους φαιδρούς κυρίαρχους της εξουσίας.

Κι ο λαός? Ευκαιρία να αφήσει το γελοίο πρότυπο ζωής που έχει υιοθετήσει και να δει χωρίς μανδύα την πραγματικότητα, μήπως και καταλάβει ότι η ελαφρότητα, η πολιτισμική παρακμή και η ψευτομαγκιά του να είσαι λαμόγιο αποτελούν αδιέξοδες τακτικές.

ΑΚΡΟ-ΔΕΞΙΕΣ ΑΚΡΟ-ΒΑΣΙΕΣ

2010-01-27T03:08:00.000-08:00

Ιστορικά δείχνει να επιβεβαιώνεται ότι σε εποχές οικονομικής δυσχέρειας και αύξησης της ανεργίας, οι κοινωνίες τείνουν να γίνονται περισσότερο εσωστρεφείς και τα κρούσματα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας αυξάνονται.

Τα ανωτέρω φαινόμενα χαρακτηρίζουν σε σημαντικό βαθμό και την τρέχουσα περίοδο και στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς.

Τα διάφορα ακροδεξιά στοιχεία, ειδικά μετά τη χούντα αν και σαφέστατα υπήρχαν και δρούσαν, λόγω της γενικότερης ανάγκης της κοινωνίας για μια πιο ανοιχτή και προοδευτική πολιτική είχαν περιοριστεί. Με διάφορες υπερβάσεις και τερτίπια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φρόντισε να εντάξει ορισμένους ακραίους στο νεοσύστατο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το 1974, οι οποίοι σταδιακά απορροφήθηκαν, ενώ οι πιο σκληροπυρηνικοί (ΕΠΕΝ κ.α.) δεν κατόρθωσαν να έχουν σημαντική παρουσία ειδικά από το '80 και μετά. Εν τω μεταξύ η μητσοτακική Νέα Δημοκρατία που διαδέχθηκε τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου περισσότερο βασίστηκε σε φιλελεύθερη και νεοφιλελεύθερη ρητορική παρά σε πατριωτικές κορώνες και έτσι μέχρι περίπου τα τέλη του 1990 η ακροδεξιά ήταν σε μεγάλο βαθμό στο περιθώριο. Τα μαζικά συλλαλητήρια για το θέμα των Σκοπίων την περίοδο του Μητσοτάκη δεν μπορούμε συλλήβδην να τα χαρακτηρίσουμε ως εθνικιστικές, ακροδεξιές εξάρσεις γιατί παίχθηκαν χοντρά πολιτικά και κομματικά παιχνίδια, που ώθησαν τον κόσμο σε αυτές τις αμφιβόλου σκοπιμότητας και αισθητικής εκδηλώσεις.

Όμως, η κατάσταση άρχισε να αλλάζει στην αυγή της νέας χιλιετίας σε συνδυασμό και με την ίδρυση του κόμματος του ΛΑ.Ο.Σ. Διάφοροι κλασικοί δεξιοί, απογοητευμένοι από τον κυριλέ χαρακτήρα της Νέας Δημοκρατίας μαζεύτηκαν στο ΛΑ.Ο.Σ. ελπίζοντας σε πιο πατριωτικές και δυναμικές θέσεις, ενώ ο δαιμόνιος Καρατζαφέρης με ασύλληπτα κουτοπόνηρα λόγια και έργα ενέταξε στο κόμμα του αρκετά ακραία στοιχεία. Μην ξεχνάμε ότι ο γλυκομίλητος κ. Βορίδης προέρχεται από πολιτικούς χώρους σαφέστατα ακραίους και με πολλούς τραμπουκισμούς στο παλμαρέ τους.

Κεντρικό στοιχείο της στρατηγικής του ΛΑ.Ο.Σ. ήταν ανέκαθεν η ενάντια στους μετανάστες ρητορική, η οποία εντάθηκε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το μεγάλο φαγοπότι των οποίων ακολούθησε μία εν εξελίξη εποχή οικονομικής δυσπραγίας. Με έναν μαξιμαλιστικό πολιτικό λόγο, που δήθεν στοχεύει στο ρεαλιστικό και το προφανές ο Καρατζαφέρης προσπάθησε και προσπαθεί να εκμεταλευτεί το σημαντικό αριθμό ανθρώπων που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και το φάσμα της ανεργίας, παρουσιάζοντας ουσιαστικά ως φταίχτες για τα προβλήματά τους, τους υπεράριθμους λαθρομετανάστες. Σταδιακά, η νομιμότητα της παραμονής των μεταναστών έπαψε να απασχολεί το ΛΑ.Ο.Σ. και όλοι οι ξένοι μετανάστες εμφανίστηκαν ως κύριος αντίπαλος της φτωχής και γεμάτης προβλήματα εργατικής τάξης της Ελλάδας.

Παρά τη συστηματική προσπάθεια απαλλαγής από το μανδύα της ακροδεξιάς, ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται. Έτσι, ενώ στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις οι του ΛΑ.Ο.Σ. αγωνίζονταν να μας πουν ότι "ρε παιδιά δεν είμαστε ακραίοι, εμείς μιλάμε τη γλώσσα της κοινής λογικής" (για να μην αναφέρουμε εκείνες τις αστειότητες με την αφίσα του Τσε Γκεβάρα, τα respect στον Κάστρο, τον αντιαμερικανισμό και την παραποίηση δηλώσεων κεντροαριστερών πολιτικών της Ευρώπης), ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να μας δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό. Έτσι, η πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ για χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, για δικαίωμα ψήφου κ.ο.κ. αποτέλεσε την αφορμή της μεγάλης δεξιάς ανασυγκρότησης και συνένωσης των ακροδεξιών φωνών.

Κρώζει ο μπουμπούκος στα κανάλια: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. Φεϊγ βολάν της Χρυσής Αυγής γράφουν: "'Ελληνας γεννιέσαι δε γίνεσαι" και το ίδιο σύνθημα υιοθετεί και ο ΛΑ.Ο.Σ.! Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα των κυνηγών της κοινής λογικής και του αυτονόητου επιτίθεται με εξόφθαλμη μισαλλοδοξία σε μετανάστες και αλλόθρησκους. Αναφέρονται δια στόματος κοινοβουλευτικών εκπροσώπων ανατριχιαστικά πράγματα και καλλιεργείται κλίμα συνωμοσιολογίας (κλασική ατάκα "εκπρόσωποι της Νέας Τάξης Πραγμάτων", σε ελεύθερη μετάφραση Τ Ι Π Ο Τ Α)

Έτσι, λοιπόν η ακροδεξιά παλλιγενεσία αγωνίζεται με σθένος ενάντια στην επιχειρούμενη απονομή κάποιων δικαιωμάτων στους μετανάστες με την αναγωγή της μελλούμενης εθνοτικής αλλοίωσης της Ελλάδας σε κύριο ζήτημα. Βέβαια, ξεχνάνε να μας πουν οι ακροδεξιοί μας φίλοι ότι σιωπηρά στηρίζουν την κυβέρνηση σε όλα τα μέτρα φορομπηξίας και εισοδηματικών περικοπών, υπέρ των πραγματικών ταξικών εχθρών της φτωχομεσαίας εργατιάς, που δεν είναι φυσικά οι μετανάστες αλλά τα αδηφάγα αφεντικά. Αλλά, όπως εύστοχα έλεγε και ο μακαρίτης ο Βασίλης Ραφαηλίδης, αν δεν έχεις φαγητό να δώσεις στο φτωχό μπορείς να του γεμίσεις την κοιλιά με εθνικό και θρησκευτικό φανατισμό.

Διαχρονικά όμως oι εκ δεξιών φωνασκούντες έχουν και κωλοτούμπες κάνει και προς βλάβη της Ελλάδας δράσει, αλλά αυτό φυλάσσεται ως επτασφράγιστο μυστικό ή δικαιολογείται με απίθανες ακροβασίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίοδος της επέκτασης του νεοελληνικού κράτους και κατόπιν της μικρασιατικής καταστροφής, η οποία έχει πολλά κοινά και με την εναντίον των μεταναστών υστερία.

Συνοπτικά παρατηρούμε τα εξής:

Από τα τέλη του 19ου αιώνα και περίπου μέχρι το 1920, η Ελλάδα διπλασιάστηκε σε έκταση. Το γεγονός αυτό δημιούργησε καλύτερες προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα του νεοελληνικού κράτους και απήλλαξε από την οθωμανική κυριαρχία σημαντικούς ελληνικούς πληθυσμούς. Επίσης ενέταξε στο ελληνικό κράτος πολλούς μη - ελληνόφωνους και διάφορες εθνοτικές ομάδες.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 1η: Κανένας υπερπατριώτης δε μίλησε τότε για εθνοτική νόθευση του ελληνκού κράτους. Η εδαφική επέκταση και η μεταβολή της Ελλάδας σε δύναμη της Βαλκανικής γέμισε τα πνευμόνια των πάντων με αέρα αυτοπεποίθησης.

Στη συνέχεια ακολούθησε η μικρασιατική εκστρατεία με τραγική για τον ελληνισμό κατάληξη. Απώλειες ανθρώπινων ζωών, καταστροφή περιουσιών, οικονομική αφαίμαξη της Ελλάδας λόγω του πολέμου και καραβιές προσφύγων.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 2η: Στην περίπτωση αυτή η αποτυχία του μικρασιατικού πολέμου δεν δημιούργησε πανηγυρισμούς και βύθισε τη χώρα στην ταπείνωση και την οικονομική κρίση. Έτσι οι πρόσφυγες αρχικά θεωρήθηκαν ανεπιθύμητοι γιατί θα έπαιρναν μερίδα από τους ήδη μειωμένους πόρους των Ελλαδιτών. Προεξάρχοντες της ανηλεούς πολεμικής εναντίον των προσφύγων οι δεξιοί, εθνικιστικοί κύκλοι της εποχής. Ύβρεις, τραμπουκισμοί και άλλα αίσχη περίμεναν τους βασανισμένους ανθρώπους, που χρόνια ζούσαν στην απέναντι ακτή του Αιγαίου διατηρώντας την ελληνικότητά τους. Αυτοί όμως ήρθαν σε λάθος στιγμή και οι υπερπατριώτες τους χαρακτήρισαν ΤΟΥΡΚΟΥΣ.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 3η: Ο Βενιζέλος εξέφρασε το μεγαλοϊδεατισμό και γι' αυτό οι φίλτατοι τηλεπωλητές βιβλίων βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. λένε: "μα καλά ήταν ο Βενιζέλος ακροδεξιός? Γιατί να μην συνεχίσουμε να πιστεύουμε στη Μεγάλη Ιδέα?" Λοιπόν ο Βενιζέλος δεν ήταν ακροδεξιός, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τη στάση του τότε. Όμως οι όψιμοι βενιζελικοί, που τότε ήταν βασιλικοί έλεγαν ότι οι κινήσεις του Βενιζέλου για υποδοχή και φορντίδα των προσφύγων ήταν εθνική προδοσία!!!

Αυτά τα ολίγα στοιχεία (για να μην κουράσουμε με ιστορίες της περιόδου της Κατοχής ακόμη και του '21) δείχνουν και τις κωλοτούμπες και το πραγματικό πρόσωπο των κατ' επάγγελμα πατριωτών.

Όπως οι πρόσφυγες του '22 ήταν βρωμερά, τουρκικά μιάσματα, έτσι και τώρα οι μετανάστες μας χαλάνε τη σούπα και πρέπει να τους πετάξουμε στη θάλασσα. Και όταν οι πρόσφυγες συνετέλεσαν πολλαπλά στην ανάπτυξη της Ελλάδας, οι θυελλώδεις πατριώτες ύμνησαν την προσφυγιά και νοστάλγησαν τις αλησμόνητες πατρίδες. Έτσι, αν βγούμε από την οικονομική κρίση, θα βρούν και τώρα οι μπουμπούκοι άλλο παιχνιδάκι να παίζουν γιατί τα φτηνά εργατικά χέρια των μεταναστών θα χορταίνουν τις παχουλές κοιλίτσες των Ελληναράδων.

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

Δεν πρέπει ο σκεπτόμενος πολίτης να αφήσει τους ακροβάτες της ακροδεξιάς να τον μαγέψουν με τις κωλοτούμπες τους στις πλάτες των αδυνάτων.
Εχθρός μας δεν είναι οι μετανάστες στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε. Ο κόσμος της εργασίας πρέπει να είναι ενωμένος και να αντιμετωπίσει τις εθνικιστικές σειρήνες με ψυχραιμία.

ΠΟΣΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΙ ΨΕΜΑ ΘΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ (Ή αλλιώς νυχτερινή παραληρηματική αντίδραση στα κυρίαρχα πρότυπα)

2010-01-18T13:54:00.000-08:00

Έχουμε κράξει πολλές φορές τους δημοσιογράφους, που ξεχνούν κάθε ίχνος δεοντολογίας και λησμονούν ότι επιτελούν σημαντικό για τη δημοκρατία έργο, εδώ στο ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ.

Αλλά κάθε φορά που κράζουμε τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ είναι σαν την πρώτη και έτσι αναζωογονούμαστε και με συνέπεια θα συνεχίσουμε την κριτική ενάντια στη γελοιότητα, η οποία στη συνέχεια μεταπίπτει σε συντονισμένη παραπολιτική δράση.

Θα ξεκινήσω από το εξής:

Όντως το φετεινό χειμώνα έχουν παρατηρηθεί υψηλές θερμοκρασίες και λίγες χιονοπτώσεις έως τώρα. Κάθε τόσο υπήρχαν ρεπορτάζ για το θέμα αυτό. Πολλά από αυτά, όπως και άρθρα σε εφημερίδες ήταν ιδιαίτερα χρήσιμα και έθεταν βάσεις προβληματισμού. Άλλα ρεπορτάζ απλώς ήταν μνημεία προχειρότητας και συνωμοσιολογίας.

Καθώς λοιπόν πολλοί δημοσιογράφοι είχαν ανησυχήσει πολύ για το θερμό χειμώνα αγωνιούσαν για το πότε επιτέλους θα αρχίσει το κρύο. Το περασμένο Σαββατοκύριακο (16-17/1/2010) ένα μικρό κύμα κακοκαιρίας έκανε την εμφάνισή του. Λυσσαλέοι και κακοπληρωμένοι από τα μεγάλα αφεντικά ρεπόρτερς ξαμολήθηκαν σε όλην την επικράτεια και άρχισαν τα κακαρίσματα.

Το γελοιότερο σκηνικό τυχαίνει να το έχω ζήσει άμεσα. Ρεπορτάζ σε τηλεοπτικό κανάλι, όπου το Σάββατο παρουσιάζεται ακραία χιονόπτωση σε ποιο μέρος λέτε? Στο ΜΕΤΣΟΒΟ! Στο στούντιο και στο πεδίο οιμωγές αρχαίας τραγωδίας δονούν την ατμόσφαιρα καθώς υπάρχει έντονος φόβος ότι τα χιόνια τείνουν να καλύψουν παντελώς το Μέτσοβο και να το μετατρέψουν σε παγωμένη έρημο. Συγγνώμη για την υπερβολή, αλλά σαφής στόχος του ρεπορτάζ ήταν να τραβήξει την προσοχή του κόσμου που είχε καιρό να αισθανθεί χειμώνα και να ξεκινήσει κουβεντούλα το στυλ "πω, πω είδες τι γίνεται?" κ.ο.κ.

Ποια είναι η αλήθεια όμως? Επειδή τυγχάνει να βρίσκομαι στο Μέτσοβο, σας μεταδίδω εν τιμή ότι: (έχουμε και φωτογραφικά ντοκουμέντα και τη μαρτυρία των φοιτητών του μεταπτυχιακού, αλλά και συμμάχους στην άποψή μας όλους τους κατοίκους και τους επισκέπτες του Μετσόβου, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε)
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟ ΜΕΤΣΟΒΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΧΙΟΝΙΖΕ ΧΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΙΔΙΚΑ ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΠΑΝΙΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΤΕΒΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΨΩΝΙΣΑΜΕ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΙΣ 14.00 ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΠΑΝΙΑ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.

Και ναι έγινε και αυτό: Με πήραν τηλέφωνο οι γονείς μου, τα ξαδέρφια μου και άλλοι και με ρώτησαν αν όλα πάνε καλά με την κακοκαιρία γιατί τρόμαξαν με αυτά που είδαν στην τηλεόραση!!!

Η μικρή και ίσως ασήμαντη προσωπική εμπειρία που περιγράφηκε έχει σαφέστατες προεκτάσεις. Καταδεικνύει άμεσα τον προσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ στη θέαση της πραγματικότητας μέσα από ένα παραμορφωτικό καθρέφτη. Και καλά τα χιόνια! Πόσες φορές δε γίνονται όμως τα ίδια σε άλλα σοβαρότερα ζητήματα?

Πραγματικά περνάμε μία αρκετά δύσκολη φάση. Τα οικονομικά της χώρας πάνε κατά διαόλου (άλλο βέβαια θέμα ανάλυσης η πραγματική διάσταση της κρίσης και το τι συμβαίνει σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, θα επανέλθουμε σε αυτό), υπάρχει μία διεθνής πίεση, πολύς κόσμος έχει χάσει τη δουλειά του, πολλά όνειρα έσβησαν πριν καν αρχίσουν. Και σε αυτήν την τόσο δύσκολη συγκυρία μία ορδή κοράκων των ΜΜΕ έχουν ξαμοληθεί σε ένα ανελέητο αγών παραποίησης της αλήθειας. Δεν παρουσιάζονται ειδήσεις, αλλά πλασάρονται συγκεκριμένες απόψεις, οι οποίες πολύ συχνά δείχνουν να είναι καλά συντονισμένες προς τον κοινό στόχο της διαμόρφωσης ηττοπάθειας και δεκτικότητας του πολίτη απέναντι στο πικρό cocktail που του ετοιμάζουν εν ονόματι της κρίσης.

Και αυτή η παραπληροφόρηση και η κατευθυνόμενη στρατηγική ενημέρωσης επεκτείνεται σταδιακά σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Για παράδειγμα η επίθεση του lifestyle και συγκεκριμένων κοινωνικοπολιτισμικών επιλογών (ξέρετε πολύ καλά τον εμπνευστή των επιλογών αυτών που στα '90s άρχισε τη δράση του και τότε κάποιοι πάτησαν την μπανανόφλουδα και νόμιζαν ότι ο τύπος είναι μία όαση διαφοροποίησης ανάμεσα στους διεφθαρμένους μουστακαλήδες της ΠΑΣΚΕ) βρίσκεται σε μία πρωτόγνωρη έξαρση, αν και κρύβεται πίσω από την ψευδαίσθηση ότι η πλημμύρα πληροφοριών που μας περιβάλλει μας αφήνει περιθώριο πολλών επιλογών.
Εγώ δε βλέπω τελικά κάτι τέτοιο. Παρά την πληθώρα των επιλογών όλοι ντυνόμαστε ίδια (βολεύοντας έτσι τις πολυεθνικές που μέ ένα σχέδιο και ένα υλικό ντύνουν το μισό πλανήτη), ωθούμαστε να διασκεδάσουμε με τον ίδιο τρόπο, μας σπρώχνουν σε συγκεκριμένο μοτίβο θεώρησης των σχέσεων και προβάλλονται συγκεκριμένα πρότυπα εμφάνισης και συμπεριφοράς.

Και ο ρόλος των ΜΜΕ είναι και πάλι καθοριστικός. Θα προσπαθήσω να συμπυκνώσω λίγο το μοντέλο που αν υιοθετήσεις σίγουρα είσαι in και σύμφωνος με τα πρότυπα των μεγαλοδημοσιογράφων και των lifestyle εκπομπών:

Φίλε, για να είσαι μεταμοντέρνος και trendy πρέπει, κατ' αρχήν, όση σημασία δίνεις στη formula1 και τα ζώδια να δίνεις και σε επιστημονικά ζητήματα ή πολιτικά θέματα (κάτι σαν καζαμίας που στη σελίδα 2 έχει συνταγή για κουραμπιέδες και στη σελίδα 3 τα αίτια της μεταρρύθμισης στη δυτική εκκλησία). Τώρα πρέπει να προσέχεις την εμφάνισή σου. Εντάξει τα ρούχα σου να σε εκφράζουν, αλλά να είναι τουλάχιστον επώνυμα και ψιλοίδια με τους πετυχημένους γείτονες και συναδέλφους σου. Πώς θα βγεις το βράδυ σε κάποιο θορυβώδες μπαράκι, όπου όλοι θα στέκονται όρθιοι και θα απολαμβάνουν ματαιόδοξα το ποτάκι τους? Καλά αν βαρεθείς το μπαράκι, πήγαινε σε κανένα live. Αλλά όχι σε αυτούς τους ξεβράκωτους που ακούς στο youtube. Πήγαινε μία Πέγκυ τώρα που το γύρισε στην ποιότητα και συνεργάζεται με το Μητροπάνο. Α, και το καλό ντυσιματάκι χρειάζεται για να βρεις κανένα καλό γκομενάκι. Άσε τώρα τα συναισθήματα κατά μέρος, το θέμα είναι ποιαν κυκλοφορείς μπας και με την αύρα της κλείσεις καμιά δουλειά με κανένα ληγούρι αφεντικό. Τώρα αν ψήνεσαι τόσο για συναισθήματα εντάξει, καν' το, αλλά να το κοιτάξεις μήπως είσαι και λιγο gay, το οποίο κατά τα άλλα δεν είναι κακό. Η διαφορετικότητα είναι σεβαστή και να σου πώ: Εντάξει τα πρότυπα είναι λίγο τυρρανία. Βέβαια μην το παρακάνουμε, είναι και κάποιοι λίγο διαφορετικοί που δε θέλουν να κάνουν αυτά που κάνει όλος ο κόσμος και λένε κάτι παπαριές πολιτικοκαλλιτεχνικές. Εντάξει αυτό δεν είναι διαφορετικότητα είναι έλλειψη ρεαλισμού φίλε.

Έχετε αντίρρηση ρε παιδιά ότι το παραπάνω - ίσως και λίγο υπερβολικό - προτυπάκι δε μας βομβαρδίζει τα μυαλά συνέχεια από τις τηλεοράσεις. Αυτοί που δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ψευδολαγνεία τους για τα χιόνια και την κακοκαιρία, με την ίδια άνεση θέλουν να κατευθύνουν από την πολιτική μας συγκρότηση μέχρι τη συναισθηματική μας φόρτιση.

Ε, λοιπόν ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΧΙ.

Δεν πάει άλλο. Ας προσπαθήσουμε να εμπιστευτούμε τους εαυτούς μας και τους ανθρώπους που μας αγαπάνε, ας αξιοποιήσουμε την πληθώρα της πληροφορίας έτσι ώστε να μη μας κοροϊδεύει το κάθε γελοίο κορμί, με απώτερο στόχο:

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΧΙ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΟΠΤΙΚΗ

ΠΕΡΙ ΑΣΥΛΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ

2009-12-15T00:18:00.001-08:00

Εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεκινήσει μία επαναλαμβανόμενη συζήτηση περί πανεπιστημιακού ασύλου. Θα προσπαθήσουμε στις αράδες που θα ακολουθήσουν να δούμε την κατάσταση ψύχραιμα και να καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα και όχι στις ίδιες και τις ίδιες παρατηρήσεις που κάνουν κάθε τόσο τα μέσα μαζικής εξημέρωσης.

Κατ' αρχήν πρέπει να δούμε την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά πανεπιστήμια και να δώσουμε την πραγματική της διάσταση. Και να δώσουμε την πραγματική της διάσταση εμείς που έχουμε μία καλή επαφή με το πανεπιστήμιο και που δεν περνάμε απλώς απ' έξω όπως ορισμένοι κατευθυνόμενοι κοντυλοφόροι.

Το ελληνικό πανεπιστήμιο αντιμετωπίζει μία σειρά προβλημάτων (που αποτελούν μεγάλο θέμα συζήτησης), τα οποία κυρίως σχετίζονται με την έλλειψη κεντρικής στρατηγικής για την παιδεία και της αδιαφορίας του κράτους για την έρευνα και την παραγωγή επιστημονικού έργου. Επίσης, το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν έχει μόνο προβλήματα. Από αυτό βγαίνει ένας μεγάλος αριθμός καλά καταρτισμένων επιστημόνων, ενώ συνολικά τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποτελούν μία όαση στην πολιτισμική ανία και γελοιότητα που κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια στη χώρα.

Το άσυλο είναι ένα από τα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου?

Κατ' αρχήν τί είναι άσυλο. Πρόκειται για τη συνταγματική πρόβλεψη που υποδεικνύει ότι στους ακαδημαϊκούς χώρους υπάρχει ελευθερία διακίνησης ιδεών, η οποία εξασφαλίζεται από τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, χωρίς τη συμμετοχή άλλων κρατικών μηχανισμών.

Το πνεύμα αυτής της διάταξης του συντάγματος, προφανώς και κινείται στη σωστή κατεύθυνση και ανταποκρίνεται και σε συγκεκριμένη ιστορική εμπειρία όπως θα φανεί και παρακάτω.

Το όλο ζήτημα δημιουργείται λόγω ορισμένων στρεβλώσεων που παρατηρούνται. Αυτές έγκεινται στην εκμετάλλευση του πανεπιστημιακού ασύλου για τέλεση διαφόρων αμφιλεγόμενων πράξεων εντός των πανεπιστημίων.

Καθαρά και ξάστερα: Το να πέφτει ξύλο σε πρυτάνεις, καθηγητές, φοιτητές, προσκεκλημένους ομιλητές από εξυπνάκηδες ψευτοεπαναστάτες είναι καταπάτηση του ασύλου. Αυτό είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα που όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας πρέπει να αντιμετωπίσουμε δυναμικά. Εγώ θέλω να έρθει ο οποιοσδήποτε στο πανεπιστήμιο, να μιλήσει, να τον ακούσω και χωρίς ξυλίκι, να γίνει διάλογος.

Ωραία ως εδώ. Από την άλλη όμως, θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τους δήθεν επαναστάτες από μία άλλη κατάσταση, η οποία μπορεί να γεννηθεί από το άσυλο, αλλά είναι ευκταίο να υπάρχει στην κοινωνία και θα τη δούμε σε λίγο.

Είναι προφανές και όποιος δεν το παραδέχεται, απλώς κλείνει τα μάτια, ότι ζούμε σε μία κοινωνία καταστολής, αποτελεσματικής επιβολής προτύπων και συστηματικού περιορισμού των "εκτός επίσημης γραμμής" απόψεων και συμπεριφορών. Προφανώς οι φανφάρες ότι τώρα πια έχουμε δημοκρατία και ελευθερία λόγου είναι αρκετά γραφικές, αφού οι επαγγελματίες πολιτικοί και δημοσιογράφοι που τις πλασάρουν ξεχνάνε να μας πουν ότι οι ελεύθερα διατυπούμενες απόψεις γράφονται από τους εξουσιαστές εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Οι κοινωνικές αντιδράσεις για σωρεία θεμάτvn δε λαμβάνονται υπ' όψιν και ένας θίασος κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, τελικώς προβατηδόν επικυρώνει τις αποφάσεις του εκάστοτε πρωθυπουργού. Άρα, ας αφήσουμε τα περί δημοκρατίας και ας παραδεχτούμε την ολιγαρχική μας πραγματικότητα.

Το άσυλο γεννήθηκε ως θεσμός σε μεγάλο βαθμό, λόγω των θλιβερών γεγονότων της 17ης Νοεμβρίου του 1973. Ένα τανκ εισβάλλει στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο για να καταπνίξει την αντίδραση των φοιτητών και της κοινωνίας στη χούντα των συνταγματαρχών, που εκτός των άλλων ήταν και παντελώς αστεία. (Τουλάχιστον σε άλλες χώρες είχαν πιο σοβαρούς πραξικοπηματίες, για να το ελαφρύνουμε και λίγο). Στο σημερινό σκηνικό, η από τους δημοσιογράφους και πολιτικούς αγιοποιούμενη δημοκρατία, όπως είδαμε τύποις υφίσταται και συνεπώς οι συνθήκες επιβάλλουν την ύπαρξη ενός χώρου με συνταγματική προστασία της ελευθερίας του.

Κόντρα στους ψευτοεπαναστάτες, μέσα στο πανεπιστήμιο μπορούν να γεννηθούν πραγματικά ανατρεπτικές ιδέες και κινήματα. Το άσυλο εξασφαλίζει τη δυνατότητα των φοιτητών να διεκδικούν καλύτερες σπουδές και καλύτερη κοινωνία. Δηλαδή, τι? Μας αρέσουν οι καταστάσεις, όπως στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης (βλέπε tvxs), όπου οι φοιτητές έκαναν αποχή για να αντιδράσουν στην εκπαιδευτική "απορύθμιση" της Μέρκελ (δίδακτρα, ισοπεδωτική εφαρμογή Μπολόνια κλπ.) και μπούκαρε μέσα η αστυνομία, τους πλάκωσε στο ξύλο και ουσιαστικά κατέπνιξε τη φωνή τους? Μας αρέσει η κατάσταση στην Αμερική, όπου η συνήθης πρακτική των τελευταίων ετών είναι το φοιτητικό κίνημα να καταπνίγεται εν τη γενέσει του από ανηλεείς μπάτσους?

Ε, λοιπόν ΟΧΙ κύριε Πρετεντέρη, κυρία Τρέμη, κύριε Ευαγγελάτε και λοιποί κύριοι και κυρίες διαμόρφωσης κοινής γνώμης. ΟΧΙ κύριοι του ΛΑΟΣ και ψευτοκυριλέδες φιλελεύθεροι κύριοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΔΕ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ!

Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες για τη στρέβλωσή που ενίοτε υφίσταται. Πρέπει ενωμένοι φοιτητές και καθηγητές να το υπερασπιστούμε και να το ξαναζωντρανέψουμε στην πραγματική του διάσταση.

Αλλά, δεν μας αρέσει καθόλου η δημοκρατική σας ολιγαρχία. Θέλουμε μέσα στο πανεπιστήμιο να είμαστε ελεύθεροι και όταν έρθει η ώρα, όταν εσείς θα μεμψιμοιρείτε και θα κλαψουρίζετε όπως το 73, εμείς θα είμαστε και πάλι μπροστάρηδες στις διεκδικήσεις και τις εξεγέρσεις. Το άσυλο μπορεί να είναι ο πιο δυναμικός και προοδευτικός θεσμός της κοινωνίας. Θα τον υπερασπιστούμε και θα τον διαφυλάξουμε.

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΥΝΒΟΥΛΙΟΥ

2009-10-02T11:13:00.000-07:00

Λοιπόν λίγες ώρες έμεινας πριν κρυφτούμε πίσω από το εκλογικό παραβάν.

Μου έρχονται στο νου τα ακόλουθα:

Ο Κώστας ο Καραμανλής είναι σταθερός και μας προτρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο της ευθύνης (μα καλά, πεντέμιση χρόνια δεν έκανε τίποτα, επέβαλε λιτότητα και μας λέει ξαναψηφίστε με για να επιβάλλω φρέσκια λιτότητα και φρέσκια τεμπελιά...)

Ο Γιώργος ο Παπανδρέου είναι καλό παιδί και φαίνεται να έχει όρεξη να κάνει πράγματα (καλός είναι για παρεούλα, αλλά πολλά από τα ωραία λόγια είναι μάλλον κενά - π.χ. ασυμβίβαστο κρατικού λειτουργού και κομματικού μέλους: γίνομαι στέλεχος της διοίκησης παραιτούμαι από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τελειώνει η θητεία μου στη δημόσια διοίκηση, περιμένω λίγο και ξανά στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. - φοβερή τομή...)

Η Αλέκα η Παπαρήγα ό,τι και να πει κανείς έχει τις πιο σταθερές θέσεις (τόσο σταθερές, όσο και το μήκος των μυστάκων του Στάλιν...)

Ο Αλέξης ο Τσίπρας κατάφερε να βγει νικητής από τις διαμάχες και είναι και νέο παιδί (ωραία, αλλά παρά και το πρόγραμμα που κατέθεσε ψάχνουμε ακόμη να βρούμε ποια είναι η γραμμή και αναρωτιόμαστε πως διάολο, ποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε συνδικαλιστικές ηγεσίες ή θέσεις ευθύνης, θα βρεις σύντροφο του ΣΥΝ...)

Ο Χρυσόγελος και Ο Καφετζόπουλος έχουν οικολογική συνείδηση και προτείνουν λύσεις, δεν είναι μονοθεματικό κόμμα (φτάνει όμως η πιπίλα ότι θα δημιουργήσουμε 100.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας, επιτιθέμενοι συνέχεια στο λιγνίτη και στις βιομηχανικές επενδύσεις και παίζοντάς το παιδιά των λουλουδιών)

Και τι προτείνεις Καπετάν Νικόλα?

Ε, λοιπόν, θα στηρίξω ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Έλα ρε γραφικέ, τα έχωσες σε όλους για να στηρίξεις τους επαναστάτες!

Έλα ρε μάγκα, την είδες πιο αριστερός και από την αριστερά!

Έλα ρε εναλλακτικέ τύπε, τότε γιατί δε ζεις σε καλύβα με κουρέλια?

Έλα ρε φιλόσοφε, διάβασες λίγο Μαρξ και λίγο Γκαργκάνα και ΟΚ!

Λοιπόν, ό,τι και να πείτε, νομίζω ότι το εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπου διάφοροι αριστεροί σχηματισμοί κατάφεραν να ενωθούν χωρίς το δόλωμα της καρέκλας που προσφέρεται στο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ ενδιαφέρον. Σε άλλες χώρες - βλέπε την παρόμοια με εμάς Πορτογαλία - αντίστοιχα σχήματα χτυπάνε 10% στις εκλογές γιατί προσφέρουν μία πραγματικά δυναμική διέξοδο από τη σαπίλα. Το ελληνικό εγχείρημα έχει ακόμη πολύ δρόμο. Αν όμως κάνετε τον κόπο να ρίξετε μία ματιά στις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και εάν κάνετε τον κόπο να αποτιμήσετε με ψυχραιμία το Δεκέμβρη του 08 και εάν κουραστήκατε από την κοινοβουλευτική αριστερά,

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ ΝΕΟ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ - ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

2009-09-04T01:02:00.000-07:00

Η αναμονή τελείωσε και όπως αναμενόταν θα έχουμε εκλογές στι 4 Οκτώβρη.

Ο Κωστάκης ο Β' ο νυσταλέος κατάλαβε ότι μάλλον βρισκόμαστε υπό διάλυση και αποφάσισε να προκηρύξει εκλογές. Ιθύνων νους του εγχειρήματος φαίνεται να είναι ο κ. Σουφλιάς. Βέβαια, ενώ τρώνε πόρτα στα ψηφοδέλτια της ΝΔ οι βατοπεδινοί και λοιποί σκανδαλιάρηδες, ο Σουφλιάς που έφτιαξε το αυθαιρετάκι στη Λαυρεωτική - θέτοντας πρωτοφανές ηθικό πρόβλημα, αφού είναι αδιανόητο υπουργός Περιβάλλοντος να κάνει πολεοδομικές παραβάσεις - παραμένει ως πανίσχυρος παίκτης στο χώρο της Δεξιάς και μάλιστα μερικοί λένε ότι κάποτε θα γίνει και Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δηλαδή, κατάσταση όσο δεν πάει γλοιώδης, γελοία και ανήθικη.

Από την άλλη ο Γιωργάκης ο Β' ο Σουηδός, φαίνεται να έχει καλές προθέσεις και ευγένεια. Αλλά άλλο, να πίνουμε ουζάκι, να κάνουμε παρεούλα, να πηγαίνουμε γυμναστήριο και άλλο να κυβερνάμε. Περιμένουμε λοιπόν ακόμη (εδώ η αναμονή δεν τελείωσε) περισσότερο συγκεκριμένες προτάσεις και όχι ευχολόγια, γιατί από τέτοια μας χόρτασε και η ΝΔ. Επίσης, ελπίζουμε τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ - και είναι πολλά ζωή να ' χουν - να αρχίσουν να κόβονται από τα ψηφοδέλτια, γιατί - όχι τίποτε άλλο - βαρεθήκαμε και τις φάτσες τους. Βέβαια, παρά την καλοσύνη του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, το γεγονός ότι εν κινήσει πήγε να φτιάξει την αλυσίδα του ποδηλάτου και παραλίγο να τον χάσουμε, δημιουργεί κάποιες εύλογες αμφιβολίες...

Πάμε κατόπιν στο ΚΚΕ. Εδώ η κατάσταση έχει επίσης ξεφύγει. Μονολιθικότητα, σταλινισμός και άγιος ο θεός (α, και Μαϊλλης - δεν τον αντέχω πια!). Για πόσο ακόμη θα χαίρονται με το 7%, με τάσεις μείωσης? Είναι δυνατόν αυτοί που αυτοαναγορεύονται εκπρόσωποι του μαρξισμού να είναι τόσο συντηρητικοί και τυφλοί? Πολύ φοβάμαι ότι σε συνδυασμό με την κατάσταση που επικρατεί στο ΣΥΡΙΖΑ, η αριστερά θα πάει εντελώς κατά διαόλου. Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι, ενώ έχει ένα ιδιαίτερα δημιουργικό κοινοβουλευτικό έργο, συνηγορούντων και των αδηφάγων ΜΜΕ, πάει να διαλυθεί γιατί δεν μπορεί κανείς να συνεννοηθεί με κανένα. Κρίμα και πάλι κρίμα ρε σύντροφοι. Να έχετε στο νου σας ότι φέρετε τεράστια ιστορική ευθύνη, γιατί σε μία αρνητική για τον καπιταλισμό συγκυρία πάτε να διαλύσετε κάθε σοσιαλιστική προοπτική!

Και ποιος χαίρεται στη γωνία? Ο παμπόνηρος Καρατζαφέρης. Ο επικίνδυνος και τραγελαφικός του θίασος, θα δει τα ποσοστά του να αυξάνονται. Και θα αρχίσει να παίρνει ακόμη πιο πολύ θάρρος για να δηλητηριάζει την ελληνική κοινωνία με τσιτάτα και ιδέες της εποχής του Μεταξά. Εδώ βέβαια υπάρχει και η ευθύνη των ψηφοφόρων. Δηλαδή, με ποια λογική η απογοήτευση από τα άλλα κόμματα οδηγεί στον Καρατζαφέρη? Α, είναι ίσως γιατί θα βάλει - λέει - υποψήφιο τον Ψινάκη. Λίγη τσίπα ρε παιδιά, πόσο κιτς θα γίνετε ακόμη?

Ποιον ξεχάσαμε? Α, τους φίλους μας τους οικολόγους... Λοιπόν, αυτοί μπήκαν μετά βαϊων και κλάδων στην ευρωβουλή, θεωρήθηκαν trendy και με άποψη, αλλά που ήταν στις φωτιές ΟΕΟ? Γιατί τους λοιδωρεί ο Νάνος Βαλαωρίτης, που τον είχαν κάποτε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Λοιπόν, κύριοι οικολόγοι, οικολογία χωρίς σαφή πολιτική πρόταση δε γίνεται. Και σαφής πρόταση είναι ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΠΑΚΕΤΟ! Όταν ο απόλυτος θεός είναι το κέρδος όσο και να χτυπιόμαστε δε βγαίνει τίποτα. Τολμήστε να το πείτε!

Ωραία, τώρα μεγάλε τα έχωσες σε όλους και νιώθεις καλά εεε??
Όχι, βασικά νιώθω μάλλον άσχημα, γιατί τέτοια σαπίλα, έλλειψη οράματος και ανειλικρίνεια, δε νομίζω να έχει ξαναυπάρξει.

Η δική μου πρόταση είναι ότι σε μία εποχή που τα θεμέλια του παγκόσμιου συστήματος, που μας είχαν παρουσιάσει ως αλάνθαστο και σωτήριο, διαβρώνονται, ο λαός πρέπει να δώσει μία ηχηρή ριζοσπαστική απάντηση προς άλλη οικονομική και κοινωνική κατεύθυνση. Βέβαια, όπως είδαμε η κοινοβουλευτική αριστερά έχει τα χάλια της...Επίσης έχουμε βολευτεί σε έναν φτωχικό ευδαιμονισμό και είμαστε όλοι στο βάθος λίγο δεξιοί...
Ε, ας δοκιμάσουμε και τίποτε εξωκοινοβουλευτικό, λοιπόν!!!!!!

ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ...

2009-09-01T00:57:00.000-07:00

Μετά την υστερία για την γρίπη των χοίρων, τη συνεχή αγωνία αν θα χρεωκοπήσει η χώρα και μετά το κάρβουνο που άφησαν πίσω τους οι φωτιές βρισκόμαστε σε μία ιδιότυπη φάση αναμονής

- Μέχρι την Πέμπτη ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει τις αποφάσεις του για πρόωρρες εκλογές ή ανασχηματισμό ή ... (Μετά συγχωρήσεως το "πρωθυπουργός", αφού το παιχνίδι σαφώς και κατευθύνεται από τον αξιότιμο κ. Σουφλιά - αλήθεια τί έγινε με το αυθαιρετάκι του?? - Έλα ρε, το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο, θα την πληρώσουν οι αλήτες οι μηχανικοί που έβγαλαν την άδεια, γιατί ήθελαν να χτίσουν παραπάνω τετραγωνικά χωρίς να το ξέρει ο Σουφλιάς, ενώ η Πολεοδομία ως γνωστόν είναι υπεράνω κριτικής...)

- Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, ίσως να βγει το πόρισμα του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για το χειρισμό των πυρκαγιών. (Αν και ο εν λόγω επιθεωρητής έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι δεν μασάει τα λόγια του, πολύ αμφιβάλλω αν θα την πληρώσει κανείς...)

- Επίσης, επειδή μου φαίνεται ότι η αναμονή για τις αποφάσεις του πρωθυπουργού (και πάλι συγγνώμη για την απρέπεια) θα οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές, είμαστε σε αγωνία για το τι τελικά εννοεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τον όρο "πράσινη ανάπτυξη κοντά στον πολίτη". Θα προβεί σε κάποια τολμηρή μεταστροφή στην οικονομική και κοινωνική πολιτική ή θα έχουμε απλώς πιο light φιλελευθερισμό? Ή μήπως θα ακούσουμε για άλλη μια φορά ότι παραλάβαμε το χάος και θα συνεχιστεί το γαϊτανάκι της σαχλαμάρας?

ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΩΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ

2009-08-23T15:26:00.000-07:00

Το τέλος του καλοκαιριού δυστυχώς συνοδεύεται από την αποτέφρωση της ανατολικής Αττικής. Άλλο ένα μεγάλο πλήγμα στην πολύπαθη αττική γη, που ξέρουμε μόνο να την πληγώνουμε...

Είναι προφανείς οι δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πυρκαγιών

Είναι προφανείς οι αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις των πυρκαγιών

Και φυσικά είναι προφανείς οι χρόνιες αδυναμίες της κρατικής μηχανής και ιδίως η παντελής ανικανότητα της κυβέρνησης, η οποία κρυμμένη πίσω από απίθανες δικαιολογίες ηγείται άλλης μίας μαύρης και καρβουνιασμένης σελίδας στην ιστορία της χώρας μετά το πύρινο καλοκαίρι του 2007.

Μα πάλι κατηγορείς το κράτος, ρε καπετάν Νικόλα?

Λοιπόν, ναι και θα χρησιμοποιήσω για την ώρα ως επιχείρημα τα λόγια που άκουσα πριν από λίγο από τον αντιπρόεδρο των πυροσβεστικών υπαλλήλων Αττικής, ο οποίος νομίζω ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετος με το ζήτημα των πυρκαγιών.

Ο άνθρωπος είπε κάτι που πολλοί πολίτες πιστεύουν:

ΤΑ ΠΕΡΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΜΠΡΗΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ

Χαστούκι από έναν μάχιμο πυροσβέστη στους πολιτικάντηδες της κυβέρνησης, που από το 2007 αγωνίζονται να μας πείσουν ότι είμαστε ο περιούσιος λαός, που έχει την ευτυχία να αποτελεί στόχο αντιεξουσιαστών, UFO, καταπατητών, κομμουνιστών, βουδιστών, ταλιμπάν κ.ο.κ.

Ο Κωστάκης ο Β' ο νυσταλέος και η θλιβερή του παρέα, καλά θα κάνουν να λογοδοτήσουν στον ελληνικό λαό για τη διάλυση των υπηρεσιών, τον απόλυτο κομματισμό που επέβαλαν και την απουσία στοιχειώδους συντονισμού και οργάνωσης.

Και εμείς, ρε καπετάν Νικόλα, πάλι ανεύθυνοι?

ΟΧΙ, και εμείς υπεύθυνοι: Τόσα χρόνια χτίζουμε τα αυθαίρετά μας στην Αττική. Δεν καθαρίζουμε τα ξερόχορτα στα οικόπεδά μας. Πετάμε τα τσιγάρα μας αναμμένα στις παρυφές του δάσους. Πετάμε τα σκουπίδια μας όπου λάχει. κλπ. κλπ. κλπ. κλπ.

Μα πάνω από όλα έχουμε μία ιδιαίτερα μεγάλη ευθύνη:

ΚΥΡΙΩΣ ΟΣΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΚΟΡΕΣΤΟ, ΑΔΙΑΦΟΡΟ, ΙΔΙΩΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ, ΔΕ ΦΡΟΝΤΙΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΛΙΒΕΡΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗ ΦΥΣΗΣ.

Μήπως η ελπίδα που γεννιέται από τη φωτιά είναι επιτέλους να λειτουργήσουμε συλλογικά και αποτελεσματικά, συνειδητοποιώντας την τεράστια δύναμη που έχουμε ως ενεργοί πολίτες???

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟΣ......

ΕΠΑΝΟΔΟΣ

2009-07-07T06:01:00.001-07:00

Μετά από διάφορες περιπέτειες και φόρτο εργασίας, ήρθε η ώρα να επανέλθουμε στο ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ.

Από την τελευταία ανάρτηση έχει περάσει πάνω από μήνας με διάφορα γεγονότα.

Κοινός παρονομαστής της επικαιρότητας η σαπίλα, η σκανδαλολογία, το καλλιεργούμενο κλίμα φόβου, η φλυαρία της αριστεράς, η αλητεία της ακροδεξιάς και άλλα τινά.

Μέσα στη σαπίλα συμβαίνουν και σημαντικά και όμορφα πράγματα αλλά φυσικά δεν τα μαθαίνει κανείς, αφού ο ρόλος των ΜΜΕ παραμένει ο πλέον χυδαίος.

Όλα αυτά τα ωραία και άσχημα θα αρχίσουμε σιγά-σιγά να σχολιάζουμε μετά τη μακρά περίοδο αποχής από τα ΚΥΝΑ.

ΠΟΣΟ ΛΥΠΑΜΑΙ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΑΝΟ...

2009-06-01T07:16:00.000-07:00

Επειδή πρέπει κάποια πράγματα να μπαίνουν στη σωστή τους βάση, επισημαίνουμε τα ακόλουθα ζητήματα σχετικά με τον κ. Στέφανο Μάνο και τον πολιτικό σχηματισμό "Δράση":

- Ο κύριος Μάνος δεν ήταν υπουργός επί Μητσοτάκη? Έκανε κάποια φοβερή τομή κατά τη θητεία του, η οποία μου διαφεύγει και εάν δεν ήταν το άτιμο το σύστημα, θα είχε αλλάξει τη χώρα?

- Η "Δράση", λέει, υποστηρίζει την κοινή λογική. Μέσα και εγώ! Όμως, ποια κοινή λογική υπαγορεύει να πεις ότι αν μπούμε στη Βουλή θα συνεργαστούμε με το κόμμα που θα πάρει την πρωτιά, ώστε έτσι να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα? Είναι αυτό απλή λογική? Ή μήπως - λέμε τώρα - είναι καρεκλομανία του αισχίστου είδους, αλλά με trendy πρόσωπο?

- Ναί, συμφωνούμε ότι το σύστημα των ΜΜΕ υπό τις ευλογίες της εκάστοτε εξουσίας, προσπαθεί να αποσιωπήσει τη διαφορετική άποψη και αδιαφορεί παντελώς για τις πολιτικές απόψεις που εκφράζουν εξωκοινοβουλευτικοί σχηματισμοί. Αλλά, συγγνώμη, δεν είναι ξεκάθαρο παιχνίδι εντυπώσεων η προσφυγή του κυρίου Μάνου στο ΣτΕ ενάντια στο διάταγμα Παυλόπουλου για τον τηλεοπτικό χρόνο εν' όψει ευρωεκλογών? Ο κύριος Μάνος δεν προβάλλεται συστηματικά από το ΣΚΑΪ και την Καθημερινή, αλλά και από το City FM, όπου μαζί με τον κύριο Πάγκαλο έχει εβδομαδιαία εκπομπή, στην οποία φιλοσοφούν επί παντός του επιστητού? Και δεν είναι ο κύριος Μάνος έτσι και αλλιώς ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο?

- Επίσης, αν και γενικώς αρέσκομαι στους νέους πολιτικούς σχηματισμούς (πλην των εθνικιστικών, λαϊκιστικών και ακροδεξιών, που μου προκαλούν ανίατη αναγούλα), ενίοτε δεν καταλαβαίνω τη φοβερή φρεσκαδούρα που επαγγέλεται η "Δράση". Παράδειγμα: Για το πολύ σημαντικό ζήτημα της μετανάστευσης, προτείνεται η νομιμοποίηση των μεταναστών, ώστε αυτοί να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία και να προσφέρουν στην εθνική οικονομία. Συμφωνώ απόλυτα! Αλλά, μήπως αυτό δεν το φωνάζει χρόνια η Αριστερά? Δηλαδή τώρα που το λέει ο κύριος Μάνος είναι σωστό, ενώ πριν ήταν κομμουνιστική ιδεοληψία?

Ας είμαστε ειλικρινείς:

Η "Δράση" δεν αποτελεί επανάσταση στην πολιτική ζωή. Κρύβει μέσα της μεγάλες δόσεις καθεστωτισμού.

Και για να τελειώνουμε: Κανένας δεν κυνηγάει το Μάνο. Μη φτάσει και αυτός να αρχίσει Παπαρήγεια ρητορική περί προβοκάτσιας στο ιερό κόμμα.

ΕΛΕΟΣ: Έχουμε και κοινή λογική και μνήμη.
Και τα στοιχεία αυτά μας επιβάλλουν ούτε να λυπόμαστε το Μάνο ούτε να μασάμε από "δραστική" ρητορική!

ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ (Μια μικρή ιστορία με φασίστες)

2009-05-10T08:06:00.000-07:00

Επιτέλους, ο καιρός ζέστανε, η φύση ζωντάνεψε και αρχίσαμε να ονειρευόμαστε το καλοκαιράκι.

Μέσα στο όμορφο πανηγύρι της φύσης, κάποια μπουμπούκια ξεζωρίζουν από τα άλλα. Τα υπέροχα αυτά μπουμπούκια είναι τα φασιστάκια της Χρυσής Αυγής. Χαρακτηρίζονται από τη μυρωδιά σαπίλας που αποπνέουν και συχνά φέρουν κράνη.

Τις προάλλες ένα ολάνθιστο μπουκέτο χρυσαυγιτάκια θέλησε να κατακλύσει την πόλη με χαριτωμένες γιορτές μίσους ενάντια στα απεχθή ζιζάνια που λέγονται μετανάστες.

Κάποια κακά λουλουδάκια, γνωστά ως αναρχοκομμουνάκια, θέλησαν να χαλάσουν την υπέροχη γιορτή των φίλων μας, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα των μεταναστών να υπάρχουν και να ζουν αξιοπρεπώς. Άκου θράσος φίλε μου...

Γι' αυτό τα μπατσάκια γουρουνάκια, παρευρέθησαν στα γεγονότα για να εξασφαλίσουν τη νομιμότητα, την οποία βέβαια, πάνω απ' όλα υπερασπίζεται με πάθος ένα γλυκούλι χοντρουλό παιδάκι, που το λένε Κωστάκη και φροντίζει να μας προστατεύει από όλους τους κακούς ψευταρούληδες, που λένε ότι οι φίλοι του, οι υπουργούληδες, είναι βυθισμένοι μέχρι το λαιμό στα σκατά της διαφθοράς.

Ξαναγυρίζοντας στα φασιστάκια που τόσο αγαπάμε, τα εντοπίσαμε να υπερασπίζονται τα δίκαια και χαριτωμένα αιτήματά τους, ξεπηδώντας μέσα από τις γραμμές που σχημάτιζαν τα μπατσάκια γουρουνάκια.

Βέβαια κάποιοι κακούληδες επειδή συχνά πυκνά τα φασιστάκια μπλέκονται με τα μπατσάκια γουρουνάκια και καμιά φορά ρίχνουν και καμιά μπαλωθιά στο ψαχνό ασεβών νέων, βγάλανε ένα άθλιο σύνθημα: "ΜΠΑΤΣΑΚΙΑ - ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ - ΔΟΛΟΦΟΝΑΚΙΑ"

και ζήσαν αυτοί καλά ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

Για την τεκμηρίωση των ανωτέρω:

http://www.tvxs.gr/v11264

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ!!!

2009-04-23T04:51:00.000-07:00

Ο κυβερνητικός θίασος συνεχίζει με επιτυχία τις παραστάσεις του σε όλο το φάσμα του δημόσιου βίου.

Όμως πόση ακόμη συγκάλυψη μπορεί να αντέξει η κοινωνία?

Δεν καταλαβαίνουν οι εξουσιαστές ότι με την τακτική τους ωθούν όλη την κοινωνία στο να ακολουθεί τακτικές λοβιτούρας και παρανομίας και εν τέλει ηθικής έκπτωσης?

Που θα φτάσει το θράσος?

Ας ξεκινήσουμε από την υπόθεση Παυλίδη:

Λοιπόν ως δημοκρατικοί πολίτες δεχόμαστε απόλυτα το τεκμήριο της αθωότητας του πρώην υπουργού.

Αλλά:

1) Η προανακριτική επιτροπή της βουλής αντιμετώπισε μαρτυρίες, που σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε ως τώρα, έχουν δώσει ενδείξεις για ύποπτες συναλλαγές. Ειδικά το περίφημο διαμέρισμα στο Νέο Ψυχικό, δεν έχουμε καταλάβει ακόμη εάν αποκτήθηκε με καθαρά λεφτά, ενώ οι εφοπλιστάδες - καλά παιδιά κι αυτοι βέβαια - έχουν πει σωρεία πραγμάτων περί εκβιασμών και ατασθαλιών.

2) Εμφανίζεται στη βουλή δεύτερη δικογραφία για ύποπτους διαγωνισμούς, που προέκυψε κατόπιν καταγγελιών από το δήμαρχο Τήλου.

3) Ενημερωθήκαμε ότι υπάρχει τρίτη δικογραφία εναντίον του πρώην υπουργού , που εκκρεμμεί εδώ και δύο χρόνια στην εισαγγελία Σάμου, παρόμοιας θεματολογίας με βαριά αδικήματα να επικρέμονται.

Συνεπώς, δεχόμενοι το τεκμήριο αθωότητας του κυρίου Παυλίδη και λαμβάνοντας υπ' όψιν τα παραπάνω, η απλή λογική λέει:

ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΤΟΥ!

Απαλάσσοντας τον μέσα από διαδικασίες κοινοβουλευτικές, οι οποίες όμως θυμίζουν περισσότερο κοπάδι ως συνήθως, αντί να τηρηθούν οι στοιχειώδεις δημοκρατικές και δικαιικές αρχές, καταλήγουμε σε συγκάλυψη και όχι τεκμηρίωση αλλά επιβολή της αθωότητας.

Το δεύτερο αίσχος είναι η υπόθεση Βατοπεδίου:

Τρίτη φορά οι εισαγγελείς εντοπίζουν ενδείξεις πολιτικών ευθυνών και προτείνουν να σταλεί η υπόθεση στη βουλή. Όμως ο αρχιεισαγγελέας Σανιδάς, λέει ότι οι καημένοι οι υπουργοί παραπλανήθηκαν.

Ε, με συγχωρείτε αλλά καταλήγω με το εξής σχόλιο:

ΕΑΝ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΟΙΟΙ ΚΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ, ΑΡΑ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ.

ΕΑΝ Ο ΣΑΝΙΔΑΣ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ ΩΘΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΑ, ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!

Σταματήστε τις θρασύτατες συγκαλύψεις κύριοι εξουσιαστές, γιατί να ξέρετε ότι όσο κι αν νομίζετε ότι ο λαός αποτελείται από αποχαυνωμένα πρόβατα, θα έρθει η ώρα που δε θα ξέρετε που να κρυφτείτε...

ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΑ 28δις ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

2009-04-16T03:13:00.000-07:00

Επανερχόμαστε μετά αρκετό διάστημα με ορισμένες σκέψεις που βασίζονται στα μαθηματικά...

Προ ολίγων ημερών ο Υπουργός Οικονομικών συναντήθηκε με εκπροσώπους των τραπεζών, για να συζητήσουν το ζήτημα της κρατικής ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών.

Καταθέτω μία κάποιες απόψεις για τα 28δις ευρώ που θα διοχετευθούν στις τράπεζες, ώστε να αναλογιστούμε αν τελικώς υπάρχουν εναλλακτικές διέξοδοι:

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Τα δεδομένα έχουν ως εξής:

Κόστος εγκατάστασης ανεμογεννητριών: 2000€/kW
Κόστος εγκατάστασης φωτοβολταϊκών: 5000€/kW

Έστω ότι αποφασίζουμε να διοχετεύσουμε τα 28δις σε Ανανεώσιμες Πηγές σε ένα μίγμα 70% ανεμογεννήτριες και 30% Φωτοβολταϊκά.

Τότε θα είχαμε το εξής τεχνολογικό αποτέλεσμα:
9.800MW εγκατεστημένη ισχύ σε ανεμογεννήτριες
1.68οMW εγκατεστημένη ισχύ σε φωτοβολταϊκά

Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, υπενθυμίζουμε ότι ο στόχος του προγράμματος προώθησης φωοτοβολταϊκών προβλέπει περί τα 800MW εγκατεστημένης φωτοβολταϊκής ισχύος. Επίσης κάτι παραπάνω από 11.000MW είναι η συνολική εγκατεστημένη ισχύς της ΔΕΗ.

Άρα τεχνολογικά θα καταφέρναμε να έχουμε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πράσινης ενέργειας και θα είχαμε πολύ μεγάλη επάρκεια ισχύος, που θα μας επέτρεπε να κάνουμε σημαντικές εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας.

Δηλαδή στον οικονομικό τομέα:

Αφ' ενός, θα είχαμε πετύχει πλήρη και πράσινη ενεργειακή επάρκεια. Θα βάζαμε τέλος στις εισαγωγές ρεύματος, ενώ αντίθετα θα μπορούσαμε να εξάγουμε πολύ μεγάλες ποσότητες ενέργειας.

Αφ' ετέρου, μπορούμε με ασφάλεια να εκτιμήσουμε ότι για κάθε 10 MW εγκατεστημένης ισχύος σε ΑΠΕ δημιουργούνται 3 μόνιμες θέσεις εργασίας. Άρα συνολικά θα είχαμε περίπου 3500 νέες, μόνιμες θέσεις εργασίας.

Ερώτημα: ΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΛΑΪΚΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΑΡΑΛΟΓΟ Ή ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ Ή ΑΝΑΡΧΙΚΟ Ή ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ?????

Απλώς, αποδεικνύεται ότι λεφτά υπάρχουν με το τσουβάλι, αλλά δεν είναι δυνατόν να διοχετευθούν σε μέτρα που έστω και λίγο οδηγούν σε αναδιανομή και διάχυση πλούτου. Αντίθετα, διοχετεύονται στις τράπεζες, που αποτελούν τους στυλοβάτες του σαθρού και άδικου οικονομικού συστήματος και που ειδικά στην Ελλάδα, επέχουν ρόλο νομιμοποιημένων τοκογλύφων. Επιβεβαιώνεται ότι ο καπιταλισμός για να επιβιώσει πρέπει συνεχώς να αυξάνει τα περιθώρια κέρδους και αυτή είναι η ουσία της κρίσης που διερχόμαστε. Στόχος είναι μέσω της συρρίκνωσης εργασιακών δικαιωμάτων και μέσω της γενικότερης μείωσης του κόστους παραγωγής να οδηγηθούμε σε μία νέα κατάσταση, όπου οι επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα ακόμη μεγαλύτερης κερδοφορίας.

Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ!

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ...

Υ.Γ. Οι τράπεζες ζήτησαν από τον υπουργό τα λεφτά σε μετρητά και όχι σε ομόλογα...ΗΜΑΡΤΟΝ, που λέει και ο Γεωργίου!

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ "ΣΒΗΝΟΥΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ" ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

2009-04-01T03:43:00.000-07:00

Το περασμένο Σάββατο ζήσαμε αυτό που όλοι καιρό περιμέναμε: ΤΑ ΦΩΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΩΡΑ ΕΣΒΗΣΑΝ!

Εντάξει, προσπαθώ με νύχια και με δόντια να συγκρατήσω γέλια, θυμό και κλάματα με αυτήν την ιστορία και για να μην είμαι μηδενιστής, αναγκάζομαι να παραδεχθώ ότι η πρωτοβουλία σβησίματος των φώτων επέχει παιδαγωγικό χαρακτήρα, τουλάχιστον για τα παιδιά του δημοτικού...

Αλλά, επειδή είναι δέσμευση και βαθύτερη επιθυμία στο ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας και της πραγματικότητας δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στην ουσιαστική διάσταση των γεγονότων, ώστε να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι με γελοία happenings μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη και να συνειδητοποιήσουμε το ουσιαστικό πλαίσιο διεκδικήσεων για το περιβάλλον, το οποίο και αποτελεί αντικείμενο λαϊκής κινητοποίησης και όχι νεοφιλελεύθερων, κυριλέ και metrosexual εκδηλώσεων...

Α, και να μην ξεχάσω...Να αντικρύσουμε την πραγματική διάσταση των περιβαλλοντικών προβλημάτων και της ενεργειακής πολιτικής και να μην ενθουσιαζόμαστε με επιφανειακές γιορτούλες, γιατί κάπου μέσα σε όλα αυτά τα ελαφρά διατηρείται η γνωστή θωπεία του εγώ μας (φράση του φίλου Ηλία που μου αρέσει πολύ)

Κατ' αρχήν, αυτό που συνέβη ήταν ότι για μία ώρα πολλά νοικοκυριά στον πλανήτη, καθώς και δημόσιοι και επιχειρηματικοί φορείς έσβησαν τα φώτα. Η ενέργεια αυτή προφανώς συνεπάγεται μία σημαντική παγκόσμια μείωση της ζήτησης ηλεκτρικής ισχύος για την ώρα που τα φώτα εμειναν σβηστά, με αντίστοιχη αποφυγή έκλυσης αερίων ρύπων.

ΕΝΣΤΑΣΗ: Η ενέργεια που χρειάστηκε για την οργάνωση και προβολή της πρωτοβουλίας, καθώς και των εκδηλώσεων που τη συνόδευσαν, προφανώς υπερκέρασε κατά πολύ το άμεσο ενεργειακό και περιβαλλοντικό όφελος...

Θα μας πει τώρα κάποιος ότι είμαστε ρηχοί. Σύμφωνοι, οπότε συνεχίζουμε, δεχόμενοι ότι η όλη ιστορία είχε ως στόχο την ευαισθητοποίηση του κόσμου και τη διατύπωση ενός γενικευμένου αιτήματος για μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Ερωτώ τους διοργανωτές και υποστηρικτές της εκδήλωσης και ιδιαιτέρως το ΣΚΑΪ και την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ που είναι και οι πρώτοι περιβαλλοντιστές και οικολόγοι της σύγχρονης Ελλάδος:

Ενημέρωσε κάποιος τους πολίτες ότι η κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική για την ενέργεια είναι η απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς?

Μήπως κάποιος δημοσιογράφος, πολιτικός ή εκπρόσωπος οικολογικής οργάνωσης είπε ότι πίσω από τον όμορφο όρο "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ" της ενεργειακής αγοράς, κρύβεται η κατάργηση της ενέργειας ως αγαθού και η μετατροπή της σε εμπόρευμα?

Ποιος πολίτης γνωρίζει ότι η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα, βασίζεται σε ιδιωτικές επενδύσεις, που στηρίζουν την κερδοφορία τους στο ότι η ΔΕΗ υποχρεούται να αγοράζει την παραγόμενη ενέργεια πανάκριβα και να πουλά τη δική της ενέργεια πάμφθηνα?

Μας ενημέρωσαν ότι η ΔΕΗ που συνεχώς λοιδωρείται και κατηγορείται (ΟΚ, δίκαια σε κάποια θέματα) συντηρεί 10.000 οικογένειες λόγω της δραστηριοποίησης στον κλάδο του λιγνίτη, τον οποίο ανερμάτιστοι ψευτο-οικολόγοι θέλουν να τον καταργήσουμε και σε ένα κόσμο με αγγελάκια, λουλουδάκια και βουερά ρυάκια να ανάβουμε στο φούλ τα φώτα με τη βοήθεια ανανεώσιμης ενέργειας?

Υπήρξε κάποιος οικολόγος - δημοσιογράφος, που να μας πεί ότι η ακολουθούμενη ενεργειακή πολιτική της ΕΕ (που είναι τόσο αυστηρή μαζί μας, τρομάρα της...) ανέχεται την οδήγηση της ΔΕΗ στη χρεωκοπία και έχει βάλει φρένο στις επενδύσεις της εταιρίας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας?

Γνωρίζουν οι πολίτες ότι όταν οι πολιτικοί από τα μπαλκόνια και τα παράθυρα επαγγέλλονται φθηνό ρεύμα προβαίνουν σε ακραίο λαϊκισμό? Διότι λέγοντας φθηνό ρεύμα εννοούν ίδια τιμή ρεύματος για την πολύτεκνη οικογένεια στα Λιόσια και για τη θέρμανση της πισίνας στη Βουλιαγμένη, γεγονός που επίσης συμβάλλει στη διάλυση της ΔΕΗ, που μια ωραία μέρα θα μας πουν ότι τη χαρίζουν σε ιδιώτες, αγνοώντας τις θυσίες ενός ολόκληρου λαού, που από το υστέρημά του είχε φτάσει να κάνει τη ΔΕΗ μία από τις δυναμικότερες εταιρίες της Ευρώπης!

Ποιος γνωρίζει ότι οι ενίοτε ίδιοι που αντιτίθενται στους λιγνίτες και τα κάρβουνα έχουν στηρίξει γελοίες πρωτοβουλίες εναντίωσης σε αιολικά πάρκα, με επιχειρηματολογία που ξεκινά από τις αρνητικές επιπτώσεις των ανεμογεννητριών στη libido των τράγων?

Ποιος φορέας βγήκε να στηρίξει με σθένος το ότι η εξοικονόμηση ενέργειας και η αλλαγή καταναλωτικών συνηθειών είναι πολύ σπουδαιότερη από το να σβήνουμε τα φώτα και να αποθεώνουμε την ηλιακή και την αιολική ενέργεια?

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!

Η ΔΕΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΗΣ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΛΑΪΚΗΣ ΒΑΣΗΣ! (Το κάνουν και οι Σκανδιναβοί, για να μην πουν κάποιοι ότι είμαστε ντεμοντέ Σοβιετίζοντες)

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΦΙΕΣΤΕΣ!

ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

2009-03-24T04:35:00.000-07:00

Την προηγούμενη εβδομάδα, στη Θεσσαλονίκη, διοργανώθηκε φεστιβάλ ντοκυμαντέρ. Η όλη διοργάνωση και η προσπάθεια υπήρξε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και αξιέπαινη, αλλά δεν μπορεί να διατυπωθούν θετικοί χαρακτηρισμοί και σχόλια για την τελική κατάταξη και βράβευση των διαγωνιζομένων ταινιών.

Συγκεκριμένα,

Η ταινία - ντοκυμαντέρ " Από τον Όλυμπο στο Έβερεστ", κατά γενική αίσθηση κέρδισε το κοινό. Αδιάψευστο στοιχείο της αποδοχής του κοινού αποτελεί το γεγονός ότι και στις δύο προβολές της ταινίας οι αίθουσες ήταν κατάμεστες και πολλοί παρακολούθησαν τις προβολές όρθιοι ή καθισμένοι στα σκαλοπάτια.
Δε θα μπορούσε να συμβεί κάτι διαφορετικό αφού η ταινία αποτύπωνε με μοναδικό τρόπο την προσπάθεια της πρώτης ελληνικής αποστολής για την κατάκτηση του Έβερεστ, της υψηλότερης βουνοκορφής της Γης.
Δεν ήταν μία απλή περιπέτεια, ήταν η απόδοση της προσπάθειας, του αγώνα, των απλών στιγμών, της χαράς και του φόβου μίας ομάδας αποφασισμένων ανθρώπων, που χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη από τους επίσημους αθλητικούς και άλλους φορείς επεχείρησαν κάτι μοναδικό. Η ίδια η κατάκτηση του Έβερστ (και οποιασδήποτε σημαντικής βουνοκορφής) δεν αποτελεί απλώς ένα καπρίτσιο μίας παρέας ριψοκίνδυνων, τρελών, ρομαντικών. Επέχει ένα σημαντικό συμβολικό χαρακτήρα, αφού απαιτεί άριστη οργάνωση, άοκνη προπόνηση και ακριβή προγραμματισμό για να οδηγήσει όχι σε κάποιο υλιστικό, ταπεινό αποτέλεσμα, αλλά στην επαφή με τα ανθρώπινα όρια, η οποία διαχρονικά έχει καίρια συμβάλει στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Τέλος, είναι σημαντικό η ελληνική ορειβατική κοινότητα να μην αποτελεί φτωχό συγγενή, αλλά δυναμικό κρίκο του αθλήματος,διεθνώς, αφού η ίδια μας η χώρα κατά 60% είναι ορεινή.

Όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι μαγνήτισαν το κοινό του φεστιβάλ, που παρακολούθησε με προσήλωση την ταινία και την τίμησε με τις θετικές του ψήφους, κατά την προβλεπόμενη διαδικασία κρίσης των ντοκυμαντέρ.

Όμως,

Ενώ όλα έδειχναν ότι το ντοκυμαντέρ "Από τον Όλυμπο στο Έβερεστ" θα κατακτήσει την πρώτη θέση στο φεστιβάλ και πολλοί από τους διαγωνιζόμενους σκηνοθέτες και τους ανθρώπους του φεστιβάλ θεωρούσαν φυσιολογική και δίκαιη την εξέλιξη αυτή,

ένα άλλο ντοκυμαντέρ βρέθηκε την τελευταία στιγμή στην πρώτη θέση.

Το ντοκυμαντέρ αυτό, που τελικώς κατέκτησε την πρώτη θέση και το διόλου ευκαταφρόνητο χρηματικό βραβείο που τη συνόδευε, είχε ως θεματική τον Εθνικό Κήπο και τους ανθρώπους που τον επισκέπτονται.

Δε θα προχωρήσουμε σε κριτική της ταινίας που πρώτευσε. Δε θα προχωρήσουμε σε θεωρίες συνομωσίας. Δε θα προχωρήσουμε σε καμία "καταγγελία".

Απλώς, θα αναφέρουμε ότι το τελικό αποτέλεσμα απετέλεσε αρνητική έκπληξη για το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που παρακολούθησαν το φεστιβάλ. Και φυσικά δεν μπορούμε παρά να σχολιάσουμε τη σωρεία άδειων καθισμάτων στις αίθουσες προβολής της ταινίας που κατέκτησε το βραβείο.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΝΤΟΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ Η ΤΑΙΝΙΑ "Από τον Όλυμπο στο Έβερεστ" ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΗ ΔΕΧΘΕΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ!!

Παύλο, γερά! Η δύναμή σου είναι οι άνθρωποι που πραγματικά πιστεύουν στην προσπάθειά σου. Ό,τι είναι πραγματικά ουσιαστικό θα βρει το δρόμο για την κορυφή, το ξέρεις καλά άλλωστε...

ΕΡΜΑΙΑ ΤΩΝ MEDIA

2009-03-19T10:33:00.000-07:00

Ο κυνικός θυμόσοφος, μας έστειλε το ακόλουθο κείμενο, το οποίο και δημοσιεύουμε. Το κείμενο εκφράζει την ειλικρινή απορία και αγανάκτηση ενός σκεπτόμενου πολίτη μπροστά στις εξόφθαλμες στρεβλώσεις που χαρακτηρίζουν τα media και δε διστάζει να μιλήσει επιτέλους έξω από τα δόντια για πράγματα που ενώ αιωρούνται ως αίσθηση, καλύπτοναι από δισταγμό στη δημοσίευση...

Από πού να αρχίσει κανείς. Μου είναι λίγο δύσκολο. Μόλις ακούω τις αυξήσεις της φετινής χρονιάς, δηλαδή 0+0=5,5%, για να θυμόμαστε και τον επίτιμο και να μην ξεχνιόμαστε, και πάλι λοιπόν ακούμε ότι οι έχοντες και κατέχοντες των off shore εταιριών την κάνανε, δεν θα πληρώσουν τίποτα.
Οι πέντε μεγαλύτερες τράπεζες παρουσίασαν κέρδη δυόμιση δις ευρώ πέρσι, και το κράτος στήριξε τους τραπεζίτες με 28 δις. Μια χώρα που ο πρώην υπερυπουργός της έχει off shore εταιρίες και γλιτώνει την φορολογία, δηλώνει ότι «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», ο πρώην υπουργός εργασίας της είχε ανασφάλιστους μετανάστες στη βίλα του που την ανέγειρε με άδεια αναψυκτηρίου, δις φοροδιαφεύγων, ο υπερυπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ και πραγματικός πρωθυπουργός αυτής της χώρας κατηγορείται για αυθαίρετο εξοχικό, μια πλειάδα υπουργών της, με μπροστάρη τον πρώην υπερυπουργό Μέσων Μασικής Εξημέρωσης και υπό την υψηλή εποπτεία του Βούδα πρωθυπουργού, εμπλέκονται σε ένα απίστευτο σκάνδαλο Βατοπεδίου χωρίς να τιμωρείται κανείς, λοιπόν όταν συμβαίνουν όλα αυτά δεν περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό να συμβεί. Πάλι θα την κάνουν. Πάλι θα επικρατήσει το απόλυτο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό καθεστώς. Και τότε τι; Τι θα γίνει; Εξέγερση φίλοι μου. Και τότε τι κάνει το καθεστώς; Δουλεύει πυρετωδώς. Τι ακριβώς κάνει; Αφήνει τους κουκουλοφόρους να τα σπάνε και απλά περνάνε κατασταλτικά τρομοκρατικά άκρως αντιδημοκρατικά μέτρα.
Απλά τα πράγματα. Κι ο κόσμος τα χάφτει. Keep walking λοιπόν. Πάλι από την αρχή λοιπόν. ΝΔ 35% στις ευρωεκλογές. Μα είναι δυνατόν. Κι όμως είναι. Θα μου πείτε γιατί δεν αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ; Γιατί αυτό που συμβαίνει τώρα νομίζω δεν έχει προηγούμενο, μια κοινή, κυνική διαπίστωση πολλών σκεπτόμενων ανθρώπων, αν και η απαρχή πολλών τωρινών δεινών έγιναν κατά την πρώην διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Πού στηρίζεται το καθεστώς; Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που χαλιναγωγούν τα πλήθη; Μα φυσικά τα ΜΜΕ. Απλά το ξέρουμε, αλλά η τηλεόραση μας έχει γίνει δεύτερη φύση. Οι σταρ της είναι οι ήρωες της σημερινής εποχής. Δρουν με μαεστρία διδάσκοντας μαθήματα ψυχολογικής υποβολής. Ας κάτσει κάποιος να παρατηρήσει, λογικά σκεπτόμενος, νηφάλια και έξω από φανατισμούς, κάποια πράγματα που έχουν γίνει στον δημοσιογραφικό χώρο τα τελευταία χρόνια. Πραγματικά τι θα δει? Τι νομίζεται ότι θα δει?
Ας παρατηρήσουμε κάποιες τιβιπερσονες και μιντιοκράτορες λοιπόν.
-Ο κύριος Μεγατσανελε ή «εγώ δεν πάω μέγαρο θα μείνω με τον παίδαρο», υποστήριξε θερμά τον χοντρό στην ενδοσοσιαλιστική διαμάχη, και μετά την ήττα του χοντρού, από «σοσιαλιστής» έγινε νεοφιλελεύθερος καπιταλιστής , ότι είναι δηλαδή, με το πρωτοπαλίκαρό του, ασπρομάλλη εκδικητή ή «ο κύριος δεν σε πάω Γιωργάκη και δεν θα γίνεις ποτέ πρωθυπουργός».
-Ο κύριος «γεμάτος ψυχή» ή «ο βήμα» ανακάλυψε την μεγάλη προσωπικότητα στο πρόσωπο του απόφοιτου του Tuft’s Κωστάκη και τον στηρίζει αν και παραδοσιακά ήταν «σοσιαλιστής» και έγινε νεοφιλελεύθερος καπιταλιστής, ότι είναι δηλαδή κι αυτός.
-Ο κύριος «αληθινός» δημοσιογράφος όταν πρωτοέκδοσε την «αληθινή» εφημερίδα του στα φόρτε του Βατοπεδίου, τον Νοέμβριο περίπου, κατηγόρησε τον πεθερό του πρώην υπερυπουργού των off shore και του «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», ότι τα πήρε για το Βατοπέδι, αυτός με την σειρά του έστειλε εξώδικο και τι νομίζεται ότι έγινε τελικά; Πριν ένα μήνα περίπου, ο σε πλήρη απαξίωση «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» καλείται στην εκπομπή του «αληθινού» για να τον στηρίξει. Μιλάμε για πολύ γέλιο. Λέτε να ισχύει το εξώδικο του πεθερού ακόμα;
-Ο κύριος «Big Brother: μεγάλοι Έλληνες» ή «πράκτορας των δολοφόνων των αυτοχθόνων ινδιάνων της Αμερικής ή των λαών», όντας χρόνια megalicious και σοσιαλιστόμουτρο, ξαφνικά γίνεται διευθυντής στην έγκριτη δεξιά μεγαλοεφημερίδα του δεξιού εφοπλιστή που κατηγορούσε τον επίτιμο ότι τον χρηματοδοτούσε και μετά τα βρήκανε και όλα μέλι γάλα και ξανά προς τη δεξιά δόξα τραβάμε.
-Για τον κύριο «ζούγκλα» τον πιο απίστευτα κωλοτούμπα, τον αρχιερέα των μεγάλων αποκαλύψεων πλην της τελευταίας 5ετίας, τα λόγια είναι περιττά.
-Ο κύριος «ελληνική ολυμπιακή επιτροπή» ή ο «αυθαίρετος» ή ο «θα σε ρίξω που με έριξες», που τον γλύφουν σύσσωμοι όλοι οι πολιτικάντηδες πολιτικοί, και στις δίκες για τα αυθαίρετα που έχει καταδικαστεί πάνε και παρουσιάζονται σαν υπερασπιστές του πλειάδα σοσιαλιστών βουλευτών, χρησιμοποιεί τον κύριο «Τατιάνα» για να εκδικηθεί την κακιά δεξιά που του πήρε το ολυμπιακό παιχνιδάκι.
-Ο κύριος «ασφαλιστής» ή «καταδικασμένος γιατί έφαγε τα λεφτά του κοσμάκη εις την αλλοδαπήν», από υποστηρικτής της δεξιάς, ξεσκεπάζει το Βατοπέδι για να εκδικηθεί τον πρώην υπερυπουργό Μέσων Μασικής Εξημέρωσης και την κυρία του «έχω και τρεις βίλες, πάμε μια βόλτα», και τώρα τα ξαναγυρνάει.
-Ο κύριος σκάει από περιβάλλον ή «ο δεξιός ψάλτης», δεξιός ακριβοπληρωμένος δουλοπάροικος του δεξιού κατεστημένου και του «εμείς που δουλεύουμε και ταΐζουμε τους τεμπέληδες», και φυσικά δούλος του αφεντικού του εφοπλιστή που κατηγορούσε τον επίτιμο ότι τον χρηματοδοτούσε και μετά τα βρήκανε και όλα μέλι γάλα και ξανά προς τη δεξιά δόξα τραβάμε, ανακάλυψε το περιβάλλον και ότι φταίμε εμείς για τα χάλια μας, η νοοτροπία μας και η κακιά μας η μοίρα.
-Ο κύριος «αυριανός μαυροπρωτοσέλιδος» ή «δεν πληρώνω τον ΙΚΑ ποιος είναι αυτός ο ΙΚΑΣ, δε μι λες ε;» από μοναδικός υποστηρικτής του Αντρέα το 89 έγινε πολέμιος του κινέζου πρωθυπουργού μας που με τη σειρά του έβαζε το ΣΔΟΕ να τον κυνηγήσει, κατέληξε να είναι πραίτορας του Κωστάκη.
- και τέλος ο «εν Αθήναις» ή «κολομβιανός» ή «βγενό» ή «νονός» ή «zeitgeist» ή «Γκέμπελς», που έχει την δημοφιλέστερη εκπομπή ραδιοφώνου στην πρωτεύουσά μας την Μπογκοτά, από τον μεγαλύτερο υποστηρικτή του Κωστάκη έγινε ο μεγαλύτερος πολέμιός του και τώρα το παίζει δεξιός με αριστερές ανησυχίες, δεξιός Τσε των μίντια και πολέμιος των τραπεζών εκτός της τράπεζας του βγενό φυσικά.

Πραγματικά τι είδατε? Τι νομίζετε ότι είδατε?
Ο λαός δεν τα βλέπει όλα αυτά τα παραπάνω νομίζετε; Νομίζετε δεν τα βλέπουμε όλα αυτά; Φυσικά και τα βλέπουμε, φυσικά και τα συνειδητοποιούμε. Αλλά τελικά τι; ΝΔ 35%. Χρειαζόμαστε ψυχολόγο; Λέτε;
Όχι. Απλά είμαστε κότες. Είμαστε κότες γιατί δεν μπορούμε να απεμπλακούμε από το παρελθόν μας, ενώ είμαστε εργάτες στο εργοστάσιο που μας μειώσανε τις υπερωρίες συνεχίζουμε να ψηφίζουμε δεξιά λες και είμαστε καπιτάλες αφεντικά. Είμαστε κότες γιατί δεν μπορούμε να συμμετέχουμε πραγματικά, αληθινά σε συλλογικές διαδικασίες, αγώνες και θυσίες. Είμαστε κότες αντιδημοκράτες. Είμαστε κότες εγωιστές. Είμαστε κότες τεμπέληδες. Είμαστε κότες ραγιάδες. Είμαστε κότες ματαιόδοξοι και υπερόπτες.
Στο τέλος θα χάσουμε και ότι μας ξεχώριζε από τους άλλους.

Το φιλότιμο.

Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ 15/3/2009

2009-03-14T08:57:00.000-07:00

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ ΠΕΔΙΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΑΟΚΝΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ.

Στο πλαίσιο της δράσης της πέραν των δυναμικών κινητοποιήσεων προωθεί εκδηλώσεης ενημέρωσης, συμβάλλοντας στο δημόσιο διάλογο και στην κατάρρευση των προσπαθειώνυπονόμευσης των κοινωνικών αντιδράσεων.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΕ

2009-03-11T04:26:00.000-07:00

Παραθέτω το ακόλουθο link, το οποίο αφορά σε συνέντευξη σιδηροδρομικού - συνδικαλιστή στη δημοσιογραφική ομάδα του tvxs.

http://www.tvxs.gr/v7104

Υπάρχουν σημαντικά επιχειρήματα, σχετικά με την απαξίωση του οργανισμού από την τακτική που έχει ακολουθήσει η πολιτεία.

Τα golden boys και οι σύμβουλοι τα τρώνε χοντρά και σε συνδυασμό με τα ανταγωνιστικά συμφέροντα ΚΤΕΛ και αεροπλάνων (τώρα έχουμε και τον κύριο Βγενόπουλο στους αιθέρες, μην ξεχνιέστε), οδηγούν τον ΟΣΕ στη διάλυση με μπόλικη ρητορική προς λαϊκή κατανάλωση.

(Το μόνο golden boy που έχει πιάσει το νόημα και δεν ενοχλεί κανέναν, είναι το παληκάρι στο Μέτσοβο, απέναντι από το Γιωργάρα - για τους μυημένους)

Ο ριζοσπαστικός χαρακτήρας της ρήσης "ΣΠΕΥΔΕ ΒΡΑΔΕΩΣ"

2009-03-09T10:01:00.001-07:00

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα σε διάφορες εκφάνσεις. Ας κάνουμε ένα σύντομο ταξίδι στη γρήγορη καθημερινή μας ζωή και ας ανακαλύψουμε τις ψυχολογικές, πνευματικές και κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις των επιταχυνόμενων ρυθμών της.

(Κατ' αρχήν να σημειώσουμε ότι το κείμενο αυτό είναι κατά βάση εμπειρικό, κάτι που μπορεί να θυμώσει το φίλο μας το Μωυσή, αλλά νομίζω ότι πολλά από όσα θα αναφερθούν αποτελούν γενικά παραδεκτές αλήθειες, που βασίζονται πέραν της εμπειρίας σε ένα θεωρητικό πλαίσιο)

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα επιτάχυνσης της καθημερινότητας μας, που μου έρχεται στο νου είναι η κατακόρυφη αύξηση των ταχυτήτων σύνδεσης στο διαδίκτυο.
Η επαφή μου με το σπορ του διαδικτύου ξεκίνησε ουσιαστικά στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου. Τότε στο σπίτι υπήρχε ένα ταπεινό, αργό internet, βασισμένο στην κλασική PSTN γραμμή και η βραδυπορούσα σύνδεση δε μας προκαλούσε καμία ιδιαίτερη εντύπωση. Στο Πολυτεχνείο, υπήρχε βέβαια ένα πανίσχυρο σύστημα, το οποίο μας φαινόταν διαστημικό. Λίγα χρόνια αργότερα, στο γραφείο, τοπθετήσαμε γραμμή ISDN και πραγματικά μας φάνηκε ότι η σύνδεση στο internet πέρασε σε νέα εποχή. Σε πολύ λίγο όμως, χάθηκε η μπάλα, κατά το κοινώς λεγόμενο. Ξεκίνησε η ιστορία της ευρυζωνικότητας και οι περισσότερες ιστοσελίδες άρχισαν σταδιακά να αγκομαχούν στην απλή σύνδεση. Έτσι το 2005, βάλαμε στο σπίτι για πρώτη φορά "γρήγορο internet", το οποίο φυσικά μας φάνηκε εξωπραγματικό και το οποίο είναι ακόμη πολύ εξυπηρετικό, αλλά βέβαια έχουν αρχίσει κάτι σχόλια του τύπου, "καλά γιατί δε βάζεις πιο γρήγορη ταχύτητα" και τέτοια.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Το κηνύγι της ταχύτητας στο internet και η τεχνολογία των ευρυζωνικών δικτύων, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι βοήθησαν στο να γίνονται άμεσα και χωρίς κίνδυνο να μείνουν στη μέση, μία σειρά από χρήσιμες λειτουργίες στο διαδίκτυο και ώθησαν περαιτέρω τη διάχυση της πληροφορίας, αλλά:
- Τα άπειρα gigabytes μουσικής, ταινιών και βιβλίων που κατεβάσαμε με τις γρήγορες συνδέσεις, τελικώς τα αξιοποιήσαμε?
- Οι μεγάλες ταχύτητες, μήπως αύξησαν τις απαιτήσεις στις δουλειές μας και όλο και πιο πολλοί πελάτες ή αφεντικά απαντούν στην ερώτηση "πότε το θες?", λέγοντας "ΧΘΕΣ"?
- Μήπως βρήκαμε άλλο ένα ακόμη ανούσιο θέμα να συζητάμε και να ασχολούμαστε, αντί να βρούμε ουσιαστικό χρόνο για τους εαυτούς μας και τους ανθρώπους που αγαπάμε?

Τελικώς, η εμπειρία από την περίπτωση της αύξησης των ταχυτήτων του διαδικτύου, αποτελεί ένα μικρό παράδειγμα, το οποίο φανερώνει τα γενικότερα προβλήματα, που η ταχύτητα έχει επιφέρει στη ζωή μας.

Αντί να κηνυγάμε τη ζωή, χορεύουμε σε ένα φρενήρη ρυθμό, που αφαιρεί την ουσία από την καθημερινότητά μας. Τρέχουμε στη δουλειά, για να ικανοποιούνται τα αφεντικά, που επίσης τρέχουν και τελικώς οι εργαζόμενοι, τους οποίους πρεσάρουν γίνονται μη παραγωγικοί και στο τέλος επιβιώνουν μόνο τα πολύ μεγάλα αφεντικά. Τρέχουμε στην οικογένεια, για να προλάβουμε μία ατέρμονη σειρά υποχρεώσεων και για να καλύψουμε ανάγκες που πριν κάποια χρόνια δεν υπήρχαν και μας άφηναν στην ησυχία μας. Τρέχουμε για να διασκεδάσουμε, να φτάσουμε στο ραντεβού μας, να προλάβουμε πριν έρθει ο πολύς ο κόσμος, να μη χάσουμε την αρχή του έργου κ.ο.κ. Τρέχουμε στις διακοπές, να πιάσουμε καλό τραπέζι στο τβερνάκι δίπλα στη θάλασσα και καλή θέση στην παραλία. Τρέχουμε στις σχέσεις μας, να προλάβουμε να δούμε τον άνθρωπό μας, ανάμεσα σε διαλείμματα δουλειάς και κάποιας άλλης υποχρέωσης, απλώς για να πούμε ότι τελειώσαμε κι από αυτή τη δουλειά...Και το τρέξιμο δεν έχει τέλος

Και τι χάνουμε?
Χάνουμε την απόλαυση κάθε στιγμής που ζούμε
Χάνουμε την ηρεμία μας
Χάνουμε την ευεξία μας
Χάνουμε την πνευματική μας διάυγεια
Χάνουμε το χρόνο και τη νηφαλιότητα να σκεφτούμε
Χάνουμε την ευκαιρία να προσέξουμε ότι κάποια / κάποιος ενδιαφέρεται για μας
Χάνουμε το ρομαντισμό μας

Άρα λοιπόν: ΣΠΕΥΔΕ ΒΡΑΔΕΩΣ. Η κλασική αυτή ρήση τα λέει όλα. Αφ' ενός ΣΠΕΥΔΕ, δηλαδή μην είσαι μούχλας, μην είσαι τεμπέλης, να αντιδράς άμεσα και αποτελεσματικά στα ερεθίσματα, αλλά ΒΡΑΔΕΩΣ, χωρίς άγχος, χωρίς ανελέητο κυνηγητό, με ουσία, με νηφαλιότητα, με ηρεμία, απολαμβάνοντας και την πιο απλή διαδικασία.

Πιστεύω ότι πρέπει να αντιδράσουμε στην όλο και επιταχυνόμενη ζωή μας. Να σταματήσουμε να πέφτουμε θύματα των αγαθών που προσφέρει η ταχύτητα, γιατί τα αρνητικά αρχίζουν και συσσωρρεύονται επικίνδυνα. Οι ανθρώπινοι ρυθμοί ζωής, πρέπει να αποτελούν βασική μας διεκδίκηση στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!!!!!!!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ "ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ"

2009-03-03T05:40:00.000-08:00

Γενικά σχόλια περί ΣΚΑΪ

Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε, κατ' αρχήν, ότι ο τηλεοπτικός σταθμός του ΣΚΑΪ διακρίνεται σαφώς από μία διαφορετική νοοτροπία σε σχέση με το μέσο όρο των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Προβάλλει μία μεγάλη γκάμα πραγματικά ποιοτικών εκπομπών και έχει ένα αρκετά σοβαρό δελτίο ειδήσεων χωρίς ηλίθιες κραυγές και ατελείωτες "παραθυράτες" συζητήσεις από τις οποίες δε βγαίνει άκρη. Αντίστοιχα και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ διακρίνεται εδώ και χρόνια από μία συνεχή προσπάθεια ενημέρωσης και δράσης για πολλά θέματα. Αξιέπαινη είναι και η μεγάλη κινητοποίηση για τα περιβαλλοντικά προβλήματα.

Από την άλλη, όπως σε κάθε ιδιωτικό μέσο ενημέρωσης, είναι φανερό ότι τα επιχειρηματικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από το ΣΚΑΪ δεν είναι διόλου αθώα και υπάρχουν κατά τη διάρκεια της ιστορίας του σταθμού αρκετές ενδείξεις πολιτικού καιροσκοπισμού. Ενίοτε, μία ιδιαίτερη συμπάθεια σε νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις δεν μπορεί να κρυφτεί και επαναλαμβάνονται κάπου - κάπου αρκετά κλισέ που αρέσουν στους "νοικοκυραίους" και βρίσκουν σύμφωνο το συντηρητικό μεσαίο χώρο. Τέλος, η ενασχόληση με τα περιβαλλοντικά ζητήματα ορισμένες φορές χρήζει ευρύτερης προσέγγισης, η οποία καλόπιστα πιστεύουμε ότι λείπει λόγω της πολυπλοκότητας των ζητημάτων και της ελλιπούς ενημέρωσης και κατάρτισης ορισμένων δημοσιογράφων.

Η τηλεοπτική παραγωγή "ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ"

Μία από τις πλέον φιλόδοξες, αλλά και όπως αποδεικνύεται εμπορικά επιτυχημένες παραγωγές του ΣΚΑΪ είναι οι "Μεγάλοι Έλληνες". Σε άρθρο εφημερίδας, εντοπίσαμε τον όρο "INFOTAINMENT", ο οποίος ανταποκρίνεται με τον πλέον περιεκτικό τρόπ0 σε αυτού του είδους τις τηλεοπτικές παραγωγές. Είναι σαφές ότι, απέναντι στη σαπίλα πρωινών και απογευματινών χυδαίων κουτσομπολιών και lifestyle εκπομπών και απέναντι στα εμετικά talent shows, που έχουν τόση σχέση με την τέχνη όση η φασολάδα με τα φωτοβολταϊκά, παραγωγές που κινούν το ενδιαφέρον του κοινού διατηρώντας ένα σχετικά υψηλό επίπεδο είναι ευκταίο να υπάρχουν.

Συγκεκριμένα, η ενασχόληση με προσωπικότητες που έχουν σημαδέψει τα δρώμενα στην Ελλάδα, ως αρχική ιδέα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Μέσα από μία διαδικασία, που μπορεί να είναι και ψυχαγωγική, το κοινό έρχεται σε μία έστω μικρή επαφή με διάφορους περισσότερο ή λιγότερο σημαντικούς ανθρώπους και κλείνοντας την τηλεόραση του μένει και μία μικρή δόση χρήσιμων πληροφοριών, αντί για ιστορίες κλειδαρότρυπας και γεωμετρίας προκλητικών οπισθίων.

Από την άλλη, μπορούν να υπάρξουν σημαντικές ενστάσεις ως προς την ουσία της όλης διαδικασίας και του αν τελικά είναι ωφέλιμη ή απλώς δημιουργεί θόρυβο αλλά μιας κάποιας "ποιοτικής" χροιάς, σε σχέση με τα συνηθισμένα. Αρχικώς, καθένας που ενδιαφερόταν επέλεγε μεχρι πέντε πρόσωπα και έτσι σχηματίστηκε η λίστα με τους 100 μεγάλους Έλληνες. Η ελευθερία επιλογής έχει το θετικό ότι το τελικό αποτέλεσμα αποτυπώνει την αυθόρμητη επιλογή των συμμετεχόντων και εμπεριέχει στοιχεία από το θυμικό του καθενός. Όμως, η τσουβαληδόν, άναρχη επιλογή έχει το κακό ότι φτιάχτηκε μια λίστα με 100 προσωπικότητες παντελώς άσχετες μεταξύ τους με την τελική σειρά να δημιουργεί ερωτηματικά για το ποιος είναι πιο μεγάλος, ποιος είναι πραγματικά μεγάλος, τι έχει προσφέρει, πως συγκρίνεται η προσφορά του με κάποιον άλλον και λοιπές εύλογες απορίες.

Για παράδειγμα: Ανήκω στους οπαδούς και θιασώτες του Νίκου Γκάλη. Ήταν ένας μάγος του μπάσκετ και βοήθησε στο να γίνει το άθλημα δημοφιλές και να τραβήξει παιδιά στο χώρο του αθλητισμού, ενώ οι διακρίσεις της Ελλάδας στο χώρο του μπάσκετ από τον Γκάλη και μετά είναι συνεχείς. Όμως, ο Γκάλης ήταν ψηλότερα στη λίστα από τον Ευρυπίδη. Δημιουργείται λοιπόν μία εύλογη απορία: Καλά το έργο του Ευρυπίδη, το οποίο σημάδεψε την παγκόσμια τέχνη και σκέψη, ζυγίζεται από τον ελληνικό λαό λιγότερο από τα σπασίματα της μέσης του Γκάλη; Και εάν τελικώς θεωρήσουμε το ερώτημα παραπλανητικό και δεχθούμε ότι το θυμικό του λαού αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο και έτσι ο Γκάλης σημαίνει για μας κάτι παραπάνω από τον Ευρυπίδη, τίθεται αμέσως το ερώτημα: ΟΚ, μήπως δε γίνεται να συγκρίνουμε καρπούζια με φασόλια;

Συνεπώς, ένα σημαντικό ζήτημα είναι ότι ο τρόπος επιλογής των 100 μεγάλων Ελλήνων αν και διευκολύνει την αποτύπωση της γνώμης των πολιτών ελεύθερα και συνυπολογίζει το συναίσθημα οδηγεί σε μία λίστα προσώπων με ανομοιογενή χαρακτηριστικά και παντελώς διαφορετική δράση.

Άρα, προκύπτει ένα κεντρικό ερώτημα, το οποίο συνοδεύει την όλη παραγωγή: Τι σημαίνει και τι είναι τελικά μεγάλος Έλληνας; Την απάντηση στο ερώτημα ουτε την ξέρω ακριβώς ουτε και θέλω να τη μάθω. Μεγάλος Έλληνας είναι για τον κάθε ένα κάτι διαφορετικό και κάθε άποψη είναι σεβαστή. Αλλά για να μη δημιουργηθεί μπάχαλο η όλη παραγωγή θα μπορούσε να διαφοροποιείται ως εξής:

Να υπάρχει μία σχετική κατηγοριοποίηση του τύπου:

1) Πολιτική - Ηγεσία - Στρατός

2) Επιστήμη - Γράμματα - Τέχνη

3) Αθλητισμός

Και μία ακόμη κατηγοριοποίηση σχετικά με το χρόνο δράσης των προσώπων. Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν, παρά το ότι υπηρέτησαν την επιστήμη και οι δύο να συγκρίνουμε τον Αρχιμήδη με τον Καραθεοδωρή.

Συμπερασματικά, η προσπάθεια ανάδειξης του μεγαλύτερου Έλληνα μέσω της παραγωγής του ΣΚΑΪ, αν ξεπεράσουμε το αρχικό ιδεολογικό ερώτημα του αν έχει νόημα, έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

- Είναι μία ενδιαφέρουσα προσπάθεια καθιέρωσης του Infotainment

- Απέδειξε ότι η αρλούμπα που έχει καταστεί σημαία: "Η σαβούρα πουλάει", μπορεί να ανατραπεί και ότι μία παραγωγή με καλά ποιοτικά στοιχεία προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον και συζητήσεις

- Η τελική λίστα διακρίνεται από ανομοιογενή πρόσωπα με μη συγκρίσιμη δράση

- Η έννοια "όλων των εποχών" δεν έχει τελικώς κανένα νόημα

Και γιατί κόπτεσαι καπετάν - Νικόλα;

Όπως έχει γίνει κατανοητό, στο παρόν blog ασχολούμαστε με μία γκάμα θεμάτων και δεν αγνοούμε την επικαιρότητα ό,τι κι αν αφορά. Επιπλέον, παρά την κριτική που άσκησα στην παραγωγή, δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν μπορώ να είμαι τόσο εναλλακτικός και διανοούμενος, που να αρνηθώ να παρακολουθήσω την εκπομπή. Επίσης, η παραγωγή θεωρώ ότι έχει δημιουργήσει ενδιαφέρουσες συζητήσεις στις παρέες που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα.

Επειδή, λοιπόν, δεν είμαι και τόσο εναλλακτικός και μου αρέσει να ζω τα πράγματα όπως τα θέλω εγώ και χωρίς ταμπέλες, δηλώνω αντί επιλόγου ότι πήρα μέρος στην όλη διαδικασία. Στην παρούσα φάση επιλογής ανάμεσα στους δέκα, έχω να δηλώσω ότι πλην Κωνσταντίνου Καραμανλή, θεωρώ τους υπόλοιπους εννιά πολύ σημαντικούς. Αν με ρωτήσετε μάλλον ο πιο σπουδαίος είναι ο Αριστοτέλης, διότι έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης επιστήμης και λογικής σκέψης, συνεπώς συνετέλεσε καίρια στη διαμόρφωση του κόσμου μας. Τελικώς, όμως θα στηρίξω Κολοκοτρώνη. Κι αυτό γιατί θέλω ο "μεγαλύτερος Έλληνας" να διακρίνεται από μία μίξη πολιτισμικών στοιχείων, τα οποία και συνθέτουν την Ελλάδα, όπως όλοι την αγαπάμε. Επίσης θέλω ο μεγαλύτερος Έλληνας να είναι μάγκας και μαχητής για την ελευθερία και όχι μαχητής για την επέκταση - όπως ο κατά τα άλλα πολύ σημαντικός Μέγας Αλέξανδρος.

Τέλος σας υπενθυμίζω μία ρήση του Γέρου του Μοριά, που αφιερώνεται εξαιρετικά σε όσους από τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους επιχειρηματίες και λοιπούς ευγενείς χαρακτηρίζονται από ανικανότητα, διαφθορά, ασχετοσύνη και γελοιότητα.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ

ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

2009-02-24T03:57:00.000-08:00

Μια και σε προηγούμενη ανάρτηση ασχοληθήκαμε με τη Βολιβία, παρουσιάζει ενδιαφέρον να αναφερθούμε και στη Βενεζουέλα, η οποία ακολουθεί επίσης συστηματικά μία διαφορετική πορεία σε σχέση με το κυρίαρχο νεο-φιλελεύθερο μοντέλο οικονομίας και ανάπτυξης.

Αντλούμε πολλά στοιχεία από το άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου "Οι Πειρατές της Καραϊβικής καλά κρατούν", το οποίο δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή" της Κυριακής 22/2/2009.

Ο πρόεδρος της χώρας Ούγκο Τσάβες εξασφάλισε μετά τη διενέργεια δημοψηφίσματος τη δυνατότητα να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για πρόεδρος της χώρας. Η νίκη του Τσάβες στο δημοψήφισμα υπήρξε σαφής, αφού κέρδισε σε 20 από τις 24 πολιτείες, εξασφαλίζοντας ποσοστό 55% με τη συμμετοχή στο δημοψήρισμα να αγγίζει το 70%. Σημειώνουμε ότι και σε αυτό το δημοψήφισμα οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι οι διαδικασίες ήταν άψογες και ότι οι αντίπαλοι του Τσάβες ήταν ελεύθεροι να διοργανώνουν συγκεντρώσεις και να προωθούν τις απόψεις τους.

Άλλος ένας "τύρρανος";

Παρ' όλο που δεν πιστεύω ότι ο Τσάβες είναι ο λαμπρότερος οπαδός των δημοκρατικών διαδικασιών, ενώ οι δημόσιες παρεμβάσεις του συχνά δείχνουν σύγχυση του πάθους με την παραφροσύνη, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα, ώστε να ξέρουμε τι πραγματικά συμβαίνει και να ξεφύγουμε από τα άηθη ψεύδη των γιάπηδων των Βρυξελλών και των ΗΠΑ:

Κατά τη διάρκεια της θητείας του (δέκα χρόνια) ο Τσάβες έχει στήσει 15 φορές τις κάλπες σε πανεθνικό επίπεδο. Τη μία και μόνη φορά που έχασε, αναγνώρισε την ήττα του και κάλεσε τους οπαδούς του να διαλυθούν ήσυχα.
Η "δημοκρατική" αντιπολίτευση αποπειράθηκε με τη στήριξη του Μπους και της παρέας των πρακτόρων, προβοκατόρων και λοιπών ευγενών δυνάμεων να ανατρέψει τον Τσάβες με πραξικόπημα, το οποίο αποτράπηκε από την κινητοποίηση του λαού. Πολίτες που στήριξαν το πραξικόπημα αμνηστεύθηκαν και συμμετείχαν ως υποψήφιοι στις εκλογές. Μάλιστα ορισμένοι εξελέγησαν.
Αν και υποστηρίζω την αρχαιοελληνική αντίληψη ότι οι άρχοντες πρέπει να έχουν περιορισμένη χρονικά θητεία, δεν μπορώ παρά να σημειώσω το εξής: Με το δημοψήφισμα ο Τσάβες απλώς πέτυχε να έχει τις ίδιες δυνατότητες με την κυρία Μέρκελ, τον κύριο Μπερλουσκόνι, τον κύριο Μπράουν κλπ. οι οποίοι όσες φορές θέλουν μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα στις εκλογές. Συνεπώς, στο πλαίσιο ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο ξεφεύγει από τις αμεσοδημοκρατικές αρχαίες πόλεις - κράτη, ο Τσάβες απλώς κάνει κάτι που κάνουν σε πολλά μέρη του κόσμου.

Τα παραπάνω σαφέστατα υποδεικνύουν ότι είναι εμπαθές και κατευθυνόμενο να χαρακτηρίζεται συλλήβδην ο Τσάβες δικτάτορας και τύρρανος. Να του ασκηθεί σκληρή και αδυσώπητη κριτική, αλλά να λείπουν οι παραπλανητικοί χαρακτηρισμοί, που απλώς μηδενίζουν κάθε τι.

Επιτεύγματα και προβλήματα

Ξεκινάμε από τα άσχημα. Ο Τσάβες και οι συν αυτώ πρέπει οπωσδήποτε να φροντίσουν τα ακόλουθα θέματα:

Καταπολέμηση της διαφθοράς και εξυγίανση της κρατικής μηχανής
Η εκμετάλλευση του πετρελαίου έχει καταντήσει "μονοκαλλιέργεια"
Καλπάζων πληθωρισμός στο 30%
Μεγάλη εγκληματικότητα

Οπωσδήποτε σημαντικά θέματα, που μία κυβέρνηση, η οποία επαγγέλεται το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα οφείλει να λύσει, χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις. Ειδικά το ζήτημα της διαφθοράς είναι ιστορικά αποδεδιγμένο ότι αποτελεί την κατ' εξοχήν αιτία για διάλυση κάθε προσπάθειας για σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις.

Πάμε όμως και στα καλά:

Το ποσοστό ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας έπεσε από 42,5% σε 9,5%.
Το ποσοστό των ανθρώπων που τελειώνει τη μέση εκπαίδευση ανέβηκε από 27,3% σε 50%
Το ποσοστό του ΑΕΠ που διατίτθεται για την παιδεία ανέβηκε από 3,2% σε 5,8%.
Το ποσοστό του εθνικού πλούτου που καρπώνεται το 20% των πλουσιότερων κατοίκων έπεσε από 53,6% σε 25,5%.

Είναι προφανές ότι τα επιτεύγματα της διακυβέρνησης Τσάβες είναι αξιομνημόνευτα. Έχει συμβεί πραγματική ανακατανομή του πλούτου. Οι επενδύσεις στην παιδεία είναι προς μίμηση (Στο Ελλαδιστάν από τη δεκαετία του '60 βγαίνουμε στους δρόμους και ζητάμε 5% για την παιδεία). Τέλος, σίγουρα η Βενεζουέλα δεν αποτελεί πια μία ακόμη υπανάπτυκτη χώρα με ατέλειωτες ορδές πειναλέων.

Συμπερασματικά

Οι προσπάθειες του Τσάβες, όση κριτική κι αν μπορούμε να του ασκήσουμε, έφεραν πραγματικές αλλαγές στη Βενεζουέλα. Αντί να λέμε πόσο τυρρανικός είναι, ας παραδειγματιστούμε από τα επιτεύγματά του και ας μην αφήσουμε ως διεθνής κοινότητα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει να διαλύσουν την προσπάθεια ανάκαμψης που γίνεται.

ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΘΕΡΕΣ ΣΑΝ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙΣ

2009-02-22T23:12:00.000-08:00

Για δεύτερη φορά, η γελοιότητα των υπευθύνων στις φυλακές Κορυδαλλού, αλλά και του συστήματος δημόσιας τάξης εν γένει, μας προσέφερε ένα μοναδικό θέαμα:

Απόδραση Παλαιοκώστα - Ριζάι με ελικόπτερο από την ταράτσα των φυλακών

Το απόλυτο ξεφτιλίκι είναι ελάχιστος όρος για να περιγράψει τα χάλια στα οποία βρίσκεται ο κρατικός μηχανισμός.

Το ηθικό ανάστημα των παπαγαλακίων της εξουσίας ολοένα και καταρρακώνεται και εμφανίζεται παντελώς αστεία η πιθανότητα ο θίασος που αποτελεί την κρατική μηχανή να μπορέσει να επιβάλλει τη νομιμότητα και την τάξη.

Εμείς, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε η επόμενη απόδραση να γίνει με ιππήλατα δρεπανηφόρα άρματα υποστηριζόμενα από αερόστατα και το γεγονός να καταγραφεί on camera, για να βλέπουμε κάτι ευχάριστο τα κυριακάτικα βράδια.

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ

2009-02-18T01:02:00.000-08:00

Κατ’ αρχήν, προκειμένου να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, οφείλω να αναφερθώ στη γενικότερη πολιτική θέση που με εκφράζει. Υποστηρίζω τις προσπάθειες χειραφέτησης των λαών και αλλαγής του κυρίαρχου οικονομικού μοντέλου, γιατί πιστεύω πως έχει καταστεί ολοφάνερο το γεγονός ότι το καπιταλιστικό σύστημα, ειδικά στην νεοφιλελεύθερη εκδοχή της αποθέωσης της ανταγωνιστικότητας, της ανηλεούς επιδίωξης μεγιστοποίησης του κέρδους και της υποχώρησης των εργασιακών δικαιωμάτων, έχει αποδείξει τις δομικές του αδυναμίες και αντιφάσεις. Από την άλλη, δεν πιστεύω στους Μεσσίες και η οποιαδήποτε ριζοσπαστική πολιτική πρωτοβουλία υπόκειται σε διαρκή κριτική παρακολούθηση. Το ζήτημα είναι να φτάσουμε σε μία δικαιότερη κοινωνία, χωρίς όμως να βιώσουμε τις στρεβλώσεις και τις ενίοτε εγκληματικές πρακτικές φίμωσης της πολυφωνίας που σημάδεψαν αρνητικά τον υπαρκτό σοσιαλισμό.

Το νέο σύνταγμα της Βολιβίας

Ως προς τη διαδικασία της αναθεώρησης

Η πρώτη παρατήρηση όσον αφορά στο νέο σύνταγμα της Βολιβίας έχει να κάνει με τη διαδικασία έγκρισής του. Προκειμένου να τεθεί σε ισχύ το νέο σύνταγμα, διενεργήθηκε δημοψήφισμα. Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι οι διαδικασίες ήταν διαφανείς και δεν υπήρχαν κρούσματα νοθείας. Τελικώς το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το λαό της Βολιβίας με ποσοστό περίπου 60%.
Το μεγάλο δίδαγμα από την ανωτέρω διαδικασία είναι ότι ο λαός εμφανίζεται πραγματικά κυρίαρχος όσον αφορά στη λήψη απόφασης για μία κορυφαία διαδικασία, όπως η αναθεώρηση του συντάγματος. Συνεπώς, καταρρέει σε μεγάλο βαθμό η παραφιλολογία των «πολιτισμένων» και «δημοκρατικών» ηγετών του «ανεπτυγμένου» κόσμου, περί αναχρονιστικών, αντιδημοκρατικών πρακτικών στις χώρες της Λατινικής Αμερικής που επιχειρούν μία σοσιαλιστική στροφή. Τι πιο δημοκρατικό και πολιτικά ορθό από την παλλαϊκή συμμετοχή στην έγκριση ή μη του καταστατικού χάρτη μίας χώρας;
Όσον αφορά στην Ελλάδα, τρίζουν τα κόκαλα του Αριστοτέλη που συνέγραψε την «Αθηναίων Πολιτεία», στην οποία περιγράφονται τόσο προχωρημένες πολιτικές διαδικασίες, που μπορούν να χαρακτηρίσουν το σημερινό πολίτευμα ως «τραγελαφική ολιγαρχία με ανά τετραετία καθοδηγούμενη, εορταστική εκλογοπανήγυρη». Γιατί εμείς εδώ – οι, κατά Άδωνι Μπουμπούκο, απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, των θεμελιωτών της δημοκρατίας κλπ. – έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει δημοψήφισμα. Ο κατά το σύνταγμα κυρίαρχος ελληνικός λαός προβατηδόν αναγκάζεται να πειθαρχεί στα κελεύσματα των εκάστοτε κυβερνητικών επιλογών, στις οποίες δεν τολμούν να αντιτεθούν οι βουλευτές της συμπολίτευσης γιατί θα διαγραφούν.
Ο πρωθυπουργός είχε χαρακτηρίσει σε προεκλογικό debate ταραχοποιούς τους φοιτητές που διαδήλωναν ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος περί του δημόσιου χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έστω, ότι δεχόμαστε ότι φοιτητές ήταν και είναι ταραχοποιοί, εαμοβούλγαροι και αλητήριοι:
Μήπως θα είχε αποφευχθεί η οποιαδήποτε διαδήλωση, εάν η αναθεώρηση του Συντάγματος, είχε τεθεί σε δημοψήφισμα, όπως στη Βολιβία;
Ποιος θα τολμούσε όμως να κάνει δημοψήφισμα όταν πέρα από το άρθρο 16, προτάθηκε και η αναθεώρηση του άρθρου 24 για την προστασία των δασών και το καλοκαίρι που ακολούθησε αποτεφρώθηκε η Ηλεία, η Αρκαδία, η Εύβοια και άλλες περιοχές;
Ποιος να τολμήσει δημοψήφισμα που θα αποδυνάμωνε το ρόλο του Συμβουλίου της Επικρατείας και των λοιπών δικαστηρίων ως προς τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων και των διοικητικών πράξεων, όταν ο λαός αισθάνεται ως μόνο καταφύγιο και προστασία από την αυθαιρεσία της εξουσίας αυτόν ακριβώς τον έλεγχο;

Σύντομη προσέγγιση στο περιεχόμενο του αναθεωρημένου συντάγματος της Βολιβίας

1) Προστασία των ιθαγενών

Η Βολιβία αυτοανακηρύσσεται «πολυεθνικό» κράτος και αναγνωρίζεται η υπόσταση 36 διαφορετικών φυλών ιθαγενών, των οποίων οι γλώσσες μαζί με τα ισπανικά αποτελούν τις επίσημες γλώσσες του κράτους. Δίνονται δικαιώματα όσον αφορά στην αυτοδιοίκηση των κοινοτήτων των ιθαγενών και εύρος αρμοδιοτήτων όσον αφορά στη διαχείριση των φυσικών πόρων. Συγκεκριμένα, δίνεται η δυνατότητα οι κοινότητες των ιθαγενών να επιβάλλουν φόρους στις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται φυσικούς πόρους, ώστε να υπάρχει αναδιανομή εσόδων προς όφελος των κοινοτήτων.
ΣΧΟΛΙΟ: Είναι προφανές ότι μία μεγάλη μερίδα του Βολιβιανού λαού, οι φυλές των ιθαγενών έχουν την ευκαιρία να ξεφύγουν από μακραίωνη περιθωριοποίηση και καταπίεση. Επίσης τίθενται οι προϋποθέσεις για την έξοδο από την οικονομική τους ανέχεια. Όμως θα πρέπει να υπάρξουν και οι κατάλληλοι μηχανισμοί ελέγχου, ώστε να μη δημιουργηθεί μία νέα άρχουσα κάστα, η οποία, εκμεταλλευόμενη τα δικαιώματα που προκύπτουν από το νέο σύνταγμα, θα δημιουργήσει νέες προβληματικές καταστάσεις.

2) Εθνικοποίηση των φυσικών πόρων

Οι φυσικοί πόροι της χώρας εθνικοποιούνται στο σύνολό τους και ανακηρύσσονται «ακατάσχετη περιουσία του Βολιβιανού λαού». Τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου θα ανήκουν σε κρατική εταιρία, που θα τα διαχειρίζεται προς όφελος του λαού. Οι ιδιωτικές εταιρίες θα μπορούν να διενεργούν εργασίες εκμετάλλευσης, πληρώνοντας όμως αντίτιμο στο κράτος της Βολιβίας.
ΣΧΟΛΙΟ: Τα γιάπικα και νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια θα σπεύσουν να σχολιάσουν ότι αυτού του είδους οι πρακτικές είναι αναχρονιστικές και ότι μόνο η ελεύθερη αγορά μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ανάπτυξη κοκ. Όμως είναι βαθιά ριζοσπαστικό και κοινωνικά ωφέλιμο οι φυσικοί πόροι να θεωρούνται αγαθό και όχι προϊόν, αφού η απελευθέρωση της αφοράς φυσικών πόρων και ενέργειας στον «ανεπτυγμένο» κόσμο ήδη έχει προκαλέσει μεγάλες στρεβλώσεις και δεν έχει διευκολύνει τις προσπάθειες προστασίας του περιβάλλοντος. Και πάλι όμως θα πρέπει να τονίσουμε ότι για να έχουν νόημα οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να υπάρχει δημοκρατικός και αυστηρός ελεγκτικός μηχανισμός, προκειμένου να μη δημιουργηθεί μία διαφθαρμένη νομενκλατούρα, που θα οδηγήσει τις κρατικές εταιρίες στη χρεοκοπία και το λαό σε νέα φτώχεια.

3) Εργασιακά δικαιώματα

Απαγορεύονται οι αδικαιολόγητες απολύσεις και η κυβέρνηση υποχρεούται να προωθεί την επαγγελματική σταθερότητα. Δίνεται η δυνατότητα στους εργαζομένους, οι οποίοι εργάζονται σε εταιρίες που κηρύσσουν πτώχευση να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την επιχείρηση και να ανασχεδιάζουν τη λειτουργία της προς όφελος των τοπικών κοινοτήτων.
ΣΧΟΛΙΟ: Τη στιγμή που στην Ευρώπη και στην Αμερική, κυριαρχούν οι τάσεις της ενοικίασης εργαζομένων, των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων, της κατάρρευσης του έρωτα και της οικογένειας μέσω ανεξέλεγκτων ωραρίων, η Βολιβία, τιμώντας το αίμα που χύθηκε για την κατάκτηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων προχωρά σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις προς όφελος των εργαζομένων. Η οικονομική κρίση που πλήττει τον παγκόσμιο οικονομικό σύστημα συνοδεύεται από απολύσεις και κλείσιμο επιχειρήσεων. Μήπως οι εργαζόμενοι πρέπει αντί να απεργήσουν να διώξουν τα παχουλά αφεντικά και στελέχη, με τα κότερα και τα φράγκα στη Ελβετία, κλοτσηδόν από τα εργοστάσια και να αναλάβουν τον έλεγχο της παραγωγής;

4) Κατάργηση των στρατιωτικών βάσεων

Η Βολιβία αυτοανακηρύσσεται «ειρηνικό κράτος». Έτσι, προβλέπεται κατάργηση των στρατιωτικών βάσεων ξένων κρατών στο βολιβιανό έδαφος και απαγόρευση ίδρυσης νέων.
ΣΧΟΛΙΟ: Όπως έλεγε ο αείμνηστος παππούς μου (υιοθετώντας την έκφραση που σε αυτές περιπτώσεις συνηθίζεται να λέγεται στην Ευρυτανία) , για να πάρει ένας πολιτικός μία τόσο γενναία πολιτική απόφαση πρέπει να είναι που...ράς. Είναι προφανές ότι ο Μοράλες δε θα αφεθεί ήσυχος, γιατί η εκδίωξη των στρατιωτικών βάσεων και η ουδετερότητα δεν πριμοδοτούνται στον βίαιο κόσμο μας. Στην Ελλάδα, χορτάσαμε να ακούμε «έξω οι βάσεις του θανάτου». Και θα πει κανείς ναι, αλλά εμείς έχουμε τον εξ’ ανατολών κίνδυνο. Ε, και με Σούδα και με ΝΑΤΟ στη Λάρισα και όλο το πρακτοριλίκι της CIA σε ελληνικό έδαφος, πάλι τους Τούρκους χαϊδεύουνε, οπότε ποιο το νόημα; Ας ελπίσουμε η προσπάθεια ανεξαρτητοποίησης και χειραφέτησης της Βολιβίας να μην προσκρούσει στη βία των ισχυρών.

Αντί επιλόγου

Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι ο Έβο Μοράλες, πραγματικά θέτει τις βάσεις για ριζοσπαστικές αλλαγές στη Βολιβία. Οι αντιδράσεις στο νέο σύνταγμα προέρχονται από τις πλούσιες επαρχίες και είναι φανερό ότι σε μεγάλο μέρος υποκινούνται από συνήθεις υπόπτους παίκτες της διεθνούς σκακιέρας. Όταν το μεγαλύτερο μέρος του λαού της Βολιβίας στην κυριολεξία πεινά και πένεται, δεν είναι δυνατόν να μην υπάρξει ρήξη με τις δυνάμεις του κατεστημένου. Ο Μοράλες προέβη σε μία συνταγματική αναθεώρηση που εγκρίθηκε με τρόπο βαθιά δημοκρατικό και η οποία συντείνει στην κοινωνική συνοχή, παρά τις αναπόφευκτες συγκρούσεις. Ας ελπίσουμε ότι οι παρεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας δε θα είναι καταστροφικές και ότι δε θα δημιουργηθεί μία νέα νομενκλατούρα που τελικώς θα αναγάγει το νέο σύστημα εξουσίας σε δικτατορία. Θα παρακολουθούμε τα γεγονότα.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

2009-02-16T09:20:00.001-08:00

ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΓΩΝΑ

ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΝ

ΤΩΝ ΕΛΠΕ (πρώην

ΠΕΤΡΟΛΑ) &

ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΟΛΑ ΤΩΡΑ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΛ. ΗΡΩΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ &

ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ

ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΛΑ

Πέμπτη 19/2, ώρα 11 π.μ

Η συμμετοχή όλων μας είναι απαραίτητη περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ας μην λείψει κανείς !

Ένας πρώην αγρότης και νυν αστός για το αγροτικό ζήτημα

2009-01-29T13:48:00.000-08:00

(Από τον πολύ καλό φίλο Γ.Χ., Γεωπόνο MSc και έμπειρο κυνοβουλευτικό, ο οποίος είναι γνωστός ως Τελευταίος των Ρομαντικών , λάβαμε το παρακάτω γλαφυρό και χειμαρρώδες κείμενο. Με χαρά το δημοσιεύουμε και περιμένουμε τα σχόλιά σας)

Πολλά πράγματα είναι υπό το σκότος σήμερα. Πολλά πράγματα καθοδηγούνται για συγκεκριμένους λόγους. Το κέρδος, την αγάπη για τα λεφτά, που είναι η εξουσία του ανθρώπου πάνω στον συνάνθρωπο. Σήμερα όλα κινούνται γύρω από το κέρδος. Δεν ξέρουμε αν ο γιατρός που μας λέει ότι θα πρέπει να μας βγάλει το νεφρό το κάνει για το καλό μας πλέον, ή το κάνει για να αποπληρώσει την διαστημική δόση του Cayenne η της βίλας που έφτιαξε, όπως λέει χαρακτηριστικά ο Fresco στο Zeitgeist II: Addendum (http://thezeitgeistmovement.com/addendum.htm). Τελικά ποιον να πιστέψεις; Σε τι;
Οι Έλληνες αγρότες χρόνια τώρα λοιδορούνται (τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια) από τους πολιτικούς, τεχνηέντως βέβαια (πούστικα δηλαδή) γιατί στα ίσια δεν τολμούν για ψηφοθηρικούς λόγους, τους δημοσιογράφους, ως «πιασμένα» όργανα του συστήματος από την κορφή ως τα νύχια των ποδιών τους γιατί το χρήμα πολλοί εμίσησαν το βρώμικο χρήμα ουδείς, συνεπικουρούμενοι από την όμορφη σικάτη ωχαδερφική αστική τάξη. Αχ Αγάπη έρμη για την ζωή (την καριόλα ή την πουτάνα), την δημοκρατία, την συναδελφικότητα, την ομόνοια, την ομοψυχία, την αλληλεγγύη, πως κατάντησες; Τελικά υπάρχει φιλότιμο; Ή είμαστε ένα κράτος ανθρώπων που κυριαρχεί η ατομικότητα, η πάρτη μου και όλοι οι άλλοι να πάνε να ….
Υπό το πρίσμα αυτό, σε ένα θέατρο του παραλόγου, σε μια σκηνή πλήρους καθοδήγησης του φιλοθεάμονος κοινού πολλά είναι που δεν ξέρει ή δεν θέλει να ξέρει ο ένοχος κριτής κόσμος για το αγροτικό ζήτημα, όπως και για πολλά άλλα. Στο νεοφιλελεύθερο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα, τα κλισέ και μότο που κυριάρχησαν χωρίς αντίλογο περί ελεύθερης αγοράς και παγκοσμιοποίησης τα τελευταία 20 χρόνια, περνούσαν αμάσητα από το φιλοθέαμον ελληνικό κοινό χωρίς καμιά αντίσταση. Ακόμα και τώρα που αυτό το κωλοσύστημα (πραγματικά σύστημα του κώλου) καταρέει (αλήθεια καταρέει;) τα όμορφα παπαγαλάκια συνεχίζουν. Πώς να μην συνεχίζουν να στηρίζουν ένα σύστημα από το οποίο τα κονομίσανε οικτρά. Και αυτός ο μαλάκας ο Έλληνας κάθεται ακόμα και τους πιστεύει, και τους στηρίζει, αγνοώντας πολλές πτυχές πολλών ζητημάτων όπως είναι και το αγροτικό. Πέστε μου ποιος πιστεύει ότι ο αντίστοιχος Ευρωπαίος αγρότης τυγχάνει προνομίων από την κατά τα άλλα νεοφιλελεύθερη ευρωπαϊκή ένωση και των νεοφιλεφέυθερων ηγετών τους, που καθιστούν το εισόδημά τους 5πλάσιο από του Έλληνα , που ούτε στα όνειρα του δεν έχει δει ο έλληνας αγρότης. Ποιος πιστεύει ότι στην παραδοσιακά Δυτική Ευρώπη που ανήκει εις τη Δύσην, επικρατούν επίπεδα κρατισμού που εμείς τα βλέπουμε πλέον με τα ματοκυάλια; Τα ξέρετε ότι το Ελληνικό Δημόσιο, του Ελληνικού Λαού, πούλησε τον Ελληνικό ΟΤΕ στην DEUTSCHΕ TELELCOM που ανήκει στο Γερμανικό Δημόσιο, δηλαδή στον Γερμανικό Λαό; Κι όμως ο ευρωπαίος αγρότης των βόρειων χωρών και της Γαλλίας τυγχάνει 5πλάσιου εισοδήματος εξαιτίας των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών επιδοτήσεων αλλά και των προνομίων που ισχύουν από την ίδια την χώρα τους.
Μια ανάλυση του αγροτικού ζητήματος παρουσιάζεται από τον ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟ , καθηγητή της Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στο 11ο κεφάλαιο (ΓΕΩΡΓΙΑ: Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ σελ 143-187) του βιβλίου του Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ (εκδόσεις Λιβάνη 2005). Καλό είναι να διαβάσει κανείς την ανάλυση ενός ανθρώπου των οικονομικών επιστημών, ο οποίος διαφοροποιείται από την τάση των οικονομολόγων της σημερινής εποχής, παρουσιάζοντας την αγροτική πολιτική και αγροτική κατάσταση στη χώρα μας με στοιχεία.

PS1: Αν υπάρξει ενδιαφέρον ευχαρίστως θα αναρτήσουμε σε pdf την ανάλυσή του κου Βεργόπουλου.

PS2: Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί

Πριν πάτε στο γραφείο, σας κάνω εγώ σεφτέ

Διαλέγω ένα τραγούδι αντί να στέλνω γράμματα

Δε ψάχνω για μ***, δεν περιμένω θαύματα

Παράτα και γραφείο και χαρτοφυλάκιο

Ελάτε μια βόλτα μέχρι τη Βαρβάκειο

Κατέβα στο λιμάνι, μίλα στους εργάτες σου

Πάρε την ευθύνη μια φορά πάνω στις πλάτες σου

Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;

Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;

Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;

Κύριε υπουργέ... τα υπουργεία σας

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη

πρέπει κι εσύ να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις

Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

PS3: Και τι δουλεία κανεις εσύ ρε Γκρούεζα;
Εεεγώ για το κόμμα κύριε Υπουργέ!!!
Ναι αλλά τι δουλειά κάνεις; Πως ζεις; Πως έκανες την περιουσία σου; Το σπίτι σου;
Εεεγώ για το κόμμα δουλεύω κύριε Υπουργέ, να από τόσο δα μικρό παιδάκι!!!

PS4: Φτάνει η τόσο μεγάλη αγάπη σας για τον τόπο. Να μας λείπει, δεν θέλουμε.

by Τελευταίος των Ρομαντικών

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ...

2009-01-19T12:48:00.000-08:00

Το παρακάτω κείμενο, δεν είναι κομματικά χρωματισμένο, παρά τη σκληρή κριτική που ασκεί. Απλώς προβαίνει σε προφανείς πολιτικές διαπιστώσεις που θα ίσχυαν, όποια πολιτική δύναμη κι αν βρισκόταν στην εξουσία και προέβαινε σε παρόμοιες πράξεις.

Για άλλη μια φορά, λοιπόν, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της ΝΔ αποχωρεί από τη συζήτηση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής σχετικά με την υπόθεση Βατοπεδίου.

Ας κωδικοποιήσουμε την κατάσταση, για να μην φλυαρούμε:

1) Το κοινό περί δικαίου αίσθημα και η άποψη των πολιτών υποδεικνύουν ότι υπάρχει αγανάκτηση για τους χειρισμούς στην υπόθεση Βατοπεδίου. Πολλαπλές δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία θεωρούν ότι υπάρχει σκάνδαλο και πολιτικές ευθύνες για τις επαχθείς για το Δημόσιο ανταλλαγές ακινήτων.

2) Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής αναφέρει ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για τους χειρισμούς της υπόθεσης.

Οι παραπάνω δύο παρατηρήσεις με βάση την κοινή λογική και τις δημοκρατικές αρχές, υποδεικνύουν μία και μόνη απαραίτητη κίνηση για τη συνέχεια:

Διερεύνηση για τυχόν ποινικές ευθύνες των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, αφού η έννοια της πολιτικής ευθύνης στο χειρισμό μίας σκανδαλώδους υπόθεσης σαφέστατα δημιουργεί ερωτηματικά για το εάν οι πολιτικά υπεύθυνοι παρέβησαν τη νομοθεσία.

Αντ' αυτού τί έχουμε?

Α) Ήδη από την έκδοση του πορίσματος της εξεταστικής αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες - αν και υπάρχουν πολιτικές (το αναφέρουμε συνεχώς προς εμπέδωση)

Β) Άρνηση της πλειοψηφίας να συμμετάσχει στη συζήτηση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, της οποίας ο ρόλος είναι η διερεύνηση ύπαρξης ποινικών ευθυνών.

Τι υποδεικνύον τα παραπάνω:

- Καταφανή παράβαση της αρχής της ισότητας, αφού τα πολιτικά πρόσωπα αποφεύγουν την εμπλοκή τους με τη δικαιοσύνη (είναι και ο άθλιος νόμος του ΠΑΣΟΚ, που προβλέπει ελάχιστο χρόνο για την παραγραφή των υποθέσεων που εμπλέκονται υπουργοί)

- Θρασύτατη αδιαφορία για τις απόψεις των πολιτών και το κοινό περί δικαίου αίσθημα

- Γελοιότητα στα όρια της φάρσας, αφού δεν έχει συμβεί ποτέ στα χρονικά η συμπολίτευση να αποχωρεί από τη Βουλή

- Υποβάθμιση του κοινοβουλίου, που αφού ζούμε (δυστυχώς ή ευτυχώς) σε κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ο κορυφαίος πολιτικός θεσμός

- Συνενοχή στην ενδεχόμενη συγκάλυψη του σκανδάλου. Δεν μπορεί να την πληρώσουν μόνο κάποιοι δημόσιοι λειτουργοί, οι οποίοι είναι γελοίο να πιστέψουμε ότι λειτουργούν ανεξάρτητα χωρίς εντολές από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους.

- Οριστική, αμετάκλητη και μη αναστρέψιμη εγκατάλειψη των ακόλουθων εκφράσεων - δογμάτων του πρωθυπουργού: "Σεμνότητα και ταπεινότητα" - "Μηδενική ανοχή στη διαφθορά" - "Επανίδρυση του κράτους"

Και για να λαϊκίσουμε και λίγο: Αυτό το τραγελαφικό και βυθισμένο στη σαπίλα κράτος, προσπαθεί να υπερασπιστεί την έννομο τάξη από τους διάφορους κατά καιρούς εξεγειρόμενους - H E L L O! Για να υπερασπίζεσαι τη νομιμότητα, πρέπει πρώτος εσύ να είσαι νόμιμος! H E L L O! Για ποιο λόγο να σεβαστούμε αυτού του είδους την κρατούσα πραγματικότητα?

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΤΡΟΠΗ. Οδηγείτε την κοινωνία με μαθηματική βεβαιότητα σε ηθική εξαθλίωση και καταρρακώνετε από μόνοι σας την κοινωνική συνοχή.

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟΣ

2009-01-18T08:39:00.000-08:00

Άποψη της λίμνης των πηγών Αώου το δειλινό

Άποψη της Βοβούσας, στο ανατολικό Ζαγόρι, που χωρίζεται σε δύο γειτονιές από τον Αώο

Άποψη της παγωμένης λίμνης των πηγών Αώου

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ - ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥΣ

2009-01-18T03:19:00.000-08:00

Η πολυφορεμένη και μοδάτη έκφραση: "Καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται" έχει το χαρακτηριστικό δημοκρατικό περιτίλυγμα των κυρίαρχων κυριλέ πολιτικών πρακτικών, αλλά σε τελική ανάλυση μπορεί να είναι άκρως ισοπεδωτική και φασιστική.

Πώς είναι δυνατόν να καταδικάζεις εξίσου τη βία Ισραηλινών και Παλαιστίνιων?

Ένα μόνο στοιχείο μπορεί να καταρίψει τον ανωτέρω συμψηφισμό:

Οι Ισραηλινοί, δεν έχουν συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΟΗΕ και συνεχίζουν την κατάληψη των εδαφών της Δυτικής Όχθης, της Γάζας και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, επιβάλλοντας μία μόνιμη τυρρανική κατοχή. Η βία της άλλης πλευράς αποτελεί νομοτελειακή εξέλιξη, από τη στιγμή που μία ξένη δύναμη κυκλοφορεί με τανκς στους δρόμους των πόλεων.

Δείτε το παρακάτω ντοκυμαντέρ, που ξεσκεπάζει όλο το σύστημα της Ισραηλινής προπαγάνδας και που μας υπενθυμίζει ότι είναι επιβεβλημένο από το νόημα της δημοκρατίας να λαμβάνουμε θέση απέναντι στα γεγονότα και τις εξελίξεις και να μην καλυπτόμαστε πίσω από φασίζουσες εκφράσεις του καναπέ, που συμψηφίζουν τα πάντα και θολώνουν τα νερά.

http://www.tvxs.gr/v3288

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΛΑ

2009-01-17T10:19:00.000-08:00

ΚΑΤΙ ΜΥΡΙΖΕΙ ΣΑΠΙΛΑ...

- Όταν έπεσαν οι πυροβολισμοί στην κλούβα των ΜΑΤ από το παλιό πολυβολείο, στην Πολυτεχνειούπολη, οι πρυτανικές αρχές, άμεσα κάλεσαν την αστυνομία να προβεί στις απαραίτητες έρευνες εντός του Πολυτεχνείου.

Η αστυνομία καθυστέρησε δέκα ώρες να ανταποκριθεί

- Κατά τη διάρκεια του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της 9ης Ιανουαρίου, ένα πιστόλι αποτέθηκε έξω από το "ΑΤΤΙΚΑ". Οι φοιτητές το εντόπισαν, αλλά πριν προλάβει να αποτυπωθεί στο δημοσιογραφικό φακό, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η αστυνομία αρνήθηκαν να πάρουν τα στοιχεία των φοιτητών που εντόπισαν το πιστόλι ή να τους καλέσουν για κατάθεση

ΚΑΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΛΟΧΙΜ ΚΑΙ ΝΕΦΕΛΙΜ ΜΑΖΕΜΕΝΟΥΣ...

- Ο βουλευτής Ηλείας, της ΝΔ, Γιώργος Κοντογιάννης, απέδωσε τις διαδηλώσεις και τις καταστροφές που προκλήθηκαν σε σχέδια "σκοτεινών δυνάμεων" που είχαν ενοχληθεί από τη βαθιά φιλία Κωστάκη - Βλαδίμηρου. (ΕΛΕΟΣ πια!)

Η ανωτέρω γελοιότητα εκτιμήθηκε δεόντως και ο βουλευτής έγινε υφυπουργός Ανάπτυξης στον πρόσφατο ανασχηματισμό

- Οι καλές σχέσεις με το Βλαδίμηρο θεωρήθηκε ότι απετέλεσαν αιτία για τη δράση "σκοτεινών δυνάμεων" και στην περίπτωση των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο, αφού η περήφανη πολιτική μας εξαγρίωσε τους πράκτορες.

Επίσης επικίνδυνα αστείος τρόπος για να αιτιολογηθεί το χάος στο οποίο βυθίστηκε σε μία περίοδο κρίσης όλος ο κρατικός μηχανισμός

- Όταν ο επαναστατικός αγώνας ανέλαβε την ευθύνη για την εκτόξευση ρουκέτας εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας, πολιτικό περιοδικό, που αποτελεί επίσημο ιδεολογικό έντυπο της ΝΔ, διετύπωσε μία διαδαλώδη θεωρία, ώστε να καταλήξει στο ότι η εν λόγω πράξη δεν ήταν έργο αντιεξουσιαστών, αλλά Τούρκων πρακτόρων, με στόχο πολιτικο-διπλωματική ζημία εναντίον της Ελλάδας.

Αρκούντως επικίνδυνη για τη χώρα προσέγγιση από ένα πολιτικό περιοδικό που εκφράζει το κόμμα που βρίσκεται στην κυβέρνηση.

Οι προβοκάτσιες και οι θεωρίες συνομωσίας δεν αποτελούν χαρακτηριστικό, μίας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας. Αντίθετα, καλύπτουν τις ανεπάρκειες του κρατικού μηχανισμού και προωθώντας τη δράση του παρακράτους, προσπαθούν να κατευθύνουν τη μέση κοινωνική συνείδηση σε συντηρητικές θέσεις.

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣΑΣ ΜΕ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ.

ΕΠΙΣΗΣ, ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ ΔΕ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.

Κάθε μέρα γίνεστε όλο και περισσότερο γραφικοί...

Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

2009-01-16T08:49:00.000-08:00

Στην ελληνική πολιτική σκηνή, επαναλαμβάνεται συχνά το εξής (με μπόλικη πρόσφατη σεναριολογία):

Εάν ένας βουλευτής της συμπολίτευσης δεν ψηφίσει ένα νομοσχέδιο της κυβέρνησης, ουσιαστικά ρίχνει την κυβέρνηση.

Από πού κι ως που ρε παληκάρια?

Δηλαδή, η διαφωνία απαγορεύεται?

Πώς γίνεται η σύνθεση των ιδεών?

Πού το γράφει το σύνταγμα ή ο κανονισμός της βουλής ότι εάν ένα νομοσχέδιο καταψηφιστεί χάνεται και η δεδηλωμένη?

Προφανώς το κουμάντο το κάνει μια παρεούλα (αυλή) γύρω από τον πρωθυπουργού και η βουλή είναι μόνο για διακόσμηση. Και επιμένω στο ότι είναι για διακόσμηση, διότι ακόμη κι αν μέσω συζήτησης κάποιοι βουλευτές της συμπολίτευσης πειστούν ότι κάποιο νομοσχέδιο έχει προβλήματα, δε θα το καταψηφίσουν για να μην τους κάνουν ντα και για να μην ... ρίξουν την κυβέρνηση (!)

Άρα επαληθεύεται το εισαγωγικό κειμενάκι του ιστολογίου μας που χαρακτηρίζει οπερετικό το κοινοβούλιο.

Αντίθετα, σε ένα πραγματικό κοινοβούλιο - όπως το ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ - οι αντιθέσεις είναι ευπρόσδεκτες, αφού προφανώς εξυπηρετούν το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον.

Για να δούμε πότε θα "ωριμάσουν οι συνθήκες" όπως λένε οι πολιτικοί με γιάπικο ύφος τα τελευταία χρόνια, για να δούμε να επιστρέφει η πολιτική στη βουλή και να απομακρύνεται από τις ολιγομελείς παρέες, τα γεύματα στο Κολωνάκι και τα αλισβερίσια με τους επιχειρηματίες.

Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

2009-01-16T03:27:00.000-08:00

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΚΡΟΒΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ

2009-01-16T02:58:00.000-08:00

Αναδημοσίευση από το TVXS

"Ο Νίκος Ευαγγελάτος σε τηλεφωνική σύνδεση με το έκτακτο δελτίο του ΑΝΤ1 για το ατύχημα του αεροπλάνου στον ποταμό Χάντσον, δίνει την επαγγελματική και εύγλωττη περιγραφή του, για τα όσα εξελισσόνταν. "Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία που παρακολουθούμε ένα θέαμα απο τη Νέα Υόρκη που είναι μοναδικό", περιγράφει ο γνωστός δημοσιογράφος.

Το κανάλι του ΑΝΤ1 είχε χρονοκαθυστέρηση στην μετάδοση των πληροφοριών, αφού εξακολουθούσε να μιλάει για "στιγμές αγωνίας", ενώ τα άλλα ελληνικά κανάλια είχαν ήδη τουλάχιστον 10 λεπτά που μετέδιδαν την αίσια κατάληξη της περιπέτειας των επιβατών του αεροσκάφους."

Τα δικά μας σχόλια:

1) Η έκφραση "μοναδικό θέαμα" που χρησιμοποίησε ο κ. Ευαγγελάτος, είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι καταστάσεις από τους μεγαλοδημοσιογράφους και τα κανάλια. Μία παρ' ολίγον αεροπορική τραγωδία, μετατρέπεται σε "άρτον και θεάματα", αφού η προβολή τέτοιων "θεαμάτων" (όπως και βίαιων επεισοδίων, αν χρειαστεί και παραποιημένων...) καθηλώνει μέρος του κόσμου στους δέκτες και συμβάλλει στην γενικότερη εξάρτηση από την τηλεόραση και την κοινωνική και πολιτική αποχαύνωση.

2) Η καθυστέρηση προβολής της αίσιας κατάληξης του συμβάντος, συνηγορεί στις προηγούμενες διαπιστώσεις, αφού παραγκωνίζετα η πραγματική είδηση και η ενημέρωση και προκρίνεται ο εντυπωσιασμός, αδιαφορώντας για την παραπληροφόρηση. Άλλες φορές πάλι, η παραπληροφόρηση μπορεί να προκαλέσει εντυπωσιασμό και έτσι σκοπίμως μετατρέπεται σε κυρίαρχη στρατηγική.

ΒΑΡΕΘΗΚΑΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΟΙ ΤΩΝ ΜΜΕ

ΔΕΝ ΤΡΩΜΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΛΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΑΣ.

Να επανεξετάσουμε την πολιτική μας ως προς το φυσικό αέριο

2009-01-14T02:16:00.000-08:00

ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Τα τελευταία χρόνια έχει ιδιαίτερα προβληθεί ως περιβαλλοντικά φιλική λύση στη χώρα μας, η χρήση ως καυσίμου του φυσικού αερίου. Συντόμως αναφέρουμε τα εξής για να μην υπάρχει πέπλο παραπληροφόρησης και για να εντυπωθεί η πραγματική διάσταση της κατάστασης:

- Το φυσικό αέριο, επειδή λόγω έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε άνθρακα σε σχέση με τα στερεά και υγρά καύσιμα προφανώς κατά την καύση του εκπέμπει λιγότερες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από αυτά. Όμως, η καύση οποιουδήποτε ορυκτού καυσίμου συνεπάγεται αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον και γι' αυτό η καύση φυσικού αερίου δεν αποτελεί "οικολογική" επιλογή.

- Το μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα στην περίπτωση των αερίων καυσίμων είναι οι αναπόφευκτες διαρροές από τους αγωγούς και τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης. Οι διαρροές, που στην ουσία είναι άκαυστοι πτητικοί υδρογονάνθρακες είναι πολύ επικίνδυνες για την υγεία και γι' αυτό πρέπει να γίνεται προσεκτική συντήρηση των αγωγών και των δεξαμενών αποθήκευσης.

- Λόγω της υψηλής ποιότητας του αερίου ως καυσίμου, είναι προτιμητέο να το χρησιμοποιούμε απευθείας στα σπίτια μας και στη βιομηχανίας, παρά να το καίμε για να παράγουμε μία άλλη μορφή ενέργειας. Στην Ευρώπη η πρακτική είναι: 70% απευθείας χρήση, 30% καύση για ηλεκτροπαραγωγή. Σε εμάς, μαντέψτε, τα ακριβώς αντίστροφα ποσοστά.

Πάμε τώρα στα πιο χοντρά:

Λόγω γεωπολιτικών επιλογών (δε θα κριθούν στο κείμενο αυτό) ο Βλαδίμηρος μας παρέχει μπόλικο φυσικό αέριο, αλλά επειδή δεν το χαρίζει, εμείς πρέπει να το καταναλώνουμε και να του πληρώνουμε το λογαριασμό. Λόγω πλημμελούς στρατηγικής ανάπτυξης των δικτύων φυσικού αερίου στις πόλεις, αναγκαστικά για να καταναλωθεί το αέριο, υπάρχει τάση δημιουργίας θερμοηλεκτρικών σταθμών παραγωγής ρεύματος, με καύση φυσικού αερίου. Στόχευση είναι να υποκατασταθούν λιγνιτικοί σταθμοί μέσω της λειτουργίας των μονάδων αυτών, που για να προωθηθούν διαφημίζονται ως "οικολογικές".
Πέραν του ότι οι μονάδες δεν είναι οικολογικές και η καύση του φυσικού αερίου για παραγωγή ρεύματος δεν πρέπει να αποτελεί πρώτη επιλογή, η πρόσφατη κρίση στις σχέσεις Ρωσίας - Ουκρανίας, καταδεικνύει ότι είναι ιδιαίτερα επισφαλές να υπάρχει εξάρτηση των μονάδων βάσης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από εισαγόμενα καύσιμα.

Εν συντομία αναφέρουμε ποια είναι η αληθινή κατάσταση και τι πρέπει να κάνουμε:

Επειδή οι μονάδες βάσης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι είτε θερμοηλεκτρικές είτε πυρηνικές και επειδή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δε φτάνουν για να καλύψουν τις αυξανόμενες ανάγκες μας σε ηλεκτρισμό, είναι προφανές ότι:

- Δεν πρέπει να εξαρτώμαστε από εισαγόμενα καύσιμα για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας
- Δεν μπορούμε να λέμε συνέχεια όχι στους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, ειδικά σε όσους βασίζονται σε εγχώριο καύσιμο, με "οικολογικά" προσχήματα, εάν αυτοί τηρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές και δεν είναι τα καρβουνιάρικα των περασμένων δεκαετιών.
- Το αστείο είναι ότι λέμε όχι και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Λοιπόν, το παραμύθι να σταματήσει!
- Να αναπτυχθεί άμεσα το δίκτυο φυσικού αερίου και το ωραιότατο αέριο του Βλαδίμηρου να διαδοθεί ευρέως για οικιακή χρήση, γεγονός που μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποδοτικό και εκτιμώντας το συνολικά, περιβαλλοντικά φιλικό

Αυτά προς το παρόν, θα επανέλθουμε στην ενεργειακή πολιτική πολλάκις

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΛΕΜΕ ΣΤΟ ΠΟΠΟΛΟ?

2009-01-12T23:43:00.000-08:00

Ακυρώθηκε μετά τις αντιδράσεις η μεταφορά αμερικανικών όπλων προς το Ισραήλ μέσω του λιμανιού του Αστακού

Αυτό διαβάσαμε σήμερα στο in.gr

- Τι έχουν να πουν τώρα οι κ.κ. υπουργοί που διέψευδαν μετά βδελυγμίας τις καταγγελίες για χρήση του λιμανιού του Αστακού για μεταφορά όπλων;

- Όλα τα φληναφήματα περί σοβαρότητας και ευαίσθητων θεμάτων πού πήγαν;

ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΟΤΑΝ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΕ ΠΡΑΚΤΟΡΙΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΥΓΕΝΗ SPORTS.

ΠΕΡΙ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΥΝΙΚΟΥ

2009-01-12T09:07:00.000-08:00

ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Τι σόι ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ είμαστε αν δε γνωρίζουμε ορισμένα βασικά στοιχεία για την πιο χαρακτηριστική φιγούρα των κυνικών φιλοσόφων, τον περίφημο διαβιούντα σε πιθάρι, Διογένη!

Ο Διογένης ο Κυνικός γεννήθηκε περί το 412 π.Χ. Και πέθανε περί το 324 π.Χ και αποτελεί την πλέον χαρακτηριστική μορφή των κυνικών φιλοσόφων. Η διδασκαλία του έγινε ανά τους αιώνες γνωστή με θαυμασμό ή έχθρα. Δυστυχώς δε σώζονται έργα του (προσωπική μου άποψη είναι ότι τα έργα του τα έφαγε το μαύρο σκοτάδι ήδη από την αρχαιότητα και σίγουρα τη βυζαντινή εποχή) και έτσι αντλούμε πληροφορίες για αυτόν από διάφορους συγγραφείς όπως ο Διογένης Λαέρτιος. Πολλοί θεωρούν το Διογένη αλλά και γενικότερα τους κυνικούς τους προπάτορες του αναρχικού κινήματος.
Βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις απόψεις και τον τρόπο ζωής του Διογένη είναι:
Η σοφία είναι θέμα δράσης μάλλον παρά σκέψης
Πρέπει να ζούμε σε συμφωνία με τη φύση μάλλον παρά με το νόμο και τη σύμβαση
Πρόταξη ιδεατών/ιδανικών κοινωνιών ή πολιτικών συγκροτήσεων
Σωκρατική απόρριψη όλων των στοιχείων της φιλοσοφίας εκτός από την πρακτική ηθική
Σωκρατική άσκηση της φιλοσοφίας στην αγορά παρά σε σχολή
Αντιδιανοητική παράδοση της σκληραγώγησης του σώματος ως προαπαιτούμενου για την αρετή
Ο Διογένης ζούσε με ελάχιστα υλικά αγαθά, τελούσε δημόσια όλες τις φυσικές του λειτουργίες, με στόχο την ελευθερία, την αυτάρκεια, την ευτυχία και την αρετή. Αδιαφορούσε προς την πολιτισμένη ζωή της εποχής και την απέρριπτε πλήρως, όπως και όλες τις μορφές της παιδείας και της κουλτούρας που χαρακτήριζε την Ελλάδα εκείνης της εποχής, τις οποίες θεωρούσε άσχετες και εχθρικές προς την ιδανική ζωή. Γι' αυτό και ο Διογένης ασκούσε επιθετική κριτική και είχε εχθρική στάση στις συμβάσεις, στο γάμο, στην οικογένεια, στις κοινωνικές, φυλετικές και σεξουαλικές διακρίσεις, στην πολιτική, στην εγκόσμια δόξα, στον πλούτο και στην εξουσία.
Είναι σίγουρο ότι ο Διογένης εξέθεσε τις απόψεις του σε ένα βιβλίο με τον τίτλο “Πολιτεία” και σε αρκετές τραγωδίες.
Παρακάτω εκτίθενται μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα, που σχετίζονται με τη φιλοσοφία και τη στάση του Διογένη.

Θέτω σε προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στο ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ τις παραπάνω και τις επόμενες πληροφορίες και μέσω των σχολίων σας ευελπιστώ να διατυπωθούν απόψεις και κρίσεις για την κυνική φιλοσοφία. Περισσότερα στοιχεία θα βρείτε στο βιβλίο:
Διογένης ο Κυνικός. Εκδόσεις Εξάντας. Αθήνα: 2001.

Να μη λογαριάσεις τη γνώμη των πολλών και να παραχαράζεις όχι την αλήθεια, αλλά ό,τι είναι καθιερωμένο από τη συνήθεια. (ΣΟΥΔΑ 334)
Ο στωικός Διονύσιος λέει ότι μετά τη μάχη της Χαιρώνειας συνέλαβαν το Διογένη και τον πήγαν μπροστά στο Φίλιππο. Όταν εκείνος ρώτησε ποιος ήταν, ο Διογένης απάντησε: “Κάποιος παρατηρητής της απληστίας σου”. Ο Φίλιππος τότε θαύμασε και τον άφησε ελέυθερο. (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ)
Κάποιοι παίνευαν τον Πλάτωνα και ο Διογένης είπε: “Τι σοβαρό έχει ένας άνθρωπος που, ενώ ασχολείται με τη φιλοσοφία δεν έχει δυσαρεστήσει κανέναν;” (ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ)
Ο Διογένης παρακαλούσε κάποτε ένα άγλαμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό, “Ασκούμαι”, είπε, “στην αποτυχία”. (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ)
Ο Διογένης επέστρεφε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κάποιος τον ρώτησε αν είχε πολύ κόσμο εκεί κι εκείνος απάντησε: “Κόσμος πολύς, αλλά άνθρωποι λίγοι”. (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ)
Κάποτε ο Διογένης πήγε στην Ολυμπία και, σαν είδε στη γιορτή κάτι νεαρούς από τη Ρόδο πολυτελώς ντυμένους, γέλασε και είπε: “Αυτό είναι έπαρση”. Ύστερα πέτυχε κάτι Λακεδαιμόνιους που φορούσαν κάτι φτηνούς κι λερούς χιτώνες και είπε: “Κι αυτό είναι έπαρση, αλλά άλλου είδους”. (ΑΙΛΙΑΝΟΣ)
Όταν ρώτησαν το Διογένη τι είναι φίλος, είπε: “Μια ψυχή σε δύο σώματα”. (ΣΤΟΒΑΙΟΣ)
Βλέποντας κάποτε ο Διογένης κάτι ιερογραμματείς να κουβαλούν σηκωτό κάποιον από τους φροντιστές του ναού που είχε κλέψει ένα αγγείο (αφιερωμένο στο ναό) είπε: “Οι μεγάλοι κλέφτες κουβαλούν το μικρό” (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ)
Μια φορά που ο Πλάτωνας είδε το Διογένη να πλένει λαχανικά, τον πλησίασε και του είπε ήρεμα: “Αν υπηρετούσες το Διονύσιο, δε θα έπλενες λαχανικά”. Κι εκείνος αποκρίθηκε: “Κι εσύ, αν έπλενες λαχανικά, δε θα υπηρετούσες το Διονύσιο.” (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ)

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟ

2009-01-11T04:06:00.001-08:00

ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΩΝ ΕΔΑΦΩΝ

Επειδή το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, απλώς σας παραθέτω τον παρακάτω χάρτη, που βρήκα σε κείμενο του Στέλιου Κάνδια στην ιστοσελίδα του Σκαϊ

Με πράσινο χρώμα απεικονίζονται οι περιοχές υπό παλαιστινιακό έλεγχο και με άσπρο οι περιοχές υπό εβραϊκό έλεγχο.

Είναι κάτι παραπΆνω από εξώφθαλμη η εκτόπιση των Παλαιστινίων από το 1946 έως το 2000, έτσι για να μην παρασυρόμαστε από τα παραμυθάκια των διαφόρων εξουσιαστών, που κρύβουν το φασισμό μέσα στη μετριοπάθεια και την κυρίλα τους.

ΟΙ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ AARHUS

2009-01-09T15:10:00.000-08:00

Η περίπτωση της επέκτασης του διυλιστηρίου της Ελευσίνας
(Απόσπασμα διπλωματικής εργασίας στο ΔΠΜΣ "Περιβάλλον και Ανάπτυξη")

Βασικές αρχές της Σύμβασης του Aarhus

Στις 25 Ιουνίου του 1998, στην πόλη Aarhus της Δανίας, με πρωτοβουλία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υπεγράφη Σύμβαση, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες, σχετικές με ζητήματα περιβάλλοντος και να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για περιβαλλοντικά θέματα. Η Σύμβαση του Aarhus κυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή το 2005 και οι διατάξεις της αποτελούν πλέον νόμο του ελληνικού κράτους (Ν. 3422/2005). Ακολούθως θα εξετάσουμε σημαντικές αρχές που προκύπτουν από το νόμο 3422 :

§ Άρθρο 3, παρ. 2: «Κάθε Μέρος προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι οι υπάλληλοι και οι αρχές συνδράμουν και παρέχουν οδηγίες στο κοινό κατά την επιδίωξη πρόσβασης σε πληροφορίες, με τη διευκόλυνση της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και κατά την επιδίωξη πρόσβασης στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα»
§ Άρθρο 4, παρ. 1: «Κάθε Μέρος εξασφαλίζει ότι, υπό τους όρους των ακόλουθων παραγράφων του παρόντος άρθρου, οι δημόσιες αρχές, ανταποκρινόμενες σε αίτημα για περιβαλλοντικές πληροφορίες, διαθέτουν τις εν λόγω πληροφορίες στο κοινό, εντός του πλαισίου της εθνικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων, εφόσον ζητούνται και υπό τους όρους της κατωτέρω υποπαραγράφου (β) αντιγράφων των πραγματικών εγγράφων που περιλαμβάνουν τις πληροφορίες αυτές»
§ Άρθρο 6:
- παρ. 1, εδ. (α): «Κάθε Μέρος εφαρμόζει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου όσον αφορά αποφάσεις για το κατά πόσον θα επιτρέψουν δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι» Μεταξύ των δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, ξεχωρίζουμε: Διυλιστήρια αργού πετρελαίου ή αερίου, Θερμοηλεκτρικοί σταθμοί και άλλες εγκαταστάσεις καύσης με θερμική ισχύ από 50MW και άνω, Εγκαταστάσεις για την αποτέφρωση, ανάκτηση, χημική κατεργασία ή υγειονομική ταφή επικίνδυνων αποβλήτων.
- παρ. 2: «Το ενδιαφερόμενο κοινό ενημερώνεται είτε με δημόσια ανακοίνωση είτε μεμονωμένα, όπως ενδείκνυται, σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας λήψεως περιβαλλοντικών αποφάσεων και κατά κατάλληλο έγκαιρο και αποτελεσματικό τρόπο, μεταξύ άλλων σχετικά με: α) Την προτεινόμενη δραστηριότητα και την εφαρμογή για την οποία λαμβάνεται η απόφαση β) Το χαρακτήρα πιθανών αποφάσεων ή του σχεδίου απόφασης γ) Τη δημόσια αρχή που είναι υπεύθυνη για τη λήψη της απόφασης δ) Την προβλεπόμενη διαδικασία
- παρ. 3: «Οι διαδικασίες συμμετοχής του κοινού περιλαμβάνουν εύλογα χρονοδιαγράμματα για τις διάφορες φάσεις, προσφέροντας επαρκή χρόνο για την ενημέρωση του κοινού, σύμφωνα με την παρ. 2 και για την προπαρασκευή και πραγματική συμμετοχή του κοινού κατά τη λήψη των περιβαλλοντικών αποφάσεων»
- παρ. 5: «Κάθε Μέρος θα πρέπει, όπου ενδείκνυται, να ενθαρρύνει τους μελλοντικούς αιτούντες ώστε να επισημαίνουν το ενδιαφερόμενο κοινό, να προβαίνουν σε συζητήσεις και να παρέχουν πληροφορίες, όσον αφορά στους στόχους της αίτησης τους πριν υποβάλουν αίτηση για άδεια»
- παρ. 7: «Οι διαδικασίες για τη συμμετοχή του κοινού επιτρέπουν στο κοινό να υποβάλλει, εγγράφως ή, όπως ενδείκνυται, σε δημόσια ακρόαση ή έρευνα με τον αιτούντα, τυχόν σχόλια, πληροφορίες, αναλύσεις ή γνώμες τις οποίες θεωρεί συναφείς με την προτεινόμενη δραστηριότητα»
- παρ.8: «Κάθε Μέρος εξασφαλίζει ότι στην απόφαση λαμβάνεται δεόντως υπόψη το αποτέλεσμα της συμμετοχής του κοινού»
Πέραν των ανωτέρω αρχών, η συμμετοχή του κοινού επεκτείνεται με βάση τα άρθρα 7 και 8 σε σχέδια, προγράμματα και πολιτικές σχετικά με το περιβάλλον, καθώς και κατά την προπαρασκευή εκτελεστικών κανονισμών ή/και νομικώς δεσμευτικών κανονιστικών πράξεων γενικής εφαρμογής.
Προκύπτει άμεσα το συμπέρασμα ότι οι διατάξεις του νόμου 3422/2005, ενθαρρύνουν τη διείσδυση των δημοκρατικών διαδικασιών σε ζητήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον. Η συμμετοχή του κοινού αποτελεί κεντρικό ζητούμενο και αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και όχι απλώς τυπικό χαρακτήρα. Το πνεύμα της συνθήκης του Aarhus συντελεί στην εμπέδωση διαδικασιών διαλόγου, οι οποίες συντελούν στην εδραίωση κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη και μεταξύ πολίτη και επιχειρήσεων, γεγονός που – όπως έχει αναφερθεί – πρέπει να είναι προτεραιότητα, ώστε να αποφεύγονται καταστάσεις, όπως αυτή που έχει διαμορφωθεί στο Θριάσιο Πεδίο, όπου η βούληση των πολιτών έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα επιχειρηματικά σχέδια και τους κρατικούς χειρισμούς.

Στρεβλώσεις κατά την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus

Παρά την ιδιαίτερα θετική κίνηση, την οποία συνιστά η κύρωση της σύμβασης του Aarhus από την Ελληνική Βουλή, εξετάζοντας την κατάσταση που διαμορφώνεται στο Θριάσιο Πεδίο, δεν υπάρχουν ενδείξεις εφαρμογής των διατάξεων της εν λόγω συνθήκης.
Ξεκινώντας από την πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, σχετικές με την επέκταση του διυλιστηρίου της Ελευσίνας, η επαφή μας με την Επιτροπή Αγώνα, συνέτεινε στο συμπέρασμα ότι συχνά ήταν ιδιαίτερα δυσχερής η απόκτηση εγγράφων των υπηρεσιών που σχετίζονται με την αδειοδότηση της επένδυσης. Αλλά το ζήτημα τις πρόσβασης σε περιβαλλοντιοκές πληροφορίες έχει λάβει ευρύτερη διάσταση. Στις 4 Μαρτίου 2008, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Αττικής, Αθανάσιος Λεβέντης, με ερώτησή του προς τον Υπουργό Ανάπτυξης, ζήτησε να κατατεθούν από τον Υπουργό τα διοικητικά έγγραφα που στήριξαν την 3491/12-2-2008 Υπουργική Απόφαση, σύμφωνα με την οποία χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης για ένα μέρος του σχεδίου επέκτασης του διυλιστηρίου (Ιός, 2008). Είναι προφανές ότι τα έγγραφα που ζητούνται αφορούν σε περιβαλλοντική πληροφορία και ζητούνται με τον πλέον επίσημο τρόπο, από βουλευτή στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, που αποτελεί ουσιώδη δημοκρατική διαδικασία στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Ο Υπουργός Ανάπτυξης δεν κατέθεσε τα έγγραφα και απάντησε με ένα ενημερωτικό σημείωμα των ΕΛ.ΠΕ. που έχει συνταχθεί από το διευθύνοντα σύμβουλο, Ιωάννη Κωστόπουλο. Το εν λόγω σημείωμα αναφέρει ότι τα ΕΛ.ΠΕ. δεν υπάγονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και θεωρώντας ότι οι πληροφορίες που ζητούνται αφορούν ζητήματα εταιρικής διακυβέρνησης, σημειώνεται ότι η εταιρία δεν υποχρεούται να παρέχει εξηγήσεις και έγγραφα εκ των φακέλων της και έτσι δε θα πρέπει να παρασχεθούν και τα αντίστοιχα στοιχεία που φυλάσσονται στους φακέλους του υπουργείου (Ιός, 2008). Το ίδιο ενημερωτικό σημείωμα απετέλεσε την απάντηση του Υπουργού Ανάπτυξης σε ερώτηση των βουλευτών του ΚΚΕ, Δ. Κουμπούρη, Ν. Καραθανασόπουλου, Γ. Μαρίνου και Γ. Μαυρίκου, που επίσης ζητούσαν την κατάθεση των εγγράφων (Ιός, 2008).
Είναι φανερό, πως οι απαντήσεις του Υπουργού, ο οποίος επικαλείται έγγραφα της εταιρίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον έλεγχο της αντιπολίτευσης, αποτελεί πολιτικό ατόπημα, αφού η εκτελεστική εξουσία, που αποτελεί το θεματοφύλακα του δημόσιου συμφέροντος, δεν είναι δυνατόν να ταυτίζεται με τις επιχειρήσεις μέσω των χειρισμών της. Επιπλέον τα έγγραφα που ζητούνται περιέχουν περιβαλλοντικές πληροφορίες και δεν υπάγονται στις εξαιρέσεις της σύμβασης του Aarhus, οι οποίες σχετίζονται με τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών εφ’ όσον αυτές αφορούν εργασίες των Δημόσιων Αρχών ή ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Άρα βρισκόμαστε ενώπιον καταστρατήγησης της σύμβασης του Aarhus και του σχετικού νόμου 3422/2005.
Όσον αφορά στις διατάξεις του άρθρου 6, δεν έχει υπάρξει συμμετοχή του κοινού στη λήψη της απόφασης για την αδειοδότηση του διυλιστηρίου, τουλάχιστον σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας. Οι γνωμοδοτήσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και των Δήμων, θεωρούνται συχνά ως επαρκείς όσον αφορά στη συμμετοχικότητα στη λήψη αποφάσεων. Ως «κοινό» στη σύμβαση του Aarhus, ορίζεται «ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα και, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, οι ενώσεις, οι οργανισμοί ή οι ομάδες τους». Ακολουθώντας τον ορισμό αυτόν, ίσως οι Ο.Τ.Α. να μπορούν να θεωρηθούν ως «κοινό» και έτσι οι αποφάσεις τους όσον αφορά στα περιβαλλοντικά έργα, να καλύπτουν τις διατάξεις περί συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων. Αυτού του είδους η προσέγγιση, όμως, είναι καθαρά τεχνική και τυπική και δεν ανταποκρίνεται στο πνεύμα του νόμου 3422/2005, το οποίο σαφέστατα κινείται στην κατεύθυνση της ευρείας πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων για περιβαλλοντικά έργα. Εξ’ άλλου, στρέβλωση υφίσταται ως προς την εφαρμογή του νόμου 3422/2005 και στο ότι η αρνητική γνωμοδότηση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης επί της ΜΠΕ του εκσυγχρονισμού του διυλιστηρίου και οι αντιδράσεις εν γένει, δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν στο ελάχιστο, αφού δόθηκε έγκριση περιβαλλοντικών όρων από το Υπουργείο, σε αντίθεση με την παρ. 8 του άρθρου 6.
Συμπερασματικά, στην υπόθεση της επέκτασης του διυλιστηρίου της Ελευσίνας, η σύμβαση του Aarhus, έχει αγνοηθεί. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και για το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής με τη σύμπραξη ΔΕΗ – ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ και για τη δημιουργία χώρου διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων στο Μελετάνι της Μάνδρας. Πιστεύουμε ότι οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι αναπτυξιακές πολιτικές οφείλουν να χαράσσονται συναινετικά. Η συμπόρευση με τις αρχές της σύμβασης του Aarhus αποτελεί μοναδική ευκαιρία αλλαγής του σκηνικού στις σχέσεις κράτους – πολίτη, καταπολέμησης μέρους των αιτίων που οδηγούν στο σύνδρομο NIMBY και χάραξης μίας πολιτικής που ανταποκρίνεται στις λαϊκές απαιτήσεις. Η ευαίσθητη περιοχή του Θριάσιου Πεδίου μπορεί να κερδίσει πολλά από τη θέσπιση συμμετοχικών διαδικασιών.

Αναφορές

Ιός (2008). Η επέκταση της Πετρόλα μέσω ΕΛΠΕ. Πετρ-όλα ή τίποτα; Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. 8/6/2008

Νόμος 3422/2005. Κύρωση της Σύμβασης για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα.

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

2009-01-06T09:01:00.000-08:00

Προκειμένου να πειθαναγκαστούν και να ψυχαναγκαστούν όλοι να είναι χαρούμενοι στο πλαίσιο των εορτών, γίνεται μία συστηματική προσπάθεια τόνωσης του υπερκαταναλωτισμού όλων μας, ώστε να μας δημιουργηθεί ένα εφήμερο πλατύ χαμόγελο και ένα μεγαλύτερο χαμόγελο στην υπεραγία μητέρα ημών "αγορά".

Η οικονομική κρίση που γυροφέρνει την υφήλιο σε συνδυασμό με τα γεγονότα που συνέβησαν πριν λίγες ημέρες στο κέντρο της Αθήνας, δημιούργησαν έναν πρωτοφανή παροξυσμό. ΜΜΕ και πολιτική εξουσία στην κυριολεξία λύσαξαν, προκειμένου να τονωθεί η πληγωμένη αγορά και ραδιοσταθμοί προέβαλαν σποτάκια του τύπου: "Αυτές τις γιορτές όλοι πάμε κέντρο..." και άλλες σαχλαμάρες.

Θα μου πείτε γιατί σαχλαμάρες? Αφού υπήρξε πτώση του τζίρου και έπειτα ρε Νικολάκη δε σου έκαψαν το δικό σου το γραφείο, άρα μη μιλάς.

Λοιπόν, πράγματι δε μου έκαψαν κανένα γραφείο ή άλλο περιουσιακό στοιχείο και υπήρξε πτώση στους τζίρους των καταστημάτων, ενώ έχουμε όλοι αγαπημένους φίλους που εργάζονται και τρώνε ψωμί στον εμπορικό τομέα.

Όμως είναι μέγιστη υποκρισία και ένδειξη έλλειψης παιδείας (για να μην περάσω σε θεωρίες συνωμοσίας) ότι μία ολόκληρη χώρα ασχολείται με τις ζημίες που έπαθαν οι έμποροι του κέντρου της Αθήνας, που είναι γνωστό ότι λειτουργούν με τεράστια περιθώρια κέρδους εδώ και χρόνια σε σχέση με τους ευρωπαίουςε συναδέλφους τους (μην παρεξηγηθείτε υπάρχουν και κάποιοι που είναι εντάξει...), ενώ κανείς σε αυτή τη χώρα - ειδικά δημοσιογράφος - δεν ασχολείται με το ίδιο πάθος με το ότι η αποβιομηχάνιση χτυπάει κόκκινο και με το ότι ο ορυκτός πλούτος αποτελεί decor για τους τυφλοπόντικές και τα λοιπά συμπαθή πλάσματα του υπόγειου χώρου.

Ας αναφέρουμε λοιπόν μερικά νούμερα - που βέβαια για όσους έχουν μια στοιχειώση ιδέα θα φαντάζουν προφανή - τα οποία καταδεικνύουν τη σημαντικότητα του δευτερογενούς τομέα για μια οικονομία.

(Στοιχεία ΕΣΥΕ, 2005)

- Στη βιομηχανία, στην Ελλάδα, εργάζονται 60% λιγότεροι άνθρωποι απ' ότι στον εμπορικό τομέα. Παρ' όλα αυτά η ακαθάριστη αξία που παράγεται από τη βιομηχανία είναι μόλις 9,5% μικρότερη από την αντίστοιχη του εμπορικού τομέα.

- Η μέση ακαθάριστη οικονομική αξία που παράγει ένας εργαζόμενος στη βιομηχανία κατ' έτος είναι 55% μεγαλύτερη από την αντίστοιχη που παράγεται από έναν εργαζόμενο στο εμπόριο.

- Η μέση ετήσια αμοιβή ενός εργαζομένου στη βιομηχανία είναι κατά περίπου 7000€ μεγαλύτερη από την αντίστοιχή αμοιβή ενός εργαζομένου στο εμπόριο. ΄Οσο για τη μέση ετήσια αμοιβή ενός εργαζομένου στον κλάδο ορυχείων-μεταλλείων-λατομείων, αυτή είναι κατά 16500€ μεγαλύτερη από την αμοιβή του εργαζομένου στο εμπόριο.

Άρα, ποια οικονομική δραστηριότητα μπορεί να παράγει πλούτο και να οδηγεί σε αυξημένη αγοραστική δύναμη και ευημερία των εργαζομένων της?

Η απάντηση είναι προφανής!

Ας ασχοληθούμε λοιπόν κι άλλο με τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ και την παρέα του, ας αναλύσουμε σε ύψιστο φιλοσοφικό επίπεδο το ωράριο των καταστημάτων, ας θρηνήσουμε γοερά για τις πτώσεις του τζίρου στα καταστήματα, ας φορτώσουμε κι άλλο τις πιστωτικές μας κάρτες ψωνίζοντας στο κέντρο της Αθήνας. Και ας ενισχύσουμε κι άλλο το MALL, το Golden Hall και τα λοιπά πολυκαταστήματα, που ως λύκοι χαίρονται και ξερογλείφονται μέσα στην αναμπουμπούλα.

Τη βιομηχανία τι να την κάνουμε και τα μεταλλεία? Αυτές οι δραστηριότητες είναι γνωστό ότι καταστρέφουν το περιβάλλον και δεν επιτρέπουν να κάνουμε τα μπάνια μας στις παραλίες που καταλαμβάνονται από βίλες και μεγάλα ξενοδοχεία. Εξ' άλλου εμείς έχουμε βαριά βιομηχανία: Τον τουρισμό!!! You know, tzatziki, souvlaki, zorba dance. Και αυτή η βαριά βιομηχανία έχει τεράστια περιθώρια ανάπτυξης διότι υπάρχουν ένα σωρό βουνοκορφές και ένα σωρό ακόμη έρημες παραλίες που δεν έχει κτιστεί τίποτα. Γι' αυτό και φτιάξαμε ένα υπέροχο χωροταξικό σχέδιο τουρισμού, ώστε να μην πηγαίνουν στις πανέμορφες παραλίες μας ξεβράκωτοι κατασκηνωταί, να τις κοπρίζουν και να καταστρέφουν το περιβάλλον. Και είναι γνωστό ότι οι κατασκηνωταί είναι εγκάθετοι κομμουνισταί έτοιμοι να δολοφονήσουν με κονσερβοκούτια τους σοβαρούς βιομήχανους (του τουρισμού).

Το ανωτέρω παραλήρημα υπήρξε αρκετά βαρύ, αλλά λυτρωτικό. Η μεγάλη ευχή είναι το 2009 η ελληνική πολιτεία (αλλά και η Ευρώπη μη νομίζετε ότι έχει πολύ καλύτερη πολιτική...) να συνειδητοποιήσει τις ουσιαστικές προτεραιότητες που πρέπει να έχει η πολιτική της και να σταματήσει τη λογική του ψιλικατζή και του εκποιητή της δημόσιας περιουσίας.